User talk:Snahamuni

தென்னார்காடு மாவட்டம் கெடில நதிக்கரை வடக்கு பக்கம் அமைந்திருக்கும் அருள்மிகு ஸ்ரீ பூங்காபாளையம் கேசவ பெருமாள்

சதகதிரட்டு இயற்றியவர் ப.சரவணன் அன்பு பாட்டனார் தெய்வதிரு. கே.என். அப்பாதுரை (குளத்தூர் கிராமம்@ திருக்கோவிலுர் தாலுகா தென்னார்காடு மாவட்டம்.)

ஸ்ரீ கேசவபெருமாள் சகாயம்

விநாயகர் முத்திக்கு வித்தான மூலாதாரப் பொருளை நத்தி தினம் துதிக்க நாடினேன். புத்தி தடுமாற்றமில்லாமல் தான் பாட என்னுவில் கடுகியே வா கஜமுகா முருகா ஆருமா முகனே அரிதனைப் பூசிக்கக் கோரினேன் எண்ணம் குறை தீர்ப்பாரில் குற்றம் வாராமல் குழந்தை என் நாவதனில் பற்றியே பாதுகாக்க வா. சரஸ்வதி வெண்டாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருவையே நான் தண்டுளப மாலையணி தாமோதரன் தன்னை கண்டு தினம் போற்றி கண்குளிரப் பார்ப்பதற்கு அண்டையாய் என் நாவில் அமர்ந்திருக்க வேணுமம்மா.

சிவன் பூங்கா பாளையத்தமர்ந்த புண்ணியனாம் கேசவனை ஆங்காரிய மறிந்து ஆதரிக்கவல்லானை தேங்காமல் நானுமிப்போ சிந்தித்து பாடுதற்கு மாங்காளியோடும் மகேஸ்வரர் அருள் செய்வாயே

விஷ்ணு உன்னையல்லால் வேறே ஒருவரையும் நம்புகிலேன் பின்னை யொரு தெய்வத்தை பேசுகிலேன்-மன்னிய திருப்பதியில் வாழுகின்ற தேவனே வேங்கடவா தரிக்காமல் என் வினையைத் தாக்கு

லட்சுமி விளங்கனியை அடித்து தீர்த்த விமலினிட தேவியரே சகலவினையைத் தீர்க்கும் களங்கமற்ற மனத்தனனாம் கண்ணனடி தொழுதேற்றதற்கு கருத்தைக் கொண்ட வளங்கமுருபூஞ்சோலை கமழ் நீரூம் வண்மையுள்ள கெடிலநதி வடபாலில் வாழ் குளநகர் தனிலமர்ந்த நாராயணன் பெற்ற குழந்தை அப்பாதுரை நாவின்குறை தீர்ப்பாயே. ஆசிரியப்பா துன்னிய தென்னாற்காடு துரைத்தனத்துள்ளமர்ந்த வன்னியர்பதியில் வாழும் வாத்தியார் வீரப்பனின்றாள் சென்னிமேல் சூடிக்கொண்டு செங்கண்மால் சேகவன்தன் பன்னிய பதிகம் செய்ய பாதமதை பணிந்திட்டேனே.

அவையடக்கம் தாமரை மலருக் கொப்போ தாரணி புஷ்பமெல்லாம் வீமனுக்கிணை யாவாரோ விண்ணுலகரசரெல்லாம் நாமகட்கடிமையான நாவலர் சொல்லுக்கீடோ ஆமதுவான தேவா அய்யனே எந்தன் சொல்லோ

நூலின்சாரம் (காலம்) தீராதவினையெலாம் தீர்க்கின்ற கேசவனை தினம் தினம் கண்டு போற்ற ஆராவது வருஷம் இரு நான்கு திங்களில் அருமூன்று ஒன்று நாளில் மேலான அருந்தனது வாரமது தன்னியே பெருமையாம் உதையாதி ஆறைந்துக்கு காராகும் பூங்காவில் வாழ்கின்ற கண்ணன் மேல் காரியம் செய்து வைக்கிற காலமிதுவே (1) பூசுரர் பணிந்து போற்றும் புண்ணியா கமலக் கண்ணா வாசுதேவா கோபாலா வல்வினையகற்றிக் காக்கும் தேசுலா மாலை மார்பா தேனுறை பூங்காவில் வாழ் கேசவா என்னையாளக் கெருடன் மேல் வருவாய் நீயே

