User talk:Roni Debnath.1

"भामहमते काव्यप्रयोजनम्" संस्कृतसाहित्यस्य विशालकाव्यपरम्परायां बहवः काव्यशास्रीयाचार्याः सन्ति । आचार्यभरतादारभ्य आशाधरभट्टपर्यन्तं प्रायः सर्वे आचार्याः काव्योपयोगिशास्रीयग्रन्थान् विरचितवन्तः । तत्र काव्यालङ्कारः इति यो ग्रन्थः स आचार्यभामहमहोदयेन रचितः । तस्य पाण्डित्यमपि वन्दनीयम् । एतेषामाचार्याणां वैदुष्यदर्शनं काव्यालङ्कारग्रन्थे कर्तुं शक्नुमः । तत्र स्वभावनायाः परिप्रकाशनं काव्योपयोगितत्त्वान्याश्रित्य सः कृतवान् । तेषु तत्त्वेषु मया काव्यप्रयोजनमुद्दिश्य स्वविचार उपस्थाप्यते । आदौ मनसि जिज्ञासा उत्पद्दते किं नाम काव्यम् ? कवेः कर्म काव्यम् । तस्य काव्यस्य प्रयोजनं किम् ? उक्तञ्च भामहेन - धर्मार्थकाममोक्षेषु वैचक्षण्यं कलासु च । प्रीतिं करोति कीर्त्तिं च साघुकाव्यनिषेवणम् ।। सत्कविः सत्काव्यं प्रणीय घर्म-अर्थ-काम-मोक्षरूपचतुर्विघफलं प्राप्नोति । अपि च नृत्यसङ्गीतादिकलासु पाण्डित्यं लभते । अनेन माध्यमेन कविः अक्षययशोलाभं करोति । साधुकाव्यसेवनेन पाठकस्य मनसि अपार आनन्दः जायते । प्रयोजनमनुद्दिश्य न मन्दः अपि प्रवर्त्तते । सत्काव्योपासनेन सेवनेन च धर्म-अर्थ-काम-मोक्षाख्यचतुर्वर्गाणां सिद्धिः भवति । Roni Debnath.1 (talk) 17:07, 28 February 2018 (UTC)