User talk:Wajid thalvi

(7)مشکور قطب پوری لکھت:     :فیضؔ بلوچ ہسدا مسکاندا کنک رنگا چہرہ‘موٹیاں موٹیاں بلدیاں اکھیں‘درمیانہ قد‘سوہناں صروف تے کنجا ہویا بدن‘سدھی سیندھ‘سوہنیاں سنوریاں زلفاں چھوٹی چھوٹی سفید ڈاڑھی تے وت سفید ڈاڑھی تے لشکاں مریندا لال مہندی دا رنگ‘70سالہ نیک سیرت بزرگ اصل ناں غلام نبی جیکوں دنیاں مشکور قطب پوری دے ناں نال جاندی ہے۔ آپ 1930ء اچ ضلع لودھراں تحصیل دنیا پور دے قصبہ قطب پور سادات اچ رحیم بخش مہے دے گھر پیدا تھئے تے قطب پور سادات اچ ای پرائمری تک تعلیم حاصل کیتی۔مہے برادری دا ایہ فرزند جوان تھیا تاں حیات اللہ خان ترین دے والد انہاں کوں اپنے کول منشی رکھ گھدا۔تقریباً 8سال دا عرصہ انہاں کول ملازمت کیتی تے ول معروف زمیندار ملک پیر بخش مڑل (مرحوم) دے کول بطور کار دار (منشی) آگئے تے ول ساری حیاتی انہاں کول وڈی عزت تے وقار نال گزار ڈتی۔ملک پیر بخش کوں موسیقی نال گہرا لگاؤ ہا تے مشکور قطب پور ہک خدا داد صلاحیت دا حامل شاعر ہا شاعری تے موسیقی دا کیوں جو چولی دامن دا ساتھ ہے تہوں ملک پیر بخش تے مشکور قطب پوری ذہنی طور تے ہک ڈوجھے دے بہوں قریب تھی گئے۔ملک پیر بخش مڑل دی شخصیت اونویں وی فنکاریں واسطے بہوں مہر بان تے قدردان ہئی۔اکثر انہاں دے دیرے تے وڈے وڈے فنکار‘شاعر‘ ادیب آندے رہ ویندے ہن۔مشاعرے تھیندے تے موسیقی دیاں محفلاں سجدیاں ہن تے ول غریب فنکاریں کوں نوازن ملک مرحوم دا خاصہ ہا۔کیوں جو مشکور قطب پوری وی اپنی شاعری دے حوالے نال ہک بہوں وڈا فنکار ہا ملک پیر بخش دی ذات انہاں واسطے وی بہوں مہر بان ہئی بلکہ انہاں ڈوہائیں حضرات دی ہک ڈوجھے نال ذہنی ہم آہنگی ایجھی پیدا تھئی جو ول ساری حیاتی ہک ڈوجھے کولوں جدا نہ تھئے۔توڑے جو اج ملک پیر بخش تے مشکور قطب پوری ایں دنیا فانی توں لڈ گئے ہن پر ول وی مشکور قطب پوری دے اہل و عیال اُ تے ملک مرحوم دی محبت تے شفقت دا صدقہ اونویں جاری ہے‘خورشید آئل مل دے احاطے وچ ڈو کنال دا پلاٹ رہائشی کمریاں سمیت مشکور قطب پوری دی بیوہ تے انہاں دے چھوٹے پتر (فرسٹ ایئر دا طالب علم) مدنی مشکور دے قبضے وچ ہے جیندا بجلی دا بل وی انہاں تے معاف ہے۔ حضرت مشکور قطب پوری 3شادیاں کیتیاں ہن پہلی ذال اچوں ہک پتر تے ڈو دھیاں‘ ڈوجھی ذال اچوں ہک پتر تے ہک دھی تے تریجھی ذال اچوں چار دھیاں تے ہک پتر (مدنی مشکور)ہے۔غالباً1975ء اچ انہاں ”شہباز سرائیکی سنگت“ دے ناں نال ادبی تنظیم قائم کیتی جیندے زیر اہتمام وڈے وڈے مشاعرے کرائے تے ایہ سلسلہ 1998ء تک جاری ریہا۔حضرت مشکور قطب پوری اپنے زمانے دے استاد شاعر ہن۔انہاں بے شمار شاگرد پیدا کیتے جنہاں اچوں ارشد اقبال آرش شاکر مدنی تے سئیں اللہ بخش یاد ہوراں دے ناں قابل ذکر ہن۔ 1985ء دی گال ہے جناح ہال گھنٹہ گر ملتان اچ مشاعرہ تھیا جیندے وچ حضرت مشکور قطب پوری وی شامل ہن۔