(2) உம்மையேதுதித்து ஏற்றும் உத்தமர்க்காக நீயும் சிம்மமாய் வந்து காத்த சீவகாருண்ய தேவா பொம்மையைப் போலே நானும் பூங்காவில் வந்துநின்றேன் எம்மையாட் கொள்ள வேண்டி ஏறுவாய் கருடன் மீதே

(3) நாற்றிசை தன்னை காக்கும் நாராயணா கோவிந்தா பார்த்திபர்க்காக நீரும் தேரில் சாரதியாய் வந்தாய் ஆத்திரம் கொண்ட இந்த அற்பனின் வினையை தீர்க்க கீர்த்தி பெரும் பூங்காவில் வாழ் கேசவா வருகுவாயே.

(4) காமனைப் பெற்றெடுத்த கதிர்குலக் கொழுந்தே கண்ணா பூமியில் நானுமிப்போ புலம்பியே தவிக்கலானேன் கோமகன் சுக்ரீபன் தன் குறை தன்னைத் தீர்த்ததைப் போல் பூமலர் பூங்காவில் வாழ் புண்ணியா என்னைக் காப்பாய்.

(5) அருளது பெருகவேண்டி அப்பனே உன் நாமத்தை பொருளாக போற்றிச் செய்தேன் புண்ணியா எந்தன் நாவில் இருளதை அகற்றுமிந்த இரவியை போலே நீயும் திருவுளமிரங்கி பாரும் தேவனே மகானுபாவா.

(6) ஆசையால் மெலிந்து வாடி அலைந்து நான் திரியலானேன் கேசவா உன்னையல்லால் கெதி யெனக்குண்டோ வேறு மாசிலா புகழ் படைத்த மன்னவா என்னையாளக் காசினி தனிலே நீரும் கடுகவே வருவாய் தேவா.

(7) வல்வினை யொழிக்கவேண்டி வந்ததோர் ஜென்மந்தன்னில் நல்வழி தனைத் தேடாமல் நாயினும் கடைய னானேன் புல்லினம் தன்னிலேறும் பூங்காவில் வாழும் நாதா அல்லலையொழிக்க வேண்டி அமருவாய் கருடன் மீதே.

(8) அண்டமெலாம் ஓரடியாய் அளந்தவனே தேவதேவா கண்டவர்கள் நகைத்திடவே கதரறுகிறேன் பூமி தன்னில் தண்டுழாய் மாலை மார்பா தாமோதரா கோவிந்தா அண்டினேன் எனக்கு நேர்ந்த ஆபத்தை தீர்ப்பாய் தேவா.

(9) பார்வதி தன்னைக் காத்து பார்தனில் பூவண்டியானாய் சீர்பெரும் துளசிக்காக செகத்தினில் துலுக்கனனாய் கார்த்திட என்னையிப்போ கார்வண்ணா மனது வைத்து யார் உருவாகி வந்தும் அடியேனைக் கார்ப்பாய் போற்றி.

(10) கஞ்சனை வதைத்த தேவா கசிந்துளம் கனிந்து வாவா அஞ்சலென்றேரைக் காக்கும் அய்யனே ஓடி வாவா தஞ்ச மென்றடைந்தேனுந்தேன் தாளினைக் காட்ட வாவா அஞ்சனை புத்திரரான அனுமனை அழைத்து வாவா.

(11) உந்தனிட மைந்தனது வினையை தீர்த்தால் உத்தமனே புண்ணியங்கள் மெத்த உண்டு பந்தமுறும் புத்திரர்ககோ வியாதி வந்தால் பாரமது தந்தைக்கே யாரும்மல்லாமல் சொந்த மென்று யாரை யினி நம்புவேன் நான் சூட்சமனே பூங்காவில் வாழும் தேவா வந்தனங்கள் செய்கின்றேன் இருடி கேசா மறவாமல் என் வினையை மாற்றுவாயே.

