User talk:True Psychotherapy

Ψυχιατρική Η Ψυχιατρική είναι ο κλάδος της ιατρικής που μελετά και αντιμετωπίζει τις ψυχικές διαταραχές.

Ιστορική αναδρομή
Η ψυχιατρική εμφανίστηκε ως ειδικότητα της ιατρικής στις αρχές του 1800, αλλά τον πρώτο αιώνα της ύπαρξής της ως αντικείμενο έρευνας είχε κυρίως σοβαρά διαταραγμένα άτομα που νοσηλεύονταν σε άσυλα και νοσοκομεία. Οι πάσχοντες ήταν σε γενικές γραμμές ψυχωτικοί, σοβαρά καταθλιπτικοί και μανιακοί, αλλά αντικείμενο μελέτης ήταν και κάποιες σοβαρές ιατρικές περιπτώσεις όπως καρκίνοι στον εγκέφαλο, υποθυρεοειδισμός και άνοια. Γύρω στις αρχές του 20ου αιώνα, ο νευρολόγος Σίγκμουντ Φρόιντ άλλαξε την επιστήμη της ψυχιατρικής, δημοσιεύοντας τις θεωρίες του για τα υποσυνείδητα αίτια κάποιων λιγότερο σοβαρών διαταραχών, των λεγόμενων ψυχονευρώσεων. Η θεραπεία που ανέπτυξε για αυτές ήταν η ψυχανάλυση. Σήμερα, η ψυχιατρική αντιμετωπίζει θεραπευτικά όλες εκείνες τις διαταραχές του ανθρώπινου μυαλού, οι οποίες συχνά καταλήγουν σε ψυχικές ασθένειες.

Ψυχικές διαταραχές
Ως ψυχικές διαταραχές ορίζεται ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων και εμπειριών που προκαλούν προβλήματα στη σκέψη, το συναίσθημα και τη συμπεριφορά του ανθρώπου, αλλά και στην επικοινωνία του με τους άλλους. Μπορούν να προσβάλουν άτομα κάθε ηλικίας και να παρουσιαστούν σε κάθε οικογένεια. Ο όρος αναφέρεται σε καταστάσεις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Είδη ψυχικών διαταραχών: • κατάθλιψη: Κατάθλιψη έχει πιθανότητες να εμφανίσει έως και το 25% των γυναικών και το 12% των ανδρών στη διάρκεια της ζωής τους. Το ποσοστό αυτό ποικίλει από χώρα σε χώρα, αλλά η αναλογία γυναικών: ανδρών (2: 1) φαίνεται να ισχύει σε όλες τις χώρες. Η κατάθλιψη ως διαταραχή διαγιγνώσκεται με τον όρο «μείζων καταθλιπτική διαταραχή». Είναι επεισοδιακή, δηλαδή χαρακτηρίζεται από μια ή περισσότερες διακριτές χρονικές περιόδους, όπου εμφανίζονται τα συμπτώματα της κατάθλιψης: καταθλιπτική διάθεση, έντονη ελάττωση ενδιαφέροντος και ψυχικής όρεξης, σημαντική μεταβολή στην όρεξη για φαγητό, αϋπνία ή υπερυπνία, επιβράδυνση της σκέψης, αίσθημα κόπωσης/ εξάντλησης/ απώλεια ενέργειας, αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης και αδικαιολόγητης ενοχής, ελάττωση στην ικανότητα για συγκέντρωση και επαναλαμβανόμενες σκέψεις γύρω από το θάνατο

Άγχος
Ο επιστημονικός όρος είναι γενικευμένη αγχώδης διαταραχή και πρέπει να πληρούνται τα κριτήρια της διάρκειας, της αδυναμίας ελέγχου και της σοβαρότητας των παρελκομένων αυτού, να προκαλείται δηλαδή στο άτομο σημαντική υποκειμενική ενόχληση ή πρόβλημα σε έναν ή περισσότερους τομείς της ζωής του. Η αγχώδης διαταραχή διαφέρει από το κοινό άγχος εξαιτίας του έντονου ψυχικού πόνου που τείνουν να πυροδοτήσουν κάποιες αρνητικές εκβάσεις διαφόρων καταστάσεων, όπως το να χάσει κάποιος το αεροπλάνο ή να αποτύχει στις εξετάσεις. Δεν είναι αυτό καθ’ εαυτό το γεγονός αλλά οι πεποιθήσεις που διεγείρονται με αφορμή αυτό πχ «Είμαι επιπόλαιος- αδύναμος- ανήμπορος» κλπ που προκαλούν τον ψυχικό πόνο. Υπολογίζεται ότι άγχος ως ψυχιατρική διαταραχή έχει πιθανότητες να εμφανίσει το 5% του πληθυσμού στη διάρκεια της ζωής του

Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή πιο σωστά ψυχαναγκαστική καταναγκαστική διαταραχή (από τον αγγλικό όρο obsessive compulsive disorder) έχει πιθανότητες να εμφανίσει το 5% του πληθυσμού. Για τη διάγνωση αυτής είναι απαραίτητο να υπάρχουν στον πάσχοντα ψυχαναγκασμοί, καταναγκασμοί ή και τα δύο μαζί. Οι ψυχαναγκασμοί είναι οι επαναλαμβανόμενες και επίμονες σκέψεις, εικόνες ή παρορμήσεις που το άτομο βιώνει ως ενοχλητικές και ανεπιθύμητες πχ εικόνες με δυσάρεστο περιεχόμενο όπως το θάνατο, τον τραυματισμό ή μια αρρώστια. Ως καταναγκασμός ορίζονται κάποιες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές όπως το να πλένει κάποιος δεκάδες φορές τα χέρια του κάθε μέρα, να ελέγχει συνέχεια αν κλείδωσε κλπ. Προκειμένου να διακριθεί η ψυχαναγκαστική καταναγκαστική διαταραχή από τις ψυχωτικές διαταραχές (διαταραχές όπου το άτομο χάνει την επαφή με την πραγματικότητα εξαιτίας του ότι η κρίση για κάποια ζητήματα είναι επηρεασμένη, με αποτέλεσμα να μη σκέφτεται καθαρά, να μην κάνει σωστές κρίσεις και να μη συμπεριφέρεται ανάλογα με τις περιστάσεις) πρέπει το άτομο σε κάποιο σημείο της διαταραχής να έχει επίγνωση ότι οι ψυχαναγκασμοί ή οι καταναγκασμοί του είναι υπερβολικοί ή παράλογοι

Διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία
Βασικό χαρακτηριστικό αυτής της διαταραχής είναι η εμφάνιση επαναλαμβανόμενων κρίσεων πανικού. Οι κρίσεις πανικού διαρκούν 30 με 40 λεπτά της ώρας και διαφέρουν από τον έντονο φόβο της ευρέως διαδεδομένης έκφρασης «έπαθα πανικό» κυρίως με βάση τη συμπτωματολογία. Εκδηλώνονται με κύρια συμπτώματα την ταχυκαρδία, τη δύσπνοια, το αίσθημα πνιγμού, την αίσθηση της αποκοπής από τον εαυτό μας, το φόβο θανάτου, το φόβο της τρέλας, την εφίδρωση, το τρέμουλο, τη ναυτία και άλλα. Για διάκριση της διαταραχής κρίνεται απαραίτητη η παρουσία τεσσάρων συμπτωμάτων από τα προαναφερθέντα.

Φοβίες
Φοβία είναι κάθε έντονος, επίμονος και επαναλαμβανόμενος φόβος που είναι παράλογος ή υπερβολικός απέναντι σε οποιοδήποτε ερέθισμα που απουσιάζει εντελώς στους περισσότερους ανθρώπους ή ο οποίος έχει πολύ μεγαλύτερη επαναληπτικότητα, ένταση και διάρκεια από αυτή που έχει στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Οι φοβίες διακρίνονται στην αγοραφοβία, την κοινωνική φοβία και τις ειδικές φοβίες.

Διαταραχές στην πρόσληψη τροφής - ανορεξία και βουλιμία
Η νευρική ανορεξία (anorexia nervosa) είναι μια ψυχογενής διατροφική διαταραχή, ένα σύνδρομο αυτοεπιβαλλόμενης ασιτίας με στόχο να επιτύχει το άτομο βάρος κάτω από αυτό που θεωρείται αντικειμενικά ως το ελάχιστο φυσιολογικό για την εκάστοτε ηλικία και ύψος. Τα άτομα που υποφέρουν από νευρική ανορεξία περιορίζουν με τη θέληση τους την πρόσληψη τροφής καθώς έχουν τον παράλογο φόβο ότι θα παχύνουν. Αντίθετα, η νευρογενής βουλιμία χαρακτηρίζεται από επεισοδιακή υπερφαγία (κατανάλωση δηλαδή πολύ μεγάλης ποσότητας φαγητού σε σύντομο χρονικό διάστημα), η οποία ακολουθείται από την προσπάθεια απαλλαγής από τις περιττές θερμίδες συνήθως μέσω εμετού, καθαρτικών,διουρητικών και υπερβολικής άσκησης.

