User talk:Thënie nga Nëna Terezë

1. "E dijmë shumë mirë se punët që bëjmë nuk janë më shumë se një pikë uji në oqean. Por në qoftë se ajo pikë uji nuk është atje, oqeanit i mungon diçka. 2. Nuk është e rëndësishme çka bëjmë, por është e rëndësishme sa dashuri i kushtojmë punës që bëjmë: gjërat e vogla duhet ti bëjmë me shumë dashuri. 3. Unë nuk e zbulova Krishtin, Ai më zbuloi mua. 4. Çdo gjë është e vogël. Por kur e japim në emër të Zotit,bëhet jashtzakonisht e madhe. 5. Kurrë nuk do ta kuptojmë sa të mira mund të sjellë një buzëqeshje. Buzëqeshja është si një lidhje fizike që sjellë diçka të veçantë nga Perëndia për jetën e njeriut. 6. Kur qeshë, Unë dëgjoj muzikën e buzëqeshjes tënde. 7. Gëzimi rrezaton nga syri juaj,nga fytyra juaj, në çdo moment. Mos e vra gëzimin, sepse do të shpërthejë. Kur të tjerët shohin gëzim në sytë tuaj,ata shohin se jeni fëmijët e Zotit. 8. Gjithmonë duhet të kemi gëzim në buzët tona,për çdo fëmijë dhe person që mund të ndihmojmë. Do të ishte gabim fatal në qoftë se jemi të shqetësuar vetëm për ilaçet e tyre.Duhet tu japim zemrën dhe dashurinë tonë. 9. Në shtëpinë tonë jetonte një fëmijë shumë i thatë,që nuk hante asgjë. Ishte i dëshpëruar sepse ato ditë i kishte vdekur nëna. Kërkova një murgeshë që i përgjante nënës së tij dhe e porosita murgeshën që të mos bënte tjetër vetëm të luante me vogëlushin.Pas pak kohe ky fëmij u qetësua dhe filloi jetën normale. 10. Varfëria nuk është krijuar nga Zoti. Ne e kemi prodhuar vet varfërinë"”ju dhe Unë"”me egoizmin tonë. 11. Është më vështirë të luftojmë varfërinë në vendet e pasura se në ato të varfërat. 12. Sikur të kishte të varfër në hënë, duhej të shkonim atje. 13. Mund ta gjeni Kalkutën kudo në botë. Vetëm duhen sytë për ta parë. Kudo në botë jetojnë njerëz që nuk i do kush, njerëz që nuk u ndihmon kush, që janë të braktisur dhe të harruar dhe kjo është varfëria më e madhe. 14. Për çdo sëmundje ekzistojnë ilaçet dhe terapitë, por jo për ata që nuk i do kush. Kjo është gërbula e Perëndimit. 15. Unë besoj se të pasurit janë më të varfër se të varfërit, sepse ata shumë herë nuk janë të lumtur. Sa ma shumë që kanë, kërkojnë edhe më tepër.Por nuk janë të gjithë të tillë"¦.. 16. Jam e bindur se tortura më e madhe kundër njeriut është ndjenja e braktisjes. 17. Fëmijët janë dhurata më e bukur e Zotit. Çdo fëmij ka të drejtë të vijë në këtë botë pavarësisht dëshirës sonë. 18. Dashuria është fryti më i ëmbël i të gjitha stinëve dhe duhet ta shijojnë të gjithë. 19. Zoja Bekuar është dhurata më e bukur hyjnore për racën njerëzore. 20. Fjalimi publik para shumë njerëzish është torturë për mua. 21. Është më lehtë për mua të lajë një të gërbulur se tu përgjigjem pyetjeve të gazetarëve. 22. Një gazetar Amerikan më tha një herë: " Nënë Tereza: "çfare bën ti nuk do ta bëja për një milion dollarë". Nënë Tereza iu përgjegj: "As Unë nuk do ta bënja këtë punë për miliona dollarë". 23. Një gazetar e pyeti njëherë Nënën Terezë, "Çka duhet të ndryshohet në kishë? "Ajo u përgjegj: "Unë dhe Ti". 24. Ata që janë të lumtur predikojnë edhe kur nuk predikojnë. 25. Pemët, lulet dhe bari rriten në qetësi. Yjet, dielli dhe hëna levizin në qetësi. Qetësia u jep vizion gjërave. 26. Lutjet na e bëjnë zemrën e pastër dhe zemra e pastër është në gjendje të shikojë Zotin. 27. Mendo: se Krijuesi i Gjithësisë ka krijuar kohë për ne, për krijesat e tij të vogëla. 28. Jeta është e pazëvendsueshme. Duhet ta mbrojmë. 29. Fryt i qetësisë është lutja. Fryt i lutjes është besimi.Fryt i besimit është dashuria. Fryt i dashurisë është shërbimi. Fryt i shërbimit është paqa. 30. Kur lutemi, jemi rreze e shkëlqimit të dashurisë së Zotit:në shtëpi në punë dhe për gjithë botën. 31. Burimi prej ku pini ujë duhet të jetë shume i thellë. Kështu do ta gjejnë burimin ata që i dashuroni. 32. Vetëm në Parajsë do ta kuptojmë se u kemi borxh të varfërve, sepse ata na kanë ndihmuar që ta duam Zotin më shumë. 33. Shumë njerëz vdesin ashtu si kanë jetuar. Vdekja nuk është kurrgjë më shumë se vazhdim i jetës, është plotësim i saj. Kjo jetë nuk është fundi;ata që besojnë se është fundi ata kanë frikë vdekjen. Njerëzit që binden se vdekja është kthim në shtëpinë e Zotit, ata nuk do të kenë frikë. Pyetjes që iu bë Nënës Terezë: "A ke frikë vdekjen?" Ajo iu përgjegj: "Pse?"