User talk:Writereditorsennel

சூழலியல் இயக்கங்கள், போராட்டங்கள் ஒரு பருந்துப் பார்வை ஏ.சண்முகானந்தம் published by thamizharam bimonthly2021
சூழலியல்இயக்கங்கள், போராட்டங்கள்ஒரு பருந்துப் பார்வை- ஏ.சண்முகானந்தம்

'மனித உழைப்பைக் குறைக்கக் கூடிய, பயன் விளைவிக்கக் கூடிய, அதிகமான சக்தியைக் கொண்ட இயந்திரம் மக்களைக் பட்டினிப் போடுவதையும், கூடுதலாக்கி உழைக்கச் சொல்வதையும் பார்க்கிறோம். புதுவரவான செல்வத்தின் தோற்றுவாய்கள் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான சாபத்தினால் வறுமையின் தோற்றுவாய்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. ஒழுக்கத்தின் வீழ்ச்சியைக் கொடுத்துக் கலையின் வெற்றிச் சாதனைகளை வாங்குவதாகத் தோன்றுகிறது. மனிதகுலம் இயற்கையை அடிமைப்படுத்துகின்றது. அதே வேகத்தில் மனிதன் மற்ற மனிதர்களுக்கு (அ) தன்னுடைய கொடும்பழிகளுக்கு அடிமையாகி வருவதைப் போலத் தோன்றுகிறது. விஞ்ஞானத்தில் தூய்மையான வெளிச்சம், அறியாமை என்ற இருண்ட பின்னணி இல்லாவிட்டால் ஒளிவீசமுடியாது என்று தோன்றுகிறது. நம்முடைய எல்லா கண்டுபிடிப்பும் முன்னேற்றமும் பொருளாதாய சக்திகளுக்கு அறிவுபூர்வமான வாழ்க்கையைக் கொடுத்து மனித வாழ்க்கையை ஒரு பொருளாதாயச் சக்தியாக வீணாக்கும் விளைவில் முடிவதைப் போலத் தோன்றுகின்றன. ஒரு பக்கத்தில் நவீனத் தொழில்துறை மற்றும் விஞ்ஞானத்துக்கும் மறுபக்கத்தில் நவீன வறுமை மற்றும் சீரழிவுகளுக்கும் இடையிலுள்ள இந்த முரண்பகை, நம் சகாப்தத்தின் உற்பத்திச் சக்திகளுக்கும், சமூக உறவுகளுக்கும் இடையே உள்ள இந்த முரண்பகை உணரக்கூடிய, நம்மை மூழ்கடிக்கிற உண்மை. மறுக்கப்பட முடியாத உண்மை'. -	மார்க்சிய ஆசான் காரல் மார்க்ஸ் அறிமுகம் மனிதர்கள் வாழத் தகுதியான பூமியில் சுமார் 10,000 வகையான பறவைகள், 4,000 வகையான பாலூட்டிகள், 2,000 வகையான ஊர்வனங்கள், 7,50,000 வகையான பூச்சிகள், 3,50,000 வகையான வண்டுகள், 18,000 வகையான வண்ணத்துப்பூச்சிகள், தட்டான்கள், இருவாழ்விகள், கடல்வாழ் உயிரினங்கள் என பல்லுயிரிய வகைமைகள் பரிணமித்துள்ளன. இவ்வுயிரினங்கள் வாழ்வதற்கேற்ப மழைக்காடு, இலையுதிர்க்காடுகள், புல்வெளிக் காடுகள், பசுமை மாறாக் காடுகள், சோலைக்காடுகள், ஊசியிலைக் காடுகள் என காடுகள் பல வகையாக படிமலர்ச்சி பெற்றுள்ளன. கடல், ஆறு, ஏரி (உப்புநீர்ஏரி, நன்னீர்ஏரி), குளம், குட்டை, சதுப்புநிலம், ஈரநிலம்மற்றும்முகத்துவாரம் என நீர்நிலைகளும் வெவ்வேறு பெயர்களில் அமைந்துள்ளன. இயற்கையின் சீற்றங்களால் பேரழிவை இப்புவி எதிர்கொண்டாலும், அது பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டு இடைவெளியில் ஏற்பட்டதாக இருந்துவந்துள்ளது. டினோசர் காலத்ததாக அறியப்படும் கொசு முதல் பேருயிரான யானை, வேட்டையாடிப் பேருயிர்களான புலி, சிறுத்தை போன்றஎண்ணற்றஉயிரினங்களுடன் மனித சமூகமும் இப்புவியை பகிர்ந்துக் கொள்கிறது. இயற்கையின் இத்தகைய இசைவுப் போக்கில் கடந்த 18-ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் விரிசல் ஏற்படத் தொடங்கியது. அது 'தொழிற்புரட்சி' (Industrial Revolution) என்ற பெயரில் உருவெடுத்தது. தொழிற்புரட்சி பெரும் தொழிற்சாலைகள், கனரக இயந்திரங்களின் வரவால், நீர்நிலைகள், காடுகள் உள்ளிட்ட இயற்கை வளங்கள் மாசுபடவும், அழிவிற்கும் உள்ளாகத் தொடங்கின. இயற்கையை மிஞ்சும் மனிதர்களின் செயல்பாட்டால், உலகின் பல பகுதிகளில் 'இயற்கைபேரழிவு' அடிக்கடி ஏற்படத் தொடங்கியது. இப்பேரழிவு இயற்கையின்இயல்புப்போக்கில் ஏற்பட்டதல்ல; மனிதர்களின் செயல்பாட்டால் ஏற்பட்டது. அச்சிக்கல்களால் பல உயிரினங்கள் இப்புவியல் இருந்து மறைந்தன. பல உயிரினங்கள் அழிவின் விளிம்பிலும், அபாயக் கட்டத்திலும் இருக்கின்றன.உலகின் 60 விழுக்காடுஉயிரினங்களைகடந்தபலப்பத்தாண்டுகளில்புவிக்கோளம்இழந்துள்ளதுஎன்றLiving Planet-2019-இன்ஆய்வறிக்கையும்இங்குஉற்றுநோக்கத்தக்கது. உலகின் பல பெரிய நீர்நிலைகள் மாசடைந்துள்ளன அல்லது முற்றாக அழிக்கப்பட்டுள்ளன. கடல்களில் தேங்கியுள்ள மாசு, 'ஞெகிழித் தீவுகளாக' (Plastic Island) மிதந்துக் கொண்டிருக்கின்றன.நீர்நிலைகள்இருந்தஇடங்களில், ‘குப்பைமலைகள்’ (Waste Mountains) உருவாகிக்கொண்டிருக்கின்றன.இவை, மனிதசமூகத்தின்இயல்புவாழ்க்கைகுபெரும்அச்சுறுத்தலாகமாறியுள்ளது. இத்தகைய மோசமான எதிர்விளைவுகளின் ஊடாகவே, 'சூழலியல் போராட்டங்கள், இயக்கங்களைக்' காணவேண்டியுள்ளது. 'சுற்றுச்சூழலியல் பெரும்பான்மையினரால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதைக் காட்டிலும் காலத்தால் நீண்டதும் தனித்துவம் வாய்ந்ததுமான மரபுவழியைக் கொண்டுள்ளதாக' சூழலியல் வரலாற்றாய்வாளர் ராமச்சந்திர குஹா (Ramachandra Guha,பி.1958) குறிப்பிடுவதற்கேற்ப, ரோமானியக் கவிஞர் விர்ஜில் (Publius Vergilius Maro, கி.மு.70–71), இந்தியாவின் காளிதாசர் படைப்புகளில்இயற்கைஎழிலைக்காணமுடிகிறது.அந்தவரிசையில்,தமிழகத்தின் சங்க இலக்கியப்பதிவுகள் யாவும் இயற்கையின் அழகையும், காட்டுயிர்களின் செயல்பாடுகளையும் இன்றைய அறிவியலுக்கு இணையாகப் பேசியுள்ளன. எனினும், இயற்கை வளங்களைக் காப்பது அல்லது நிலைநிறுத்துவதற்கான அறிவு வழியிலான அக்கறை, 18-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிகளில் தொடங்கியதாகக்கருதலாம். கைவினைஞர்களிடம்இருந்ததொழில்கள்இயந்திரங்களிடம்மாறியதையும், தொழிலாளர்களின்நிலைகுறித்து… ’கடந்தநூற்றாண்டின்பிந்தியபாதியில்இங்கிலாந்தில்உருவாகிவந்ததும்அதன்பின்னர்உலகின்எல்லாநாகரிகநாடுகளிலும்திரும்பவும்நிகழ்ந்ததுமானதொழில்புரட்சியின்விளைவாகவேபாட்டாளிவர்க்கம்உதித்தெழுந்தது.