User talk:Sekim Kim

អនេសនៈ អនេសនៈ ឬ អនេសនា ន. ការស្វែងរកពុំត្រូវតាមធម៌, ពុំត្រូវតាមបែបបទ, ការស្វែងរកមិនគួរ, ការចិញ្ចឹមជីវិតដោយស្វែងរកចតុប្បច្ច័យមិនត្រូវតាមធម៌វិន័យ ។
អនេសនៈ ឬ អនេសនា ន. ការស្វែងរកពុំត្រូវតាមធម៌, ពុំត្រូវតាមបែបបទ, ការស្វែងរកមិនគួរ, ការចិញ្ចឹមជីវិតដោយស្វែងរកចតុប្បច្ច័យមិនត្រូវតាមធម៌វិន័យ ។ នៅក្នុងពាក្យថា សីលវិបត្តិ ទិដ្ឋិវបត្តិ អាចារវិបត្តិ អាជីវវិបត្តិ ដូចដែលពោលមកនេះជាដើម ឈ្មោះអករណីយ ។ ម៉្យាងទៀត អត្ថកោសលក៏មាន អនត្ថកោសល ក៏មានទាំងពីរយ៉ាងនេះ អ្នកបួសក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាមិនគួរប្រកបខ្លួនទុកដោយត្រូវជា អ្នកទ្រុស្ដសីលឡើយ អាស្រ័យអានេសនាការស្វែងរកទីដែលមិនសមគួរ ។ បព្វជិតពុទ្ធសាសនាត្រូវវៀរចាកអនេសនៈ២១ និងបាបធម៌៥ (ម. ព. អករណីយ ផង) ។ អនេសនៈមាន២១ប្រការគឺ៖ ១.វេឡុទានំ ការឱ្យឫស្សី (ដល់គ្រហស្ថដែលមិនគួរឱ្យ) ។ ២.បត្តទានំ ការឱ្យស្លឹកឈើ (ដល់គ្រហស្ថដែលមិនគួរឱ្យ) ។ ៣.បុប្ផទានំ ការឱ្យផ្កាឈើ (ដល់គ្រហស្ថដែលមិនគួរឱ្យ) ។ ៤.ផលទានំ ការឱ្យផ្លែឈើ (ដល់គ្រហស្ថដែលមិនគួរឱ្យ) ។ ៥.ទន្ដកដ្ឋទានំ ការឱ្យឈើស្ទន់ (ដល់គ្រហស្ថដែលមិនគួរឱ្យ) ។ ៦.មុខោទកទានំ ការឱ្យទឹកលុបមុខ ឬទឹកខ្ពុរមាត់ជាដើម ។ ៧.សិនានទានំ ការឱ្យវត្ថុសម្រាប់ងូត សម្រាប់កក់ ។ ៨.បុណ្ណទានំ ការឱ្យគ្រឿងលម្អសម្រាប់លាប (ដូចយ៉ាងម្សៅ ប្រេងជាដើម) ។ ៩.មត្តិកទានំ ការឱ្យដីស (សម្រាប់បូកកុដិផ្ទះជាដើម) ។ ១០.ចាដុកម្យទានំ ការប្រព្រឹត្តិបន្ទាបបន្ទន់កាយវាចា ។ ១១.មុគ្គសូបតា ការពោលពាក្យពិតខ្លះ មិនពិតខ្លះ ដូចជាសម្លសណ្ដែកបាយ (ឆ្អិន តិច ឆៅច្រើន) ។ ១២.បារិភដ្យតា ការផ្គាប់ផ្គុនត្រកូលគឺជួយរក្សាកូនចៅគេដូចជាម៉ែឪពុកគេ ។ ១៣.ជង្ឃបេសិនកំ ការបម្រើត្រកូលដោយកម្លាំងស្មង ។ ១៤.វេជ្ជកម្មំ ការធ្វើពេទ្យរក្សាជំងឺ ។ ១៥.ទូតកម្មំ ការធ្វើទូត (នាំដំណឹងរបស់ត្រកូលពីមួយទៅមួយ) ។ ១៦.បហិណគមនំ ការទទួលខ្លួនជាអ្នកបម្រើត្រកូលឱ្យគេប្រើទៅមក ។ ១៧.បិណ្ឌប្បដិបិណ្ឌិកំ ការឱ្យចង្ហាន់បិណ្ឌបាតដល់ត្រកូលហើយស្វែងរកបរិភោគខ្លួនឯង ជាខាងក្រោយ ។ ១៨.ទានូបទានំ ការឱ្យទៅ ឱ្យមក ។ ១៩.វត្ថុវិជ្ជា ការរៀនវិជ្ជាជាគ្រូមើលទីដីជ័យភូមិ ។ ២០.នត្ខក្តវិជ្ជា ការរៀនវិជ្ជាធ្វើជាគ្រូមើលនក្ខត្តឫក្សមានចាប់យាមមើល ថ្ងៃខែជាដើម (ម.ព. នក្ខត្តវិជ្ជា ផង)។ ២១.អង្គវិជ្ជា ការរៀនវិជ្ជាធ្វើគ្រូទាយលក្ខណៈខ្លួនប្រាណ ។ ពុទ្ធភាសិតៈ អនេសនាយ ចិត្តម្បិ អជនេត្វា វិចក្ខណោ អាជីវំ បរិសោធេយ្យ សទ្ធាបព្វជ្ជិតោយតិ យោគីបុគ្គលអ្នកមានប្រាជ្ញា បានចូលមកបួសក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាដោយសទ្ធាហើយ គប្បីជម្រះអាជីវបារិសុទ្ធិសីលឱ្យហ្មត់ចត់ កុំគប្បីញុំាងចិត្តឱ្យកើតក្នុងអនេសនៈឡើយ ។