(12) வறுமை யென்ற பிணி கொண்டு வருந்துகின்றேன் வையகத்தில் நானொருவன் மெத்தவையா பெருமை யுன்னைப் பேசுவதற்கிச்சையானேன் பிழை பொறுத்து எளியன் துயர் தீர்ப்பாய் தேவா கருமமிகும் இவ்வுலகில் பிறந்து யானும் கசடனாய்த் திரிந்துழன்று கர்மியானேன் அருமையல்ல பிரபஞ்சத்துள் பூங்காவில் வாழ் அப்பனே என் வறுமைதனை யகற்று வாயே.

(13) எண்டிசையும் புகழ் படைத்த கண்ணா உந்தன் இணையடியைத் தோத்தரிக்க எண்ணினேன் யான் மண்டலத்தில் என் வினையைத் தீர்க்க வேறே மனிதரால் ஆகாது மகானுபாவா தெண்டமிக செய்திட்டேன் இருடி கேசா தரணி தனில் மிக வுறுதி கொண்டேன் கண்டவர்கள் வணங்கி நிற்கும் பூங்காவில் வாழ் கனக வல்லி நாயகனே களை தீர்ப்பாய்.

(14) களைத்து நின்று மிக வாடி கவலை கொண்டு காகுத்தா உனை போற்றி கருதி நின்றேன் இளைத்து வந்து அண்டினேன் ஏற்றுக் கொள்ளும் எம்பிரானே உனது அருளால் நானும் சளைத்து மிக தானாகி தனியாய் நின்றேன் சற்குருவே என்னையிப்போ ஆண்டு கொள்ளும் தழைத்தோங்கும் ஆல் அடர்ந்த பூங்காவில் வாழ் தயாபரனே அடியேன் துயர்தனை தீர்ப்பாயே

(15) பஞ்சவர்கள் தனைக் கார்க்க முகுந்தனாகப் பார்தனிலே அவதரித்தாய் கண்ணா உன்னை அஞ்சலென்று நானடைந்தேன் அவனி மீதழல் ஆதரித்து அடியேனைக்காத்தாட் கொள்ளும் கஞ்ச மலர் முகவதன லட்சுமி காந்தா கடைக் கண்ணாலெனைப் பார்த்து கருணை கொள்வாய் பஞசணையும் பூங்காவில் வாழுகின்ற பரந்தாமா என் வினையைப் பட்சிபாயே.

(16) புண்ணியங்கள் செய்யாத பாவியானும் பூமிதனில் பிறந்ததினால் என்ன லாபம் எண்ணியதோர் எண்ணமெலாம் பொய்யாய்ப் போக என்னை நீர் சோதித்தால் தாங்குவேனோ நண்ணிய தோர் கிரக தோஷம் தன்னை தீர்க்க நாயகனே உன்னை யல்லால் வேறே இல்லை பண்பெருகும் பூங்காவில் வாழுகின்ற பாரளந்த நாரணனே பாதுகாப்பபாய்.

(17) கால்தனிலே வந்திருக்கும் வியாதி தன்னை கண் திறந்து பார்த்து அருள் செய்யுமைய்யா பாலகனை வதைத்திடுவதுனக் காகாது பட்சம் வைத்து இவ்வேளை பாதுகாரும் சீலமுள்ள அமரருக்காய அமிர்தம் தந்த செய வீரா கோபாலா செங்கண் மாலே ஆலடியில் வாழுகின்ற அரக்கர் காலா அடியேனைக் காத்திடுவாய் அமரரேறே.

(18) மூலமென்ற யானைக்கு முக்தி தந்த மூவர்க்கும் முதல்வனே முகுந்த நாமா ஓலமிட்டு ஓடி வந்தேன் பூங்காவிற்கு உத்தமனே என் வினையை தீர்த்துக்கொள்ள சாலமது செய்யாதே என் முன் வந்து தற்காத்து வேணுமையா தனையன் தன்னை கேலி செய்யும் காலிகளைத் தடியால் வாட்டி கெர்சிப்பாய்பூங்காவில் வாழும் கோவே.

(19) கண்ணுக்குத் தெரியாத வியாதி வந்து கலங்குகிறேன் காகுத்தா கரியமாலோ மண்ணுக்குள் உண்மையான தெய்வம் நீயே மானிலத்தில் உன்னைப்போல் கருணை வள்ளல் எண்ணைக்கும் கிடைக்காது எம்பிரானே ஏதேதோ பிதற்றுகிறேன் மாயா நேயா கண்ணை இமை காப்பது போல் பூங்காவில் வாழ் கனகவல்லி நாயகனே என் கவலை தீர்ப்பாய்.