இந்தத்தொழில்புரட்சி, நீராவிஎஞ்சின்பல்வேறுநூற்புஎந்திரங்கள், விசைத்தறிமற்றும்மிகப்பலவானஇதரதொழில்நுணுக்கக்கருவிகள்ஆகியவைகண்டுபிடிக்கப்பட்டதால்ஏற்பட்டதாகும். இந்தஇயந்திரங்கள்மிகவும்அதிகவிலையுள்ளனவாயும்அதன்விளைவாகப்பெரியமுதலாளிகளால்மட்டுமேவாங்கக்கூடியனவாயும்இருந்தபடியால், இதுகாறும்நிலவிவந்தஉற்பத்திமுறைமுழுவதையும்இவைமாற்றிவிட்டன.மேலும்இதுவரையில்இருந்துவந்ததொழிலாளர்களைவெளியேற்றின. காரணம், தொழிலாளர்கள்தமதுசெவ்வையற்றராட்டைகள்மற்றும்கைத்தறிகளில்உற்பத்திசெய்யக்கூடியதைவிடவும்அதிகமலிவான, மேலும்சிறந்தபண்டங்களை, யந்திரங்கள்உற்பத்திசெய்தன. இவ்வாறாக, இந்தயந்திரங்கள்தொழில்துறையைமுழுமையாகபெரியமுதலாளிகள்வசம்ஒப்படைத்துவிட்டன. மற்றும்தொழிலாளர்களின்அற்பமானசொத்தானகருவிகள், கைத்தறிகள்இத்தியாதிகளைப்பயனற்றவைஆக்கிவிட்டன. இதனால்விரைவில்முதலாளிகள்எல்லாவற்றையும்தம்உடைமையாக்கிக்கொண்டனர். தொழிலாளர்களிடமும்எதுவுமேஇல்லை. இந்தவழியில்துணிஉற்பத்திதுறையில்ஆலைமுறைபுகுத்தப்பட்டது. யந்திரங்கள்மற்றும்ஆலைமுறையைப்புகுத்துவதற்குஊக்குவிப்புஅளிக்கப்பட்டஉடன்ஆலைமுறைதொழில்துறையின்இதரபிரிவுகளில்குறிப்பாயும்துணித்தொழில், புத்தகஅச்சடிப்புத்தொழில், மண்பாண்டத்தொழில்மற்றும்உலோகச்சாமான்தொழில்ஆகியவற்றைஅளவுகடந்துகைப்பற்றலாயிற்று. உழைப்புமேலும்மேலும்பலதொழிலாளர்களின்இடையில்பிரிவினைசெய்யப்பட்டது. இதனால்முன்னாட்களில்ஒருபொருள்முழுவதையும்செய்ததொழிலாளிஇப்போதுஅந்தப்பொருளின்ஒருபகுதியைமட்டுமேஉற்பத்திசெய்தான். இதுஒவ்வொருதொழிலாளியின்உழைப்பையும்மிகவும்எளிதான, இடையறாதுதிரும்பத்திரும்பநிகழும்யந்திரமுறைப்பணித்திட்டமாகமாற்றியது. இதைஒருயந்திரம்இதேஅளவுநன்றாகமட்டும்அன்றிமிகப்பெருமளவுமேலும்சிறப்பாகவுங்கூடச்செய்யமுடியும். இந்தவழியில், நூற்புமற்றும்நெசவுத்தொழில்களைப்போலவேதொழில்துறையின்இந்தப்பிரிவுகள்எல்லாம்ஒன்றன்பின்ஒன்றாகநீராவிவிசையந்திரங்கள்மற்றும்ஆலைமுறையின்ஆதிக்கத்தின்கீழ்வந்தன. இதன்மூலம்இவையாவும்பெரியமுதலாளிகள்கரங்களில்சிக்குண்டன. இங்கும்கூடதொழிலாளர்கள்அவர்களதுசுதந்திரத்தின்கடைசிஎச்சமிச்சங்களைஇழக்கநேர்ந்தது’. பெரியஇயந்திரங்களின்வரவால்கைவினைஞர்களிடம்இருந்ததொழில்கள்முதலாளிகளிடம்முழுமையானசென்றதுகுறித்தஎங்கெல்சின்நீண்டமேற்கோள்முக்கியத்துவம்பெறுகிறது.பாரம்பரியதொழில்நுட்பங்கள், கலைஞர்கள்எனயாவரும்பெரியஇயந்திரங்களிடம்தங்களதுஉடல்உழைப்பைமட்டுமேசெலுத்தும், ‘உழைப்பாளி’யாகவும், எதிர்நிலையில்இயந்திரங்களைகைவசம்கொண்டதால்மூலதனத்தைகையகப்படுத்தியவர்கள், ‘முதலாளி’யாகவும்மாற்றம்கொண்டனர். இந்தவகையில், உழைக்கும்வர்க்கம், முதலாளிவர்க்கம்எனஇருபெரும்பிரிவுகள்உலகளவில்தோற்றம்கொள்ளஆரம்பித்தது. ’இங்கிலாந்தில் தொழிற்புரட்சி ஏற்பட்ட பின்னர் தனித்தனியாக வீடுகளில் இருந்து செயல்பட்டு வந்த கைத்தொழில்கள், பெரிய தொழிற்கூடங்களில் செயல்படத் தொடங்கின. இவற்றில் முந்தையக் கைவினைஞர்கள் கூட்டமாகப் பணியாற்றத் தொடங்கினர். இயந்திரங்கள் நீராவியின் ஆற்றலால் இயங்கின. துணிகளையும் பண்ட பாத்திரங்களையும் இவர்கள் உற்பத்தி செய்தனர். ….. தன் மட்டுமீறிய உற்பத்தியினால் நெசவாளர், கொல்லர் போன்றோரின் பழைய உற்பத்தி முறையை முதலாளித்துவம் அழித்தது. தம் தொழிலையும் தொழிற் கருவிகளையும் இழந்து, தம் உடல் உழைப்பை நகரங்களில் விற்பதற்காக இவர்கள் இடம்பெயர்ந்தனர். இவ்வாறு இடம்பெயர்ந்தோர் தம் பழைய தொழில் அடையாளம் தாக்கிய குடிப்பெயர்களை மட்டும் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். இதனடிப்படையிலேயே கார்பெண்டர் (தச்சர்), கோல்டு ஸ்மித் (பொற்கொல்லர்), பேக்கர் (ரொட்டி சுடுபவர்), ஸ்மித் (கொல்லர்) போன்ற பெயர்கள் தாங்கிய மனிதர்களை இங்கிலாந்தின் வரலாற்றில் சந்திக்கிறோம்’ என தொழிற்புரட்சியால் ஏற்பட்ட அடிப்படை மாற்றத்தை பொருள்முதல்வாதப் பார்வையில் தமிழகத்தின் நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வாளர் பேரா.ஆ.சிவசுப்பிரமணியன் (2009, 57,58,59) குறிப்பிடுகிறார். இத்தகையபின்புலத்தில், இழப்பதற்கு ஏதுமற்ற நிலையில் இருந்த தொழிலாளர்கள் மற்றும் அவர்களின் குடியிருப்புகள் ஆலைகள் வெளியேற்றிய கழிவுகளால்காற்றும், நீரும்மாசடைந்தன.இந்தப் பின்புலத்தில்தான் நவீன சூழலியல் அக்கறை உருவாகத் தொடங்கியது. சூழலியல்இயக்கங்களின்தொடக்கம் தொழிற்புரட்சிகாலகட்டத்தில் இங்கிலாந்தின் கிராமங்கள்மற்றும்இயற்கை வளங்கள் மாசடைவதைக் கண்டித்து காரல் மார்க்ஸ், பிரெடரிக் ஏங்கெல்ஸ் (Friedrich Engels, 1820-1895) பல கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளனர். 'சூழலியலின் தற்போதைய போராட்ட வடிவங்கள் யாவும் 20-ஆம் நூறாண்டின்குறிப்பாக,'அறுபதுகளின் குழந்தை' என்பதும், 19-ஆம் நூற்றாண்டின் 'பேரக்குழந்தை' என்பதும் உறுதி' என சூழலியல் வரலாற்றாய்வாளர் ராமச்சந்திர குஹா குறிப்பிடுகிறார். அந்தவகையில், தொழிற்புரட்சியுடன் இணைந்தே 'சூழலியல்' தனது பயணத்தை தொடங்கியதுஎனலாம். 