កិច្ចវត្ត ន.វត្តដែលគួរធ្វើគួរប្រព្រឹត្តរបស់បព្វជិតមាន១០យ៉ាងគឺ
១.ភិក្ខុជាសទ្ធិវិហារិកគួរយកចិត្តទុកដាក់ឧបដ្ឋាកព្រះឧបជ្ឈាយ៍របស់ខ្លួន ក្នុងកាលដែលអាស្រ័យនៅជាមួយលោក ។ ២.ភិក្ខុដែលឧបជ្ឈាយ៍សម្ដែងទឹកចិត្តដ៏ចំពោះសទ្ធិវិហារិករបស់ខ្លួន ក្នុងកាលដែលគេមកជ្រក អាស្រ័យនៅ ។ ៣.ភិក្ខុជាអាគន្ដុកៈទៅអាវាសដទៃគួរប្រព្រឹត្តឱ្យសមគួរជាភ្ញៀវរបស់គេ ។ ៤.ភិក្ខុដែលជាម្ចាស់កន្លែងពេលមានអាគន្ដុកភិក្ខុមកស្នាក់អាស្រ័យគួរទទួលរាក់ទាក់ដោយ សមគួរ ។ ៥.ភិក្ខុអ្នកទៅនៅទីដទៃគួរប្រតិបត្តិឱ្យត្រូវតាមនាទីមានរក្សាទុកដាក់ទីសេនាសនៈជាដើម ។ ៦.ភិក្ខុអ្នកចូលទៅដើម្បីទទួលបិណ្ឌបាតក្នុងចន្លោះផ្ទះគួរប្រព្រឹត្តឱ្យបានត្រូវតាមទំនៀម ។ ៧.ភិក្ខុអ្នកឆាន់អាហារគួរប្រព្រឹត្តឱ្យត្រូវតាមទំនៀម ។ ៨.គល់ឈើជាសេនាសនៈដំបូងរបស់ភិក្ខុសូម្បីយ៉ាងនោះក៏ដោយចាំបាច់ត្រូវរកសេនាសនៈជាទីកំបាំងដែលមនុស្សធ្វើ ឬធ្វើដោយខ្លួនឯង ។ ៩.ភិក្ខុគួរថែសម្អាតក្នុងវច្ចកុដិ (បង្គន់) ឱ្យបានស្អាត ។ ១០.ភិក្ខុគួរជួយគ្នាព្យាបាលភិក្ខុមានជំងឺតាមសមគួរ ។

មទៈ ន.សេចក្ដីស្រវឹង,កិរិយាស្រវឹង ។ មទៈមាន២៧យ៉ាងគឺ ,ស្រីវឹងមាន២៧
១.ជាតិមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះជាតិ ។ ២.គោត្តមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះគោត្រ ។ ៣.អារោគ្យមទោស សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះការមិនមានរោគ ។ ៤.យោព្វនមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះវ័យ ។ ៥.ជីវិតមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះជីវិត ។ ៦.លាភមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះលាភ ។ ៧.សក្ការមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះសក្ការៈ ។ ៨.គរុកាមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះការគោរព ។ ៩.បុរេក្ខាមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះខ្លួនជាប្រធាន ។ ១០.បរិវាមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះបរិវារ ។ ១១.ភោគមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះគោគសម្បត្តិ ។ ១២.វណ្ណមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះវណ្ណៈ (ពណ៌សម្បុរ) ។ ១៣.សុតមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះការចេះដឹង ។ ១៤.បដិភាណមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះបដិភាណគឺបញ្ញា ។ ១៥.រត្តញ្ញូមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះដឹងរាត្រីមុន បានដល់អ្នកមានអាយុច្រើន ។ ១៦.បិណ្ឌបាតិកមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះការប្រព្រឹត្តិបាត ។ ១៧.អនវញ្ញត្តិមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះគេមើលងាយមិនបាន ។ ១៨.ឥរិយាបថមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះឥរិយាបថ ។ ១៩.ឥទ្ធិមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះឫទ្ធិ ។ ២០.យសមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះយសសក្ដិ ។ ២១.សីលមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះសីល ។ ២២.ឈានមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះឈាន ។ ២៣.សិប្បមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះសិល្ប៍សាស្ដ្រ ។ ២៤.អារោហមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះកម្ពស់ ។ ២៥.បរិណាហមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះទំហំ ។ ២៦.សណ្ឋានមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះសណ្ឋានគឺទ្រង់ទ្រាយ ។ ២៧.បារិបូរិមទោ សេចក្ដីស្រវឹងព្រោះសរីរៈពេញលេញ ។