میکوں پہلی دفعہ انہاں نال بالمشافہ ملاقات دا شرف حاصل تھیا۔انہاں دی ایں مختصر ملاقات اچ انہاں دیا ں من موہنیاں ڈوچار گالھیں سن کے میں بہوں متاثر تھیم تے ول ملتان دیاں ادبی محفلاں خاص طور تے ”سرائیکی مجلس“ ملتان”شہبازسرائیکی سنگت“ ملتان تے ”سرائیکی مجلس ادب“ ملتان دے ماہانہ مشاعریاں وچ میں حضرت مشکور قطب پوری کوں بہوں قریب کنوں ڈٹھاہا۔اوہ ہک عظیم شخصیت دے مالک ہن۔ہنس مکھ‘ملن سار‘یار یں دے یار بیلی تے مخالفین کوں انہاندے حال تے چھوڑن آلے پر سئیں مشکور قطب پوری جھئیں خلوص پرور شخصیت دا مخالف کون ہا؟کیوں جو انہاں تاں کڈاہیں وی کہیں انسان دا دل نہ ڈکھایا ہا تے آپ تاں ساری حیاتی خلق خدا وچ خوشیاں ونڈیندے رہ گئے۔انہاں واسطے تاں انہاں دا جے کوئی مخالف وی ہا تاں اوہ وی محترم ہا۔ایہا وجہ ہے جو انہاں کوں ہر کوئی عزت تے قدر دی نگاہ نال ڈیہدا ہا۔ شاعراں وچ تاں اونویں وی انہاندا اچّا مقام تے مرتبہ ہا۔خواہ اوہ شخصیت دے حوالے نال ہن تے بھانویں شاعری دے حوالے نال۔اوہ کہیں وی مشاعرے تے ونجن ہا تاں مشاعرہ لٹ گھندے ہن۔انہاں کوں شاعری دیاں تمام صنفاں تے عبور حاصل ہا آپ دی شاعری فنی اعتبار نال بہوں پختہ تے قابل ستائش ہے۔انہاں سرائیکی شاعری دیاں قدیم صنفاں ڈوہڑے تے کافی دی روایت کوں خوب نبھایا۔سسی دے حوالے نال بے شمار ڈوہڑے لکھئے جیڑھے جو اج وی مقبول عام ہن۔ہک ڈوہڑہ ملاحظہ فرماؤ! عزرائیل سسی توں پچھیا کوئی آخری خواہش ڈسائی ونج تانگھ مکائی ونج سسی آکھیا ہک ارمان ہمی جے منت لیندیں لا ئی ونج  تانگھ مکائی ونج آ کڈھ گھن ساہ گھن کیچ دا راہ ایہا کیتی فرض ادائی  ونج  تانگھ مکائی ونج مشکورؔ دی روح کوں کیچ اتوں ہک وار طواف کرائی ونج  تانگھ مکائی ونج آپ کافی وی خوب لکھی تے کافی اچ انہاندا اپناں رنگ تے نویکلا اسلوب ہے۔ہک کافی دے کجھ شعر پڑھ کے ڈیکھو تے انصاف خود کریسو! نہ ونج  وے  ماہی   ویلہ  کوئیلے       نکھڑوں نہ  شالا  دیغر دے ویلے ایہا رات ساری ڈیساں  مروڑے          گالھیں کریساں لکھاں کروڑے منہ ڈیہدی راہساں سم پوسیں توڑے        قسمت کڈاں ول تھیسم ایہہ میلے ضد چھوڑ ڈھولا ڈینہ  تھئے  ٹریساں          آ  دھی  سفر تئیں خود  نال ویساں جے تئیں  نظر  سیں نہ کنڈ ولیساں          تیں  باجھ ایہ جگ تتڑی کوں جیلے مشکورؔ ماہی  ڈے  چھوڑ   اڑیاں         کئی تاں خوشی دیاں چا بخش گھڑیاں وت جیڑھی نبھسی میں ڈہدی کھڑیاں         گل  لاکے  بہساں  سنجاں حویلے سرائیکی غزل دے حوالے نال کیوں جو آپ روایت دے امین ہن انہاندی غزل اچ روایتی رنگ نمایاں نظر آندے۔اوہ غزل دے موڈ مزاج کوں چنگی طرح سمجھدے ہن تے غزل کوں غزل دا ویس پوا کے چھوٹیا چھوٹیاں بحراں وچ لکھدے ہن۔انہاندی غزل اچ پیار محبت دیاں نفیس تے لطیف تصویراں ٹردیاں پھردیاں نظر آندین۔