(20) எத்தனையோ சென்மமது எடுத்து நானும் ஏமாந்து புவிமீதில் ஏங்கி விட்டேன் சித்தமது தெளிந்து வந்து உன்னைக் கண்டு தெரிசித்தேன் என் சென்மவினை தன்னைத் தீர்க்க உத்தமனே உன்னையல்லால் வேறே இல்லை உதவி புரிந்தெனை நீரும் ஆண்டு கொள்ளும் பக்தி மிகும் பூங்காவில் வாழும் கண்ணா பாலன் அப்பாதுரை துயரை பட்சிப்பாயே.

(21) எட்டிரண்டும் அறியாத ஏழை என்னைக் காப்பதற்கு அட்டி மிக செய்யாதே ஆதிமூல மானதேவா கட்டளையை மீறாமல் கதறுகிறேன் நானுமிப்போ திட்டமான கூவாகம் தென்மேற்காய் வாழ்பவனே!

(22) ஆத்திரமும் நான் கொண்டு அலைகிறேனே உன் மீதில் சாத்திரங்கள் கற்றதில்லை நடுசபைதனிலே பேசுதற்கு ஷேத்திரங்கள் இல்லை என்று தெரு வீதியிலே கூவுகின்ற நாத்திகரை வேறருத்த நாராயணா காப்பாயே. (23) முன்னாளில் செய்த வினை இன்னாளில் மூண்டதுவோ என்னால் இயன்ற மட்டும் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தேன் உன்னாலே யல்லாது ஒழிக்க வழி வேறு இல்லை பின்னாலும் வாராமல் பிழை பொறுத்து ரட்சிப்பாயே

(24) என்வறுமை தாளாமல் எங்கெங்கும் ஓடினேனே உன் மனதில் கிருபைவைத்து எனக் கொத்தாசை செய்திடுவாய் நன் மனதாய் எந்தனீட நடுக்கத்தை தீர்த்திடுவாய் துன்பமகல் பூங்காவில் வாழ் துவாரகைக்கு அதிபதியே.

(25) குசேலமா முனிவருக்கே கொடுத்தீரே திரவியங்கள் விசாலமான மனதுடைய வித்தகனே கோபாலா நிசாநந்த ரூபமான நிர்மலனே எனைக் காக்க கசாலை இல்லா பூங்காவில் வாழ் கண்ணா கருணை செய்வாய்

(26) அண்டி நின்ற வீடணரை ஆதரித்தாய் முன்நாளில் தெண்ட மிக செய்தேனே தேகளீசா உந்தனுக்கு பண்டு வினைதான் தீர பந்தமா துண்டாகும் அண்டர் துதி பூங்காவில் அமர்ந்து நின்று வாழ்பவனே.

(27) எத்தனையோ முறையாகக் கத்துகிறேன் உன் மீதில் அத்தனையும் கேளாமல் அயர்ந்திருக்கும் காரணமேன் முத்தியது தான் கொடுக்கும் முகுந்த ஹரி கோவிந்தா சக்தி வளர் பூங்காவில் சயனித்த கேசவனே

(28) கவலை மிகக் கொண்டு கதறு கிறேன் உன் மீதில் அவலமாய்ப் போகாமல் ஆதரிக்க நீர் வாரும் தவம் குளைத்த தாடகையை தாக்கி வேள்வி கார்த்ததை போல் பவ வினையை தகர்த்திடுவாய் பாரளந்த நாரணனே.

அந்தாதி (1) நாளுக்கு நாளாய் நானலைந்தேனே நாதனே உனை காண வேண்டி பாருக்குள் நானும் பரதவித்திட்டேன் பாற்கடல் பள்ளி கொண்ட கோவே யாருக்கும் எந்தன் அருமை தெரியாது ஆதரிப்பது உன் பாரம் ஐயா நாரிகள் ஆசை நாடிடா வண்ணம் நா யேனைக் கார் பூங்கா நாதா

(2) நாதனே உன்னை நானடைந்தேனே நங்கையர் மாய்கை வராமல் ஆதரித்து ஆளும் ஐயனே உன்னை அண்டிவந்தனைந்தனைக் காகும் சாதனையேனே சியாமளரூபா சங்கீத கியான விலாசா வேதனை தீர்க்கும் பூங்காவில் வாழும் விமலனே அச்சுத நாமா.

