User talk:Sradhanjali Nayakk

″मनुस्मृतौ धर्मलक्षणम्″

“वेदः स्मृतिः सदाचारः स्वस्य च प्रियमात्मनः एतच् चतुर्विधं प्राहुः साक्षाद् धर्मस्य लक्षणम् ।” वेद इति ।। वेदो धर्मप्रमाणम्, स क्वचित् प्रत्यक्षः क्वचित् स्मृत्याऽनुमित इत्येवं तात्पर्यं न तु प्रमाणपरिगणने । अत एव “श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मम्” (1/9) इत्यत्र द्वयमेवाऽभिहितवान् । सदाचारः शिष्टाचारः । स्वस्य चात्मनः प्रियमात्मतुष्टिः । “अर्थकामेष्वसक्तानां धर्मज्ञानं विधीयते । धर्मं जिज्ञासमानानां प्रमाणं परमं श्रुतिः ” ।।13।। अर्थकामेष्विति । अर्थकामेष्वसक्तानामर्थकामलिप्साशुन्यानां धर्मोपदेशोऽयम् । ये त्वर्थकामसमीहथा लोकप्रतिपत्त्यर्थं धर्ममनुतिष्ठन्ति न ते, कर्मफलमित्यर्थः । “श्रुतिस् तु वेदो विज्ञेयो धर्मशास्त्रं तु वै स्मृतिः । ते सर्वार्थेष्वमीमांस्ये ताभ्यां धर्मो हि निर्वभौ ।।” श्रुतिस् त्विति ।। लोकप्रसिद्धसंज्ञासंज्ञिसम्वन्धानुवादोऽयं श्रुतिस्मृत्योः प्रति-कूलतर्केणाऽमीमांस्यत्वविधानार्थम् । “वेदोऽखिलो धर्ममूलं स्मृतिशीले च तद्विदाम् । आचारश् चैव साधूनामात्मनम् तुष्टिरेव च ।।” वेदोऽखिलो धर्ममूलमिति । वेदः ऋग्यजुःसामाऽर्थवलक्षणः, स सर्वो विध्यर्थ-वादमन्त्रात्मा धर्मे मूलं प्रमाणम् । “कामात्मता न प्रशस्ता न चैवहाऽस्त्यकामता काम्यो हि वेदाधिगमः कमयोगश च वैदिकः ।।” कामात्मतेति ।। फलभिलाषशीलत्वं पुरुषस्य कामात्मता । सा न प्रशस्ता, वन्धहेतुत्वात् । स्वगादिफलभिलाषेण काम्यानि कर्माण्यनुष्ठीयमानानि पुनर्जन्मने कारणं भवन्ति । एवं रीत्या मनुस्मृतेः धर्मलक्षणानि ।

Sradhanjali Nayakk (talk) 19:16, 4 March 2018 (UTC)