آؤ انہاندے کجھ غزلیہ اشعار ڈیکھوں! ؎ پاتے  نظراں  دِلاں  کوں  ہلایا نہ کر باہرو پردے  دے  بے  پردہ آیا نہ کر میل شیشے دے من تے وی آویندی ہے روز شیشے  کوں  مکھڑا   ڈکھایا  نہ کر ؎ اج  معطر  ہو ا   دے   جھولے  ہن آندے ڈسدے دلاں دے ڈھولے ہن دل منیندا   پئے   اج   ضرور  آسن کاں وی کندھیاں تے آکے بولے ہن ؎ ویلا  درد   رنجانا  تھی  گئے       کیوں   ماحول   نمانا ں  تھی  گئے ایجھے نفرت ڈکھن  گھولئن       تندوں   تندوں  تانا ں  تھی  گئے دل کشمیری سیپ دے وانگوں       ا ندر ی     اند ر  کا نا ں  تھی  گئے آپ دا ہک قطعہ وی ملاحظہ تھیوے جیندے وچ اوہ محبوب کوں جان دا نذرانہ پیش کرن دے علاوہ کوئی بیا تحفہ ڈیون دی آرزو وی رکھدن۔ ؎ بے  خیالی  خیال  کیا  ڈیواں خود نہ پچھن تاں حال کیا ڈیواں جان گھنسی اوندی امانت ہے ایہ سوچینداں جو نال کیا ڈیواں؟ حضرت مشکور قطب پوری صرف شاعرای نہ ہن بلکہ اوہ ہک خوبصورت نثر نگار وی ہن۔ہک زمانہ ہا ریڈیو ملتان دے پروگرام ”بیٹھک“ اچ بہترین قصے کہانیاں لکھ کے پیش کریندے رہ گئے تے بہوں ساریاں سرائیکی کتاباں تے انہاندے لکھئے ہوئے پیش لفظ تے اگواہیاں موجود ہن۔ جنہاں کوں پڑھ کے انہاندی نثر نگاری دا اندازہ تھیندے۔شاعری تاں اوہ سنجیدہ کریندے ہن پر یاراں‘ دوستاں دی محفل وچ انہاندی گفتگو ماحول مطابق من بھاونی‘ مزاحیہ تے دلچسپ ہوندی ہئی۔کھل ہس دیاں گالھیں نال رلانویں گالھ تے لطیفے نال لطیفہ سناون دے استاد ہن۔ذہین تے حاضر جواب ایجھیں جو سوال‘ جواب اچ کوئی تاب نہ آندا ہا۔آپ ہمیشہ خوش گوار موڈ اچ راہندے ہن‘کڈاہیں کڈاہیں سٹیج تے وی اوہ کھل ہس تے ٹوک مذاق دیاں چسولیاں گالھیں کرکے مجمعے کوں لوٹ پوٹ کر ڈیندے ہن۔ حضرت مشکور قطب پوری خوش اخلاق تے خوشیاں ونڈاون آلا خوش مزاج شاعر ہا۔اوہ ڈوجھیاں کوں خوش ڈیکھ کے خوش راہندا ہا۔اوندا دل بغض کینے توں خالی تے پیار محبت توں بھریا ہویا ہا۔ایہا ای وجہ ہے جو اوہ ملتان دیاں تمام ادبی تنظیمیں دے مشاعرے آخری دم تائیں اٹینڈ کریندے رہ گئے بھانویں جو اوہ جتنے ای کمزور تے ضعیف حالت اچ کیوں نہ ہن۔ حضرت مشکور قطب پوری کوں اللہ تعالیٰ نے بے بہا شعری صلاحیت نال نوازیا ہویا ہا۔اوہ پر گو شاعر ہن۔انہاندا کلام اگر کٹھا کیتا ونجے تاں ہک ڈوں نئیں بلکہ کئی کتاباں چھپ سگدین۔پر افسوس جو انہاں دی مفلسی تے تنگ دستی انہاں کوں ہک ادھ کتاب چھاپن دی اجازت وی نہ ڈتی تے نہ ای کہیں ادبی ادارے کوں انہاں دا کلام شائع کرن دی توفیق تھئی۔ایہ دل دی حسرت دل اچ گھن کے آخر اوہ 6اپریل 2000ء اچ اللہ کوں پیارے تھی گئے۔ بقول اللہ بخش یاد آپ دا شعری مجموعہ ”دیوان مشکور“دے عنوان نال عنقریب منظر عام تے آویسی جیندی طباعت دا فریضہ رحیم طلب ڈائریکٹر آرٹ کونسل لودھراں سر انجام ڈیندے پئے ہن۔