(3) அச்சுதா பச்சை ஆலிலை தனிலே அமர்ந்திடும் வேணுகோபாலா கச்சப மானாய் கார்முகில் வண்ணா கருநிறமான தோர் தேவா சச்சிதாநந்தசதுர் மறை மூலா சற்குருவே என்னைக் காரும் சர்ச்சனர் வாழ்ந்திடும் சதரான பூங்கா தலமதில் பள்ளி கொண்ட தேவா

(4) தேவர்கள் வணங்கிடும் தேவகி மைந்தா தெரிசிக்க உந்தனை நானும் ஆவல் கொண்டேனே அரியாத பாலன் ஆணவத்தாலுமே வந்த பாவத்தை யொழித்து பழவினை தீர்க்க பட்சிமீதில் ஏறி வருவாய் பாவலர் சூழ்ந்திடும் பண்புள்ள பூங்காவின் பரிதலில் வாழ்ந்திடும் நாதா

(5) நாதனே வேணுக்கியான வினோதா ஞான மளீத்திடும் பாதா வேதனையாலே மிக மெலிந்தேனே விண்ணவர் போற்றிடும் பாதா பாதகர் தர்கனை பட்சிக்கும் மெய்யா பாடவகை யறியாபாலன் ஆதலால் என்னை ஆதரி பூங்காவில் அமர்ந்திடும் கோபாலக் கண்ணா

(6) கண்ணனே கமலத்துண்ணனே என்னைக் கடைக் கண்ணால் பார்த்தருள் செய்ய வண்ணணே வருவாய் வசுதேவர் மைந்தா வரதராசப்பெருமானே திண்ணமாய் என் வினை தீர்த் திடும் தேவா திருநறுங்கொன்றை தெரிசிக்க கண்துளம் பூங்காவில் கருணையாய் வாழ்ந்திடும் காமனை ஈன்றிட்ட கோவே

(7) கோவிந்தா இருகரம் கூப்பியே தொழுதேன் குறைகளை உம்மிடம் சொல்ல நாவதுமில்லை நாணுதே மனமும் நானென்ன குற்றம் செய்தேனோ ஆவதும் உம்மால் அழிவதும் உம்மால் ஆகையால் நீர் இப்போ காவலதாக கார்த்தாட் கொள்ளும் கடிலக்கரை பூங்காவின் கனியே

(8) கனியும் சருகும் சுனை நீரையுண்டு களித்திடும் தவ பெரியோரை அனியாயமாக அலக்கழித்தேனே அவதிகள் பட முடியாமல் தனியாக நானும் தவிக்கிறேனையா தாமதம் நீ செய்ய லாகதே சனியரின் கொடுமை தன்னையே தீர்ப்பாய் சற்குணற் வாழ்பூங்கா-சரசா

(9) சரசத்தில் மிகுந்த சாமீ நீ அய்யா சஞ்சலமெனக்கினியேனோ அரசனே உன் மேல் ஆசையாய் நானும் ஆரையும் நம்பவேமாட்டேன் பரிசனம் சூழ பாதுகார்த்திடுவாய் பங்கயக் கண்ணணே இனிமேல் நரகமும் இல்லை உனை நம்பினபேர்க்கு நாயகா பூங்காவில் வாழ்பவனே

(10) பாவத்தை யொழிக்கும் பதிவளர் பூங்காவில் பள்ளி கொண்ட கேசவன் - தன்னை ஆவலாய் துதித்த அப்பாதுரை சொல்லை அனுதினம் மனனம் செய்வோர்கள் தேவகிமைந்தன் திருவருள் துணையாய் திரேக வலிமையும் - பூண்டு பூவுலகந்தனிலே புகழ் மிக ஓங்கி புண்ணியலோகம் சேர்வாரே. தென்னார்காடு மாவட்டம் திருக்கோவிலூர் தாலுகா குளத்தூரில் பிறந்த நாராயணன் மகன் கே.என். அப்பாதுரை அவர்கள். தென்னார்காடு மாவட்டம் கெடில நதிக்கரை வடக்கு பக்கம் அமைந்திருக்கும் ஸ்ரீ பூங்காபாளையம் கேசவ பெருமாள் சதகதிரட்டு இயற்றயது.