'பிரித்தானிய கப்பல்கள் பர்மா தேக்கு மரங்களால் கட்டப்பட்டன. அவர்களுடைய மாலுமிகள் இந்தியாவில் விளைந்த பருத்தியைக் கொண்டு செய்யப்பட்ட சீருடைகளை அணிந்தனர். கரீபியக் கரும்புத் தோட்டங்களில் விளைந்த கரும்பில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட சர்க்கரையை கென்ய நாட்டுக் காபியுடன் கலந்து பருகினர். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வடகிழக்குப் பகுதியிலும், ஆப்பிரிக்காவின் தென் பகுதிகளிலும், இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளிலும் மேலும் பல நாடுகளிலும் காடுகளை அழித்தொழித்த பிரித்தானிய வல்லாதிக்க அரசினர் 18-ஆம், 19-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் காடுகளை அழிப்பதில் கேள்வி கேட்பாரற்ற ஆண்டைகளாக வேட்டையாடியதாக' ராமச்சந்திர குஹா 'சுற்றுச்சூழலியல் உலகம் தழுவிய வரலாறு' (2016) என்றநூலில் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், 'அவர்களைப் பின்பற்றி டச்சுக்காரர்களும், போர்த்துக்கீசியர்களும், பிரெஞ்சுக்காரர்களும், பெல்ஜிய, ஜெர்மானிய நாட்டினரும் அவர்களுக்குச் சற்றும் சளைக்காமல் தம்முடைய குடியேற்ற நாடுகளில் உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலைப் பாழ்படுத்திய முகாமையான வல்லாதிக்கச் சக்திகளாக' (2016) சுட்டிக்காட்டுகிறார். 'சுற்றுச்சூழலியலின் தொடக்கத்தில் நாட்டுப்புறங்களிலிருந்தே ஆளுமைகள் தோன்றினர். வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த் (William Wordsworth, 1770–1850) போன்ற இயற்கையின் காதலர்களும், குடியேற்ற வல்லாதிக்கத்திற்கு எதிரிகளான மோகன்தாஸ் கரம் சந்த் காந்தி (Mohandas Karamchand Gandhi, 1869–1948) போன்றோரும் கிராமப்புறங்களை மையமாகக் கொண்டவர்களாக (இராமச்சந்திரகுகா, 2016) இருந்தனர். வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த், தன் வாழ்நாளில் இங்கிலாந்து முழுவதிலும் சுமார் 1,75,000 மைல்கள் நடந்து, தான் செல்லும் பாதையெங்கும் இயற்கை வளங்கள் சீரழிக்கப்பட்டதையும், நிலம், காற்று, நீர் மாசுபட்டதைக் கண்டு மனம் வெறுத்து கவிதைகளாக வடித்துள்ளார். சூழலியல் வரலாறு தொழிற்புரட்சியோடு தொடங்கிய இப்போராட்டத்தில், 'விளைநிலங்களை மீட்போம்' (Back to the Land) என்ற முழக்கமே முதன்மை பெற்றிருந்தது. அதோடு ஆய்வறிவு சார்ந்த நிலைபெயராமை, இயற்கையோடு இயைபு காணும் கோட்பாடும் இணைந்திருந்தது. வில்லியம் பிளாக் (William Blake, 1757–1827), வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த் போன்ற மாபெரும் கவிஞர்கள், தொழிற்புரட்சிக் காலத்தின், 'கறுப்பு ஆலை அரக்கர்கள்' இங்கிலாந்தின் மரபுவழிப்பட்ட கிராமப்புறப் பசுமையையும், இனிமையும் தவழ்ந்த விளைநிலங்களையும், புல்வெளிகளையும் விழுங்கி ஏப்பமிடப் போவதாக மக்களுக்குஎச்சரிக்கைவிடுத்தனர். சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் (Charles John Huffam Dickens, 1812–1870) போன்ற நாவலாசிரியர்களும், காரல் மார்க்ஸ், பிரெடரிக் ஏங்கெல்சும் தொழிலாளர்கள் ஈவிரக்கமின்றி நடத்தப்படுவதாகவும், அவர்களுடைய வாழ்க்கை நிலைகளைப் பற்றியும், இருளடர்ந்த அவர்களுடைய குடியிருப்புகளைப் பற்றியும், வாழ்வதற்குத் தகுதியற்ற தூய்மைக் கேட்டினை ஏற்படுத்தி வந்த ஆலைகளைப் பற்றியும் தமது கூர்மையான எழுத்துகளால் எடுத்துரைத்து வந்தனர். பாதிரியாரும், கணிதவியலாளருமான எட்வர்ட் கார்பெண்டர்(Edward Carpenter, 1844–1929), ஆடைவடிவமைப்பாளர், கவிஞர், நாவலாசிரியர், மொழிபெயர்ப்பாளர்எனப்பன்முகத்திறன்பெற்றவில்லியம் மோரிஸ் (William Morris,1834–1896), கலைஞர், கலையியல் திறனாய்வாளர், கவிதையியல் பேராசிரியரான ஜான் ரஸ்கின் (John Ruskin, 1819–1900), கவிஞரான ஜான் கிளேர் (John Clare, 1793–1864)மற்றும் அமெரிக்ககவிஞரும், கட்டுரையாளரும், பத்திரிகையாளரும்மற்றும்மனிதஉரிமையாளரான வால்ட் விட்மன் (Walt Whitman, 1819–1892), அமெரிக்கக்கட்டுரையாளரும், கவிஞரும், தத்துவவியலாளருமானஹென்றி டேவிஸ் தொரூ (Henry David Thoreau, 1817–1862) போன்றவர்களும் சூற்றுச்சூழலியலின் ஆரம்பக் கட்ட போராட்டத்தில் பங்கெடுத்துக் கொண்டனர். இங்கிலாந்தின் இயற்கைவளங்கள்நிறைந்தபகுதியான ‘ஏரிமாவட்டத்தில்’ (Lake District) இயற்கைவளங்களைக்காக்க, ‘Lake Poet’ என்றபெயரில்ஆங்கிலக்கவிஞர்கள்குழுவொன்றுசெயல்பட்டுவந்தது.செர்மானியதட்பவெப்பநிலையாளரானவில்லியம்வோர்ட்ஸ்வோர்த் 1799-இல்தனதுசகோதரியானடோரதியுடன்இங்கிலாந்துதிரும்புகிறார். ‘ஏரிமாவட்டத்திற்கு’செல்கிறார்.இங்கிலாந்தின்வடமேற்குப்பகுதியில்மலைகள்சூழநீர்நிலைகள்நிறைந்து, கோடைகாலசுற்றுலாபகுதியாக ‘ஏரிமாவட்டம்’ விளங்கியது. இந்நிலப்பகுதி ‘ஏரிகளின்நிலம்’ என்றபெயராலும்அழைக்கப்படுகிறது. இயற்கைவளங்கள்நிறைந்தஅம்மாவட்டத்தின் நிலையைப் பார்த்து வில்லியம்வோர்ட்ஸ்வோர்த்அதிர்ச்சி அடைகிறார். கிராஸ்மெரெஎன்ற பகுதியிலுள்ள டவ் காட்டேஜ் (Dove Cottage) பகுதியில் தங்குகிறார்.தொடர்ந்துஇராபர்ட்செளதீ (Robert Southey, 1774-1843), இலக்கியவாதியானசாமுவேல்டெய்லர்கொலான்ஜ் (Samuel Taylor Colendge, 1772-1834), சார்லஸ்லாம்ப் (Charles Lamb, 1775-1834), சார்லஸ்லாயிட் (Charles Lloyd, 1775-1839), இராபர்ட்ஒவன் (Robert Owen, 1771-1858) போன்றகவிஞர்களுடன்இணைந்து ‘Lake Poet’ என்றஅமைப்பைஉருவாக்கிவோர்ட்ஸ்வொர்த்செயலாற்றினார். 