User talk:Ucarali

BEYDEMİR - RUMKUŞ Beydemir Köyü; köklü bir geçmişe sahip olan yerleşim yeridir. Beydemir köyünün ilk sakinleri Grek (Yunanlılar)’dır. Milattan önce 420 yıllarında Ortaköy, Belen köy, Çaylı kaş arasında "Rostrum" ( Eski Yunanca-PΩΣθPUM ) Türkçe karşılığı "KUŞ" olan, bin kişinin yaşadığı büyük bir yerleşim birimi vardı. Zaman, zaman "Ak kuş" ismi ile de anılan bu yerleşim yerinin merkezi orta köyün bulunduğu yer idi. İdare merkezi orta köyün en hâkim noktasında idi. Bu noktadan başlayarak belen köye kadar tespit edebildiğimiz, bir insanın rahatlıkla yürüyebileceği gizli geçit kalıntısı hâlâ mevcuttur. İbadet yerleri Tofur tepesinde idi. Candidus Rostrum ( Can∆i∆uΣ PΩΣθPUM ) adındaki tapınaklarının Türkçe karşılığı akkuştur. Rostrum da M.Ö. Savaş tanrısı Athena, İskender, Antioxoy, Alexandros ve Cleopatra dönemlerine ait bulgulara rastlanır. Yine aynı dönemlere ait Kesmeli, Sinek konmaz, Uzun Mezar, Kapaklı Kuyu, Kuyu bükü, Garipçe adı verilen yerlerde de aynı bulgulara rastlanır. Garipçe’de Greklerden başlayarak yakın Bizans dönemlerine ait büyük bir yerleşim yeri mevcuttu. Sınırları Ayakkıf ve Saklı köylerini de içine almakta idi. Şehrin merkezi Kuyu bükü bölgesi idi. Bu bölgenin en yakın ve tek su kaynağının Kuyu bükü olması nedeni ile Kiliseleri hemen kuyunun 200 metre doğusunda bulunmakta idi. Mezarları ise 1 km kuzey doğusunda bugün Gâvur Mezarı diye adlandırılan yerde idi. Gerek Garipçe bölgesinde gerekse Rostrum da M.S. 461- 476 yıllarına ait Roma imparatoru Trajan ve Hadrianus döneminden kalma bulgulara rastlanır. Beydemir Köyünün Bizanslılardan sonra ilk önce Emevi daha sonra Abbasi, sırasıyla, Selçuklu, Memluklu, Ramazan oğulları, 1516 yılında Yavuz Sultan Selim döneminde de Osmanlı hâkimiyetine girmiştir. Beydemir köyü 13. yüzyılda Ramazan Oğulları Beylerinden Karaisa Bey bu bölgeye gelip Rumlardan ve Ermenilerden temizlendikten sonra buranın ismini Urun kuş (Rum kuş) olarak değiştirmiştir. Karaisa Bey Karaisalı’nın ilk ilçe merkezini Urunkuş’un 3 km. güneyinde bulunan bugün bile Karaisalı ( Karaselli) diye anılan yere kurmuş, Karaisalı bölgesinin Türkleştirme çalışmalarını buradan yönetmiştir. Bir müddet sonra ilçe de baş gösteren salgın hastalık sonrasında takriben 150 yıl sonra Karaisa oğlu Hamza Bey zamanında ilçe Merkezi 14. yy. sonunda buradan Bugünkü Karaisalı’nın bulunduğu yere Çeceli’ye yerleşmişlerdir. Bu gün bile hala Karaisalı obasının ilk yerleşim yerinin kalıntıları mevcuttur. Bu bölgeye köylüler hala Karaisalı demektedirler. 1950’li yıllara kadar ilk kurulan Karaisalı obasının kalıntıları olan Çaylı yer ile Külefçi arasındaki ören yerlerindeki taşların büyük bir bölümü, köylüler tarafından sökülerek köprü, yol, ev ve su değirmeni yapımında kullanılmış, büyük bir bölümü tahrip edilmiştir. Eski Adana yolu Çaylı Mezar’ın tam ortasından geçmekte idi. Tahminlere göre, Karaisa Bey’in kabri de Çaylı mezarda bulunmaktadır. Birileri her nasılsa Karaisalı’nın ilk kurulduğu yerin Hacılı köyü olduğunu iddia etmiştir. Bu iddia tamamı ile yanlıştır. Çünkü kaynaklarda, "Karaisa Bey Midilli Bölgesini fethe geldiğinde yanında Dündarlı, Hacılı, Bulgurlu oymakları da vardı" diye bahsetmektedirler. Oysa Hacılı Köyünün ilçe olması Dündarlı ile birlikte 15.yy. dadır. Muttalipli ile Yağcı köy arasında Kabakçı bölgesinde Mengen adında eski bir yerleşim yeri bulunmaktadır. Türbe adı verilen kabristanlıkta Mengen köyüne aittir. Bu yerleşim yerindeki ahali 1940’lı yıllardan sonra tamamı ile göç etmişlerdir. Muttalipli ile Yağcı köyün ahalisi yörüktür. Kurulduğu günlerde tereyağı yapıp civardaki ahaliye satmalarından dolayı Yağcı Köy ismini almıştır. Orta köyün ilk kurucuları Çelikli sülalesidir. İstanbul Orta köyden geldikleri için bu köye orta köy ismi verildiği söylenmektedir. Dere Köyün ilk kurucuları ise Mındırlılardır. Beydemir Köyünün ilk kurucuları Dere köy’lülerdir. Dolayısıyla Mındırlılardır. Önünden geçen dereden dolayı bu adı almıştır. Beydemir köyü Belen köy ile birlikte 5 mahalleden oluşmakta idi. Günümüzde Belen köy tamamı ile boşalmıştır. Beydemir Köyü, Türklerin bu bölgeye gelmelerinden sonra Urunkuş, Cumhuriyetten sonra Rumkuş, !964 yılından sonra da isminde Rum kelimesinin geçmesinden rahatsız olan köylülerin isteği üzerine o yıllardaki muhtarın soyadının Demirci olmasından dolayı da Beydemir olarak değiştirilmiştir. Beydemir köyünün en önemli özelliklerinden bir tanesi de Çanakkale savaşında her aileden bir şehit verilmesidir. Daha da önemlisi, Kör Tabur’dan bir kişi sağ dönmüş, oda Kör Tabur’un bayrağını taşıyan Fatafort Ahmet’tir. (Delibaş Ahmet). Beydemir Köyünü diğer köylerden farklı kılan özelliklerinden bir tanesi de Kurtuluş savaşında aktif rol alan ve TBMM’ne Adana’yı temsilen giden, 3 milletvekilinden birisi olan Mehmet Hamdi İZGİ’nin Beydemir köyünden olmasıdır. Namı diğer Müsevit Hoca Efendi hem milletvekilliği yapmış hem de meclis imamlığı görevini (fahrî olarak) yürütmüştür. Kurtuluş savaşında aktif rol alan Müsevit Hoca Efendi Nisan 1919 tarihinde yapılan Adana bölgesi hocalarının Beydemir köyündeki toplantısına ev sahipliği yapmıştır. Toplantı Dere köyde hoca efendinin evinin yanında bulunan köy odasında yapılmıştır. Derleyen: Ali UÇAR