Αϋπνία
Η αϋπνία ως ψυχική διαταραχή πρέπει να έχει ως ελάχιστο χρόνο εμφάνισης τον ένα μήνα. Το άτομο πρέπει να δυσκολεύεται να κοιμηθεί (να θέλει πάνω από μισή ώρα για να το πάρει ο ύπνος) ή να ξυπνάει πριν προλάβει να ξεκουραστεί. Η διαταραχή αυτή προκαλεί κόπωση, εκνευρισμό, δυσκολία στη συγκέντρωση, κακουχία, στεναχώρια κλπ στον πάσχοντα

Ψυχοθεραπεία
Ως ψυχοθεραπεία ορίζεται η θεραπεία ψυχολογικών προβλημάτων μέσω της επικοινωνίας ενός ψυχοθεραπευτή με ένα θεραπευόμενο (ατομική) ή με μια ομάδα θεραπευόμενων (ομαδική). Με τη ευρύτερη έννοια της λέξης είναι η φροντίδα κάποιου για την ψυχή του, με σκοπό την εξέλιξη, την ωρίμαση και την ολοκλήρωσή της. Η επικοινωνία θεραπευτή- θεραπευόμενου δεν εξαντλείται στο να εκθέσει ο πάσχων τα προβλήματά του και να πάρει παρηγοριά ή στήριξη, αλλά να έρθει ουσιαστικά αντιμέτωπος με τα βαθύτερα αίτια αυτών και να υπάρξει επιστημονική στήριξη για να τα διορθώσει. Η ψυχοθεραπεία δεν αφορά μόνο όσους πάσχουν από μια τυπική διαταραχή αλλά απευθύνεται και σε όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ωρίμαση, την ολοκλήρωση, την αντιμετώπιση προβληματικών ψυχολογικών παραγόντων και την αυτογνωσία.

Γνωσιακή ψυχοθεραπεία
Η γνωσιακή θεραπεία βασίζεται στην αντίληψη ότι για κάθε μορφή ψυχικής ταραχής ή δυσφορίας δεν ευθύνεται ένα γεγονός ή μια κατάσταση αλλά ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αντιληπτό. Ο τρόπος αυτός καθορίζεται από τις πεποιθήσεις, από τις σκέψεις δηλαδή που κάνει κάποιος γύρω από αυτό, τις οποίες και πιστεύει σαν να είναι η αλήθεια. Ο γνωσιακός ψυχοθεραπευτής βοηθά τον θεραπευόμενο να εντοπίσει αυτές τις πεποιθήσεις, να τις θέσει υπό εξέταση αν όντως είναι αλήθεια (δηλαδή ένα αναντίρρητο, αναμφισβήτητο γεγονός που ισχύει σίγουρα και σε απόλυτο βαθμό) και να τις αντισταθμίσει -αν δεν είναι- με άλλες πιο ευχάριστες υποθέσεις ή απόψεις. Όταν οι αρχικές απόψεις αντισταθμιστούν, η επίδραση των δυσάρεστων απόψεων και υποθέσεων εξουδετερώνεται και αποκαθίσταται η ψυχική γαλήνη και ευφορία. Η γνωσιακή ψυχοθεραπεία είναι μια πολύ διαδεδομένη μορφή ψυχοθεραπείας, η οποία έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της στην πράξη μέσα από σχετικές μελέτες. Η γνωσιακή ψυχοθεραπεία τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με τη συμπεριφορική θεραπεία, καθότι ο συνδυασμός αυτός έχει πολύ μεγάλη επιτυχία και αποτελεσματικότητα στη γρήγορη αντιμετώπιση πολύ συγκεκριμένων συμπτωμάτων και συμπεριφορών.

Συμπεριφορική ψυχοθεραπεία
Η συμπεριφορική θεραπεία βασίζεται στη σταδιακή έκθεση του πάσχοντος σ’ ένα ερέθισμα ή κατάσταση που του προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα, μέχρι τελικά να εξαλειφθεί η αρνητική συναισθηματική αντίδραση φόβου, άγχους και έντασης και ως εκ τούτου να τροποποιηθεί ανάλογα και η συμπεριφορά του. Με την συμπεριφορική ψυχοθεραπεία μπορεί κάποιος να ξεπεράσει τα δυσάρεστα συμπτώματα και τις δυσλειτουργικές συμπεριφορές που διακρίνουν συγκεκριμένες διαταραχές, όπως κάποια είδη φοβιών (κλειστοφοβία, ζωοφοβία), τις διαταραχές διατροφής, την ψυχαναγκαστική καταναγκαστική διαταραχή κλπ.

Life coaching
Το life coaching ξεκίνησε στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην Καλιφόρνια στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ψυχοθεραπευτές και ψυχολόγοι ήρθαν τότε αντιμέτωποι με μια νέα κατηγορία θεραπευόμενων- μια κατηγορία απαρτιζόμενη από ανθρώπους υγιείς, χωρίς ψυχικές διαταραχές, που όμως είχαν ανάγκη καθοδήγησης, υποστήριξης και κινητοποίησης για να κυνηγήσουν τους στόχους τους. Άνθρωποι που έψαχναν κάποιον να τους βοηθήσει με ένα οργανωμένο και συστηματικό τρόπο να ανακαλύψουν τί πραγματικά θέλουν, να βελτιώσουν τη ζωή τους και να επιτύχουν τους στόχους τους. Έτσι γεννήθηκε το life coaching κα απευθύνεται σε ανθρώπους που αποσκοπούν στην επίτευξη τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών στόχων της καθημερινής ζωής. Το life coaching διαφέρει από την ψυχοθεραπεία παρά το γεγονός ότι εστιάζουν και οι δύο στην ψυχή του ανθρώπου. Έχουν κοινά σημεία, αναφορικά με τις γνώσεις, την πείρα και τις τεχνικές που απαιτεί και χρησιμοποιεί η κάθε μια. Η βασική τους διαφορά, όμως, είναι ότι στην ψυχοθεραπεία ο στόχος για τον οποίο δουλεύουν μαζί ψυχοθεραπευτής και θεραπευόμενος είναι πιο ασαφής και ακαθόριστος, ενώ παράλληλα αποφεύγεται η οποιαδήποτε μορφή καθοδήγησης

Εσωτερικοί στόχοι life coaching
Αυτογνωσία: απόκτηση γνώσης γύρω από τα στοιχεία που σχετίζονται με την προσωπικότητα του καθενός Ψυχική ολοκλήρωση: ολοκλήρωση της προσωπικότητας σημαίνει ουσιαστικά τη λύση των εσωτερικών ψυχικών συγκρούσεων απέναντι σε μια κατάσταση με ταυτόχρονη διατήρηση των απόψεων γύρω από αυτήν Ψυχική ωρίμανση: να αναγνωρίζει κάποιος τη δύναμή του και να παίρνει τη ζωή του στα χέρια του, χωρίς να περιμένει από όλους τους γύρω του να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του. Ο άνθρωπος που ωριμάζει ψυχικά συνειδητοποιεί πως ό,τι τον αφορά περνά από το χέρι του Αντιμετώπιση προβληματικών ψυχολογικών παραγόντων πχ αναβλητικότητα, τάση για αδράνεια, αδυναμία δήλωσης «όχι» στους άλλους, έντονη τάση για ανάπτυξη ενοχών κλπ Ανάπτυξη ή βελτίωση της ικανότητας για ψυχική γαλήνη και ευχαρίστηση Πνευματική εξέλιξη: η πνευματική εξέλιξη έχει να κάνει με αληθινή ελευθερία, δηλαδή αδιατάρακτη ψυχική γαλήνη και ευδαιμονία ανεξαρτήτως περιστάσεων. Πρόκειται για την πραγματική αγάπη και του εαυτού μας άνευ οποιουδήποτε άλλου όρου.

Εξωτερικές πηγές

 * http://www.truepsychotherapy.gr/ψυχιατρική/. [Για περισσότερες πληροφορίες γύρω από την ψυχιατρική]
 * http://www.truepsychotherapy.gr/ψυχοθεραπεία/