'தொழிற்புரட்சியின் ஊற்றுக்கண்ணாக இங்கிலாந்து வரலாற்றில் இடம்பெற்றதென்றால், பிற்காலத்தில் தொழில்மயமான வாழ்க்கை முறையின் விரிவாக்கங்களுக்கு இவ்வுலகினை இட்டுச் சென்ற பொறுப்பு அமெரிக்காவைச் சார்ந்தது' என்ற ராமச்சந்திர குஹாவின் (2016) கூற்றுப்படி, ஒரு நாடு சுற்றுச்சூழலியல் சொல்லாடல்களுக்கு வழிவகுத்ததெனில், மற்றொரு நாடு இரண்டாவது அலைக்கான பாதையைக் காட்டியதாக கூறலாம். 'நவீன முதலாளிய சூழலியல் மனசாட்சி பிறப்பதற்கு முன்பே இயற்கை கொள்ளையிடப்படுவதைக் காரல் மார்க்ஸ் கண்டித்தார்' என இத்தாலியப் புவியியல் அறிஞர் மசிமோ குவெய்னி குறிப்பிடுவதும்இங்கு முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. 'வாழ்வும் (உயிரினங்கள்) பருப்பொருள் உலகமும் பிரிக்கப்பட்ட தனித்தனி அறைகளில்' இருக்கவில்லை. மாறாக, 'உயிரினங்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் இடையில் அசாதாரணமான ஐக்கியம் இருக்கிறது' என ரெய்ச்சல் கார்சன் (Rachel Louise Carson, 1907–1964) குறிப்பிடுகிறார். இவர்களின் பார்வைமற்றும்செயல்பாடுகளின் அடிப்படையிலேயே சர்வதேச அளவில் சூழலியல் இயக்கங்கள், போராட்டங்கள்முளைக்கத்தொடங்கியதைகாணவேண்டியுள்ளது. சர்வதேச அளவில் சூழலியல் இயக்கங்கள், அமைப்புகள் இங்கிலாந்தின் சூழலியல் இயக்கங்கள் தோன்றுவதற்கு சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, 1660-ஆம் ஆண்டு 'ராயல் கழகம்' (Royal Society) தொடங்கப்பட்டது. 'மரங்கள் அல்லது மன்னருடைய ஆட்சிப் பகுதிகளில் வனமரங்கள் மற்றும் காடு வளர்ப்பு பற்றிய உரையாடல்' (Sylva, or a Discourse of Forest Trees and the Propagation of Timber in His Majesties Dominions to which is annexed Pomona ... Also Kalendarium Hortense (1662)என்றநீண்டதலைப்புகொண்ட நூல் ராயல் கழகத்தின் அதிகாரபூர்வமான முதல் நூலாக வெளிவந்தது. இந்நூலைஆங்கிலஎழுத்தாளரும், தோட்டவளர்ப்பாளரும், நாட்குறிப்பாளருமான ஜான் எவ்லின் (John Evelyn, 1620–1706)எழுதியிருந்தார். தொடர்ந்து 'இராயல் வேளாண்மைக் கழகம்' (Royal Agricultural Society of England (RASE)1838-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இவை இங்கிலாந்தின் அறிவு சார்ந்த செயல்பாடாக அமைந்தாலும், அதில் இயற்கை குறித்த அக்கறை வெளிப்படுகிறது. அதேவேளையில், 1856-இல் வடஅமெரிக்கப் பழங்குடிகளோடு நடந்த சியாட்டில் சண்டையில் 28 பேர் கொல்லப்பட்டனர். அச்சண்டையின்போது, ‘பூமிமனிதனுடையதுஅல்ல. மனிதன்பூமியினுடையவன்.இதுஎங்களுக்குத்தெரியும். ஒருகுடும்பத்தைஒன்றாக்கும்ரத்தத்தைப்போலஎல்லாம்ஒன்றோடொன்றுபிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பூமிக்குநடப்பதெல்லாம்பூமியின்பிள்ளைகளுக்கும்நடக்கும். உயிரின்வலையைநெய்த்துமனிதன்மட்டும்அல்ல. அவன்அதில்ஓர்இழைமட்டும்தான். அந்தவலைக்குஅவன்செய்வதெல்லாம்அவர்தனக்குத்தானேசெய்துகொள்வதுதான். (2014; 29) என்றசியாட்டில் தலைவரான துவாமிஷ் (செவ்விந்தியத் தலைவர், 1780-1866) வெளியிட்டநீண்ட புகழ்பெற்ற கடிதம், அப்போரை சூழலியல் போராட்டமாக உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்லியது. 1739-இல் பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின் (Benjamin Franklin, 1706–1790) பிலடெல்பியாபகுதிகளில்செயல்பட்டுவந்த தோல் தொழிற்சாலைகளுக்கு எதிராக குரல் கொடுத்தார்.1850-களில் இலண்டனில்உள்ளதேம்ஸ் ஆற்றில் ஏற்பட்ட மாசுபாட்டை காரல் மார்க்ஸ் (Karl Heinrich Marx, 1818–1883) கடுமையாக எதிர்த்தார். தொடர்ச்சியாக, 1865-ஆம் ஆண்டு பொதுமக்கள் பொழுபோக்காக வேட்டையாடுவதற்குப் பயன்படுத்தி வந்த வனப்பகுதிகளையும், புதர்க்காடுகளையும் நகரங்கள் ஆக்கிரமித்தைத் தடுக்கும் பொருட்டு, 'பொதுமக்கள் நலப் பாதுகாப்புச் சங்கம்' ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அடுத்து 1877-ஆம் ஆண்டு வில்லியம்மோரிசால், 'தொன்மைக் காலக் கட்டடங்கள் பாதுகாப்புச் சங்கம்' நிறுவப்பட்டது. 1888-ஆம் ஆண்டு வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த், ரஸ்கின் வழித்தோன்றல்களால், 'நிறையேரி பாதுகாப்புச் சங்கம்' நிறுவப்பட்டது. அரிய வகைப் பறவை இனங்களையும், அழகிய தாவர வகைகளையும், அச்சுறுத்தலுக்கு இலக்கான நிலவமைப்புகளையும் பாதுகாப்பதற்காக, செல்போர்னைச் சேர்ந்த 18-ஆம் நூற்றாண்டின் மாபெரும் இயற்கையிலாளரான கில்பெர்ட் வைட் (Gilbert White, 1720–1793) பெயரால், 'கில்பெர்ட் வைட் செல்போர்ன் கூட்டமைப்பு' ஏற்படுத்தப்பட்டது. எட்வர்ட் கார்பெண்டரின் எழுத்துக்களின் தாக்கத்தால், பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளத் தவறிய ஆலைகளுக்கு எதிராக மாசுக்கட்டுப்பாட்டுச் சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துமாறு அரசுகளை வலியுறுத்துவதற்கான தனித்துவம் வாய்ந்த, 'நிலக்கரிப் புகைக் குறைப்புச் சங்கம்' கடந்த 1898-ஆம் ஆண்டு ஏற்படுத்தப்பட்டது. இவை அனைத்திற்கும் முன்னதாக, 1843-ஆம் ஆண்டு, எடின்பர்க் நகரத்தைச் சுற்றிலும் இருந்த நடைப்பயணப் பகுதிகளைப் பாதுகாப்பதற்காக, 'ஸ்காட்லாந்து பாதை உரிமைச் சங்கம்' அமைக்கப்பட்டது. கடந்த 1895-ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட, 'தேசிய அறக்கட்டளை'(National Trust), மேற்சொல்லப்பட்ட சங்கங்களுள் மிகுந்த செல்வாக்குப் பெற்றதாகத் திகழ்ந்தது. இந்த அறக்கட்டளை அமைப்பாக்கப்பட்டதன் பின்னணியில்சமூகசெயற்பாட்டாளாரான ஆக்டேவியா ஹில் (Octavia Hill,1838–1912) முதன்மையாகச் செயல்பட்டிருந்தார். ஜான் ரஸ்கினின் நண்பரான இவர் குறிப்பிடத்தக்க பெண் சூழலியலாளராக அறியப்பட்டவர். தனது சமகால சூழலியலாளர்களைப் போல சூழலியல் பாதுகாப்பினை சமுதாய சீர்திருத்தங்களுடன் இணைத்துக் கொண்டவர். நகரங்களில் வாழ்ந்த ஏழை, எளிய மக்களுக்குத் தூய்மையானவையும், உகந்தனவுமான குடியிருப்புகளை அமைப்பதில் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர். சுற்றுச்சூழலியல் கிளர்ச்சிகள் யாவற்றிலும் செயலூக்கத்துடன் இயங்கினார். இலண்டனில் முதன்முறையாக, 'புகை எதிர்ப்புக் கண்காட்சி'யை நடத்திக் காட்டியவர். பொதுமக்கள் நலப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் உறுப்பினர் என்ற முறையில், நகரத்தின் ஏராளமானப் பகுதிகளை ஆக்கிரமிப்பிலிருந்தும், அழிவினின்றும் பாதுகாப்பதற்கு உதவினார். தேசிய வரலாற்றுப் பேரகராதியில் (Dictionary of National Biography) குறிப்பிட்டுள்ளதைப் போல, பெரும்பாலும் அவருடைய முயற்சிகளால்தாம் பாராளுமன்றக் குன்று (Parliament Hill) மற்றும் ஏனைய பெரிய, சிறிய அளவிலான திறந்தவெளிப் பகுதிகள் பொதுமக்கள் பயன்பாட்டிற்காகவும், பொழுதுபோக்கிற்காகவும் காப்பாற்றப்பட்டன. தொடர்ந்து 1928-இல் கிராமிய இங்கிலாந்தின் பாதுகாப்பிற்கான ஆயம் (Council for the Protection of Rural England) நிறுவப்பட்டது. கிழக்கு ஐரோப்பாவில் நகர்ப்புறத்தாரால் உழவர்கள் சுரண்டப்படுவதிலிருந்து பாதுகாப்பதற்கு வேளாண் கட்சிகள் வளர்ச்சிப் பெற்றன. ஸ்கேண்டினேவியாவில் நாவலாசிரியர் நட் ஹேம்சன் (Knut Hamsun, 1859-1952),1920-ஆம்ஆண்டுஇலக்கியத்தில்தனக்கு கிடைத்த நோபல் பரிசுத் தொகையை, பழமையான பண்ணையொன்றை மீட்பதற்காக செலவிட்டார். 1889-ஆம் ஆண்டு எட்வர்டு கார்பென்டர் (1844-1929)'நாகரிகம்; அதன் காரணமும் குணப்படுத்தும் முறையும்' (Civilization: Its cause and Cure) என்ற நூலை வெளியிட்டிருந்தார். இந்நூல் 'விளைநிலங்களை மீட்போம்' இயக்கத்தின் பாடநூலாகப் போற்றப்பட்டது. அந்நூலை விரும்பிப் படித்தவர்களில் இலண்டனில் படிக்கச் சென்ற 20 வயது இளைஞரான மோகன்தாஸ் கரம் சந்த் காந்தியும் ஒருவர். கார்பென்டரின் மாணவர், அமைதி விரும்பி, விலங்கியல் பாதுகாப்பு ஆர்வலர் என பன்முகத் தன்மை கொண்ட ஹென்றி சால்ட் என்பவர் 'மரக்கறி உணவு முறை ஆதரவாளர்கள் சங்க இதழை' (Journal of the Vegetarian Society) தொடங்கி, வெளியிட்டு வந்தார். கி.பி.1801-ஆம் ஆண்டிற்கும் 1911-ஆம் ஆண்டிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில், நகரங்களில் வாழ்ந்த இங்கிலாந்தின் மக்கள் தொகை 20 விழுக்காட்டிலிருந்து 80 விழுக்காடாக உயர்ந்தது. 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் துவக்கப்பட்ட சூழலியல் சங்கங்கள் இங்கிலாந்தின் ஒரு சில பகுதிகளையாவது நகர்ப்புற தொழில்மயத் தாக்கங்களால் பாழ்படுத்தப்படாமல் காப்பாற்றின. தொடர்ச்சியாக1864-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் வெர்மாண்ட் மேதையும், அரசியல் அறிஞரும், அமெரிக்காவின்முதல்சூழலியலாளராகக்கருதப்படுபவருமான ஜார்ஜ் பெர்கின்ஸ் மார்ஷின்(George PerkinsMarsh, 1801 – 1882), 'மனிதனும் இயற்கையும்; அல்லது, மனித இனத்தின் கைவண்ணத்தால் மாற்றியமைக்கப்பட்ட புவியியல் புறத்தோற்றம்' (Nature and Man: Or Physical Geography as Modified by Human Action) என்ற நூல் நியூயார்க்கின் புகழ்பெற்ற சார்லஸ் ஸ்கிரிப்னெர்ஸ் பதிப்பகம் வழியேவெளியானது. இந்நூல் அமெரிக்கச் சூழலியல் வரலாற்றின் தொடக்கத்தில் மிகப்பெரிய எழுச்சியை ஏற்படுத்தியது. 'மார்ஷின் தனிப்பெரும் நூல் நிலைபெயராமை இயக்கத்தின் ஊற்றுக்கண்ணாகத் திகழ்ந்ததும் உயிரின வாழ்க்கைச் சூழமைவு என்கிற கருத்தாக்கம் உருப்பெறுவதற்கு முன்னரே உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலியல் ஆய்வு குறித்த முழு நிறைவான நூலாக விளங்கியது' என அமெரிக்கவரலாற்றாளரும், சோசலிசவாதியும், தத்துவவியலாளருமான லூயிஸ் மம்ஃபோர்டு(Lewis Mumford, 1895–1990) குறிப்பிடுகிறார். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், ஜெர்மனி தொழில்நுட்ப, தொழில்மய முன்னேற்றங்களின் முன்னோடியாக, இங்கிலாந்தை கடந்து நின்றது. ஜெர்மானிய கவிஞர்களும், எழுத்தாளர்களும், நகரங்களின் பேராசைகளாலும், ஆலைகளின் கழிவுகளாலும் பாழ்பட்டு விடாமல் நிலத்தைக் கிராமிய மணம் கமழும் விதத்திலும், வளங்களைஇயற்கைத்தன்மைமாறாத வகையிலும் பேணிக்காக்கும் இயக்கங்களுக்குத் தலைமை தாங்குபவர்களாகத் திகழ்ந்தனர். 1861-ஆம் ஆண்டுகளில் காடுகள் யாவும் ஜெர்மானிய நாட்டுப்புறப் பண்பாட்டின் முதன்மையாகத் திகழ்ந்தன. ஜெர்மானிய அறிவியலாளரான அலெக்சாண்டர் வோன் ஹம்போல்ட் (Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt,1769-1859), உலகளவில் காடழிப்புப் பற்றிய பகுத்தறிவுத் துறையின் முன்னோடிகளுள் ஒருவராக அறியப்படுகிறார். ஹென்றி டேவிட் தொரூ, ஜான் ரஸ்கின், ரெய்சல்கார்சன்உள்ளிட்டபல்வேறுஇயற்கைஅறிஞர்கள் சூழலியல் பாதுகாப்பிற்காக பங்களித்தமுன்னோடிகளாகக் கருதப்படுகின்றனர். 'ஆழ்ந்த உயிரின இயற்கைச் சூழலியல் (Deep Ecology) இயக்கம் என்பது மனித இனம் ஏனைய உயிரினங்களுக்குச் சமமானதுதானே தவிர, உயர்ந்ததல்ல எனும் கோட்பாட்டை கொண்டதாக விளங்கியது. இக்கோட்பாட்டை நார்வே நாட்டைச் சேர்ந்த தத்துவவியலாளர் ஆர்னே தேஸ்(Arne Dekke Eide Næss, 1912–2009) என்பவர் வகுத்தளித்தார். இத்தகையபோக்குகளுக்குஊடே, சூழலியல்இயக்கங்கள்மெல்லவளர்ந்துவந்தன. கடந்த 2012-ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் ரெய்ச்சல் கார்சன் எழுதிய, 'மெளன வசந்தம்' (Silent Spring) நூலின் 50-ஆம் ஆண்டு விழாவை உலகெங்கும் உள்ள சூழலியல் இயக்கத்தினர் கொண்டாடினார்கள். இந்நூல் கடந்த 1962-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்து, சர்வதேசஅளவில்அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது. விளைநிலங்களின் மீது பொழியும் அமில மழையின் பாதிப்புகளை 1960-களில் பொதுவெளிக்கு கொண்டு வந்த 'மெளன வசந்தம்' நூல், பல்வேறு அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியதுடன், ’உயிர்க்கொல்லி’களின் (பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகள்) ஆபத்துகளை எடுத்துரைத்தது. நூல் வெளிவந்த 1962-களில் அமெரிக்க மற்றும் மேற்குலக நாடுகளில் சூழலியல்குறித்த விழிப்புணர்வும், இயக்கங்களும் மெல்ல வேர்விடத் தொடங்கியகாலகட்டமாகஇருந்தது.'நவீன சுற்றுச்சூழலியலின் பைபிள்' என்று சூழலியலாளர்களால் 'மெளன வசந்தம்' கருதப்படுகிறது. பூச்சிக்கொல்லிகளின் ஆபத்துக்களை சமூகத்திற்கு அம்பலப்படுத்தியதன் வழியே, பல்வேறு சூழலியல் இயக்கங்கள் தோன்ற இந்நூல் வழிகோலியது. உலகளவில்பாதிப்பைஏற்படுத்தியபத்துநூல்களில்ஒன்றாக ‘மெளனவசந்தம்’ இருந்துவருகிறது. மெக்சிகோ நகரங்களில் பூங்காக்கள், மரக்கன்றுகளுக்கான நாற்றங்கால்களையும் (Viveros de Coyoacán)தோற்றுவித்த மிகேல் ஏஞ்சல் டி குவேடோ(Miguel Ángel de Quevedo, 1862–1946) கடந்த 1901-ஆம் ஆண்டு Junta Central de Bosques என்றதலைப்பில் நடைபெற்ற பருவநிலை மற்றும் வானிலை கருத்தரங்கம் ஒன்றில் காடு வளர்ப்புக் கலை பரப்புரையாளராகப் பொதுமேடையில் முதன்முதலில் முழங்கினார். கடந்த 1922-ஆம் ஆண்டு குவேடோ மெக்சிகோ நாட்டு காடு வளர்ப்புக் கலைச் சங்கத்தை நிறுவியதுடன், குவேடோவின்தொடர்ந்த முயற்சிகளால் 1926-ஆம் ஆண்டில்மெக்சிகோவில்,'தேசிய வனப்பாதுகாப்புச் சட்டம்' இயற்றப்பட்டது. மெக்சிகோ நாட்டின் புதிய அதிபராக 1934-ஆம்ஆண்டு பொறுப்பேற்றுக் கொண்ட லாஸிவோ கார்டெனாஸ்(Lázaro Cárdenas, 1895–1970) கடந்த 1935-ஆம் ஆண்டு மீன் வளம், வன வளம், வேட்டைக் கண்காணிப்புப் பணிகளுக்காக புதியதொரு துறையை உருவாக்கினார். அத்துறைக்கு குவேடோவை முதல் ஆணையாளராக நியமித்தார். 'மரங்களைக் காப்பதற்காக மெக்சிகோ மண்ணில் தோன்றிய இறைத்தூதர்' என்று குவேடோ வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய லேன் சிமியோனியன் குறிப்பிட்டுள்ளார். பிரித்தானிய ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்ட நாடுகளில் காட்டுயிர்கள் அழிக்கப்படுவதைத் தடுக்கும் வகையில் 1903-ஆம் ஆண்டு 'பேரரசின் வன உயிரினத் தொகுதி பேணிக் காக்கும் சங்கம்' என்றொரு அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து, நிலைபெயராமைக் கோட்பாட்டாளர்களாக மாறிய முதிய வேட்டையாளர்களை மையமாகக் கொண்டு செயல்பட்டமையால், 'மனந்திருந்திய கொலைக்காரர்கள் குழுமம்' (Repentant Butchers Club) என்றழைக்கப்பட்டது. 1838-ஆம் ஆண்டு ஸ்காட்லாந்து நகரமான தன்வரில் பிறந்த ஜான் முய்ர் (John Muir,1838–1914)) 1892-ஆம் ஆண்டு சியேரா குழுமம் (Sierra Club) என்றொரு அமைப்பை நிறுவினார். அமெரிக்கச் சூழலியல் வரலாற்றில் மிகுந்த செல்வாக்குப் பெற்ற அமைப்பாக சியேரா குழுமம் விளங்குகின்றது. 1935-ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 'காட்டுப்பகுதிகள் பாதுகாப்புக் கழகம்' (wildlife management)நிறுவப்படுவதற்கு லியோ போல்ட்(Aldo Leopold, 1887–1948) துணையாக இருந்தார். கடந்த 1970-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 22-ஆம் நாள் உலகம் தழுவிய அளவில் நடைபெற்ற 'புவி நாள்' முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கிறது. அமெரிக்க சோசலிச சூழலியலாளரான பேரி காமனரின்(Barry Commoner, 1917–2012), 'மூடிய வட்டம்' (The Closing Circle) என்ற நூல் இன்று வரை சூழலியல் வரலாற்றில் முக்கிய இடத்தை பெற்று வருகிறது. 1970-இல் நடைபெற்ற புவி நாள் நிகழ்வுக்குப் பின்னர், Time செய்தித்தாள் பேரி காமனரின் படத்தை அட்டையில் வெளியிட்டு, 'இலட்சோப இலட்சம் மாணவர்களைக் கொண்ட வகுப்பறையின் பேராசிரியர்' என்று பாராட்டியது. தொடர்ச்சியாக, 'ஆழ்ந்த உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலியல் அமைப்பு' மற்றும் 'ஆழ்ந்த உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலியலாளர்கள் அறிவாண்மைக் கழகம்' போன்ற அமைப்புகள் தோற்றம் கொள்ள ஆரம்பித்தது. 'தீங்கிழைக்கக்கூடிய கழிவுகளை அகற்றப் போரிடும் மக்கள் இயக்க'த்தை லூயிஸ் கிப்ஸ்(Lois Marie Gibbs, June25, 1951) தொடங்கினார். அமெரிக்காவில் எண்ணற்ற நகரங்களிலும் ஆபத்து விளைவிக்கக்கூடிய கழிவுகள் கொட்டப்படுவதை எதிர்த்து இயக்கங்கள் பரவலாகத் தோன்றத் தொடங்கியிருந்தன. காதலர் கால்வாயைத்(Love Canal) தூய்மைப்படுத்துவதற்கான போராட்டம் இதில் முக்கியமான ஒன்றாக இருந்தது. இக்கூட்டமைப்பில் சுமார் 4000 அமைப்புகள் தம்மை இணைத்துக் கொண்டதுகுறிப்பிடத்தக்கது. உலகின் மிகப்பெரிய நாடுகளில் ஒன்றான சீனாவின் 'முப்பெரும் பிளவுகள் பேரணைத் திட்டம்' (Three Gorges Dam) பெரும் அழிவிற்குரிய திட்டமாக சூழலியலாளர்கள் முன்வைக்கப்பட்டது. 185 மீட்டர் (620 அடி) உயரம் கொண்டதாகவும், 17,000 மெகாவாட் மின் உற்பத்தி செய்யக் கூடியதாகவும் அமைக்க 2000-த்தில் திட்டமிடப்பட்டது. அணை எழுப்புவதற்கான ஆலோசனைகள் முன்வைத்து தொடங்கப்படாமல்,பின்பு 1950-ஆம் ஆண்டு சீன தலைவர் மா சே துங் மீண்டும் முப்பெரும் பிளவுகள் பேரணைத் திட்டத்தினை மறுஆய்வு செய்தார். இத்திட்டம் நிறைவேற சுமார் 20 ஆண்டுகள் வரையும், அமெரிக்க டாலரில் 50 பில்லியன் வரை செலவாகும் என்று அறிவியலாளர்கள் கூறினர். இத்திட்டத்தை சூழலியலாளர்கள், 'பொறியியல் பூதம்' என வர்ணித்தனர். இத்திட்டத்தில் அரசின் கொள்கைகளை எதிர்ப்பவர்களை சீனஅரசு அடக்குமுறை கொண்டு ஒடுக்கியது. ஆனாலும், 1989-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் இதழியலாளர்களும், அறிஞர்களும் ஒரு குழுவாக இணைந்து முப்பெரும் பிளவுகள் திட்டத்தை எதிர்த்து, 'யாங்ட்சி யாங்ட்சி!' என்ற நூலை வெளியிட்டனர். பீகிங் நகரத்தில் தியானன்மென் சதுக்கத்தில் அமைதிப் போராடத்தின் வழியே மாணவர்கள் கைப்பற்றியபோது உச்சநிலையை அடைந்த மக்களாட்சி முறைக்கு ஆதரவான பேரியக்கத்தின் ஓர் அங்கமாகவே அந்நூல் அமைந்தது. தியானன்மென் போராட்டத்தை அடுத்து சூன் மாதம் இராணுவ நடவடிக்கையின் வழியே எதிர்ப்பாளர்கள் ஒடுக்கப்பட்டதன் மூலம் இவ்வியக்கம் வீழ்ச்சியடைந்தது. பேரணைக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தவர்கள் மீது சீன அரசு கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கத் தொடங்கியது. பலர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். பேச்சுரிமை மறுக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் 'யாங்ட்சி யாங்ட்சி!' நூல் தடை செய்யப்பட்டது. ஏற்கனவே அச்சிடப்பட்ட நூல்கள் விற்பனை நிலையங்களில் இருந்து கைப்பற்றப்பட்டு காகிதக்கூழ் ஆக்கப்பட்டு அழிக்கப்பட்டன. 1992-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமைக் குழு அணை கட்டுவதைத் தொடங்குவதற்கான அனுமதியை வழங்கியது. அடுத்த சனவரி மாதத்தில் கட்டுமானப் பணிகளைக் கண்காணிப்பதற்கான 'முப்பெரும் பிளவுப் பேரணைத் திட்ட மேம்பாட்டுக் கழகம்' நிறுவப்பட்டது. புகழ்பெற்ற வரலாற்றாய்வாளரான லியாங் கொன்ஜீ 1993-ஆம் ஆண்டு 'நீடித்த நிலையான சூழலியல்' காக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை மக்களுக்கு விளக்கும் வகையில் 'இயற்கையின் தோழர்கள்' என்கிற பெயரில் ஓர் அமைப்பைப் பதிவு செய்வதற்கு விண்ணப்பத்திருந்தார். விண்ணப்பம் ஏற்றுக் கொள்ளப்படாமலும், மறுக்கப்படாமலும், அலுவலர்களால் கண்டுகொள்ளாமலே புறக்கணிக்கப்பட்டது. சீனாவில் 1988-1989-ஆம் ஆண்டுகளில் குறுகிய காலப் போராட்டமாக முப்பெரும் பிளவுகள் பேரணைத் திட்டத்திற்கெதிரான கிளர்ச்சிகள் அடங்கிப் போயின. உலகம் முழுவதும் மிகப்பெரிய அணைகள் கட்டும் திட்டங்கள் ஆர்ப்பாட்டமற்ற காலகட்டத்திற்கு ஒவ்வாத 'நினைவுச் சின்னங்கள்' எனப் பார்க்கப்பட்டது. அதுபோலவே, இந்தியநிலப்பரப்பில்தென்னிந்தியாவின் அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு, மேதாபட்கர்பெரும்போராட்டத்தைமுன்னெடுத்தசர்தார்சரோவர்அணை, ஆஸ்திரேலியாவில் பிராங்க்ளின் நதியின் குறுக்காக கட்டுவதற்காகத் திட்டமிடப்பட்ட பிராங்க்ளின்அணை (Franklin Dam) எனபெரும்பாலானதிட்டங்கள் மக்களுடைய கடுமையான எதிர்ப்பின் காரணமாகக் கைவிடப்பட்டன. 1950-களில் 5,000 பெரிய அணைகள் இருந்த நிலையில், தற்போது உலகளவில் 50,000 பெரிய அணைகள் கட்டப்பட்டு, இனி பெரிய அணைகள் கட்டப்படுவதற்கான சூழலே இல்லை என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. செக்கோஸ்லெவேகியாவில், அமில மழையால் 50 விழுக்காட்டிற்கும் மேற்பட்ட காடுகள் நாசமடைந்தது. ருமேனியாவில் 625-க்கும் மேற்பட்ட பகுதிகளில் சுற்றுச்சூழல் தூய்மைக்கேடு உச்சத்தை அடைந்திருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவித்தது. ருஷ்ய நாட்டின் பைகால் ஏரி (Lake Baikal) நீர் பருகுவதற்கு ஏற்றதாக இல்லாமல் மாசடைந்த நிலையில், அந்த ஏரி மெல்ல மெல்ல மடிந்து போனது. அதுபோல, உலகின்நீண்டஏரியானவோல்கா ஏரியும் கழிவுகளால் மாசடைந்தது. சைபீரியப் பகுதியும் கழிவுகளால் சீர்கெட்டுப் போனது. 1988-1989-ஆம் ஆண்டுகளில் ருஷ்யாவின் செர்னோபில் அணு உலை பெரும் விபத்திற்குள்ளானது. அதனைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட விழிப்புணர்வின் அடிப்படையில், எஸ்.பி.ஸேலிஜீனை தலைவராகக் கொண்டு, 'உயிரின வாழ்க்கைச் சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் அமைதிக் கழகம்' என்ற அமைப்பு உருவானது. சீனாவின் டான் நதி, மஞ்சள் நதி, இங்கிலாந்தின் தேம்ஸ், இந்தியாவின் கங்கை, யமுனை, கூவம், கொற்றலை, நொய்யல் போன்ற ஆறுகளும் மாசடைந்த நிலையில் உள்ளன. உலகின் பெரும்பாலான ஆறுகள் மாசடைந்த நிலையிலும், அழிந்த நிலையிலும் ‘செத்தஆறுகளாக’ (Death River) காணப்படுகின்றன. அல்லது ஆற்று நீர் கடலுக்குச் செல்லாமல் மனித செயல்பாடுகளால் தடுக்கப்படுகின்றன. இந்த ஆறுகளின் மாசடைந்த நிலைக்கெதிராக, அந்தந்த பகுதி மக்களின் தன்னெழுச்சியான போராட்டங்கள் சிறு சிறு அமைப்புகளின் வழியே முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகிறது. 1990-ஆம் ஆண்டில் 'பல்கேரியப் பசுமையியலாளர் அமைப்பை' பல்கேரிய அறிவியலாளர்கள் துவக்கினர். 1986-ஆம் ஆண்டில் 'உலக வனவாழ் உயிரினங்கள் பாதுகாப்பு நிதியம்' என்ற அமைப்பு தொடங்கப்பட்டது.1961-ஆம் ஆண்டில் 'சர்வதேச இயற்கை நிதியம்' (World Wide Fund for Nature) என்ற அமைப்பு சர்வதேச அளவில் இயற்கை, காட்டுயிர் பாதுகாப்பிற்கென செயல்படத் தொடங்கியது. சோவியத் ரஷ்யாவில் சூழலியல் அமைப்புகள் சோவியத் ருஷ்யாவின் சூழலியல் வரலாற்றை மூன்று காலகட்டங்களாக பிரிக்கலாம். 1917 முதல் 1930-ஆம் வரையிலான ஆண்டுகளை முதல் காலகட்டம் என்றும், 1930 முதல் 1950 வரையிலானதை இரண்டாம் காலகட்டம் என்றும், 1950-ஆம் ஆண்டிற்கு பின்னான காலத்தை மூன்றாம் கட்டமாக பிரிக்கலாம். 1917-ஆம் ஆண்டு வசந்தத்தில் பிப்ரவரி புரட்சி முடிந்த நிலையில், 'பயன்முறை விஞ்ஞானங்களை வளர்க்கவும் பரப்பவுமான சுதந்திரக் கழகம்' அமைக்கப்பட்டது. ரசியாவில் விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிக் கல்லூரிகளை அமைப்பதையும், மறுபுறம், தொழிலாளர்கள் இடையே விஞ்ஞான, தொழில்நுட்ப அறிவியல்களை விரிவாக இடையறாது பரப்புவதையும் தன் பணியாக இக்கழகம் கொண்டது. வ.அ.ஸ்தெக்னோவ், ல.அ.சுகாயெவ், சுகாதமீஷியன் பெர்ஸ்மான், ஸ.ப.கோஸ்திச்செவ், அ.அ.பெத்ரோவ்ஸ்கி ஆகியோர் இக்கழகத்தின் பொருப்பாளர்களாகச் செயல்பட்டனர். 1917-ஆம் ஆண்டு சோசலிசப் புரட்சி வெற்றி பெற்ற நிலையில், அனடோலிவசிலிவிச்லூன்சார்ச்கி (Anatoly Vasilyevich Lunacharsky, 1875–1933) தலைமையில் கல்விக்கான மக்கள் குழு, 'இயற்கை பாதுகாப்பு குழு'வொன்றை நிறுவியது. 'செபோவேட்னிக்' திட்டத்தின் கீழ் இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாக்கும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இயற்கை வளமிக்கப் பகுதிகளை அப்படியே விட்டுவிடுவதுடன், அப்பகுதியில் வேட்டையாடுவதும் தடை செய்யப்பட்டது. ’இயற்கை அறிவியல்’ (Natural Science) என்ற நோக்கில் 'செபோவேட்னிக் திட்டம்' (Zepovednik)ருஷ்யப் பகுதிகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. அந்தவகையில், 1933-ஆம் ஆண்டிற்குள் சுமார் 33 செபோவேட்னிக் பகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டன. இத்திட்டத்தின் கீழ் சுமார் 2.7 மில்லியன் ஹெக்டேர் பரப்பளவு பகுதி பாதுகாக்கப்பட்டது. ஸ்டான்ஷிகி என்ற அறிவியலாளர் செபோவேட்னிக் திட்டத்தை பெரிதும் ஆதரித்து, ஊக்கப்படுத்தினார். இவர்தான் சோவியத் ருஷ்யாவின் முதல் சூழலியல் இதழின் ஆசிரியராக செயலாற்றியவர். ரசியப் புரட்சி நடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் 1919-இல் 'நாட்டுப்புற ஏழைகள் மாநாடு' ஒன்றும் பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் நடைபெற்றது. அதுபோல 1926-ஆம் ஆண்டில் 'உயிர்ச்சூழல்' (Biosphere) எனும் நூலை சுகசெவ் (Vladimir Nikolayevich Sukachev, 1880–1967) மற்றும் வி.இ.வெர்னாட்ஸ்கி (Vladimir Ivanovich Vernadsky, 1863–1945) வெளியிட்டனர். உயிரினங்களின் தோற்றம் குறித்த சிறந்த ஆய்வு நூலாக அமைந்தது. பாரம்பரிய விதைகளின் தோற்றம் மற்றும் பரவல், பரிணாமம் குறித்த ஆய்வை வாவிலோவ் (Nikolai Ivanovich Vavilov, 1887–1943) முன்னெடுத்தார். நிக்கோலாய்இவானோவிச்புகாரின் (Nikolai Ivanovich Bukharin, 1888–1938)உர்னவோச்கியும் இயற்கைக்கும் மனிதனுக்குமான உறவு குறித்த ஆய்வையும், இயற்கை அறிவியலையும் முன்னெடுத்தனர். ருஷ்யப் புரட்சியின் முன்னணித் தலைவர்களில் ஒருவரும், 'புரட்சியின் தங்கச்சிறுவன்' என லெனினால் அழைக்கப்பட்டவரும், கட்சி முழுவதும் விருப்பத்துக்கு உரியவராகவும், அதனுடைய 'பெரும் கோட்பாளராக' இருந்தவருமான நிக்கோலாய் புகாரின் (1888-1938), வி.இ.வெர்னாட்ஸ்கி (1863-1945), எஸ்.ஐ.வாவிலோவ் (1887-1943) போன்ற அறிவியலாளர்கள் இயற்கை வளப்பாதுகாப்பிற்கும், காட்டுயிர் பாதுகாப்பிற்கும் பெரும் பங்களித்தவர்களாக இருந்தனர். 1920-இல் தெற்கு யூரல்சில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் முதலாவது இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கென ஒதுக்கப்பட்ட காட்டுப்பரப்பைஉருவாக்கினார். அறிவியலறிஞர் பெர்னாட்ஸ்கி, கனிம இயல் அறிஞரான ஈ.ஏ.பெர்ஸ்மன் ஆகியோரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க இப்பகுதி பாதுகாக்கப்பட்டது. இயற்கை குறித்த அறிவியல் ஆய்வுக்கு என்ற ஒரே நோக்கத்துடன் ஒரு அரசாங்கத்தால் நிறுவப்பட்ட உலகின் முதல் 'இயற்கைப் பாதுகாப்பு காடாக' அமைந்தது. அதனைத் தொடர்ந்து 'சோவியத் காடு பாதுகாப்பு இயக்கம்' ஆரம்பிக்கப்பட்டது. வரலாற்றாய்வாளரான டக்லஸ் வெய்னெர் 1920-ஆம் ஆண்டு ருஷ்யாவில் உயிரியல் கற்பிப்பதற்கான பொற்காலமாகத் திகழ்ந்ததாகப் புகழ்ந்துரைத்துள்ளார். பயிர் வகைகளைப் பற்றிய ஆய்வு மாணவரும், அவற்றைத் திரட்டி வகைப்படுத்தியவருமான என்.ஐ.வாவிலோவ், 'உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலியலுக்கான தனியிடம்' என்ற கருத்தோட்டத்தின் முன்னோடியான சி.எப்.காஸ் போன்றவர்கள் உலகப் புகழ்பெற்ற உயிரியியலாளர்களாகத் திகழ்ந்தனர். வி.ஐ.வெர்னாட்ஸ்கி'உயிரியற் கோளம்', 'புவியியற் கோளம்' எனும் சொல்லாடல்களைப் பொதுவெளிக்கு கொண்டு வந்தவராக அறியப்படுகிறார். மேலும், 'இயற்கை உற்பத்தி சக்திகளுக்கு வரம்பு உண்டு என்பது மெய்யானது என்றும், அத்தகைய கருத்தியல் கற்பனையானதோ, கொள்கையியல் சார்ந்ததோ இல்லை என்றும் அவ்வுண்மையை அறிவியல் முறைப்படியான ஆய்வினால் உறுதிப்படுத்தலாம் என்றும் அதுவே, நமது உற்பத்தித் திறன் இயற்கையினுடையதை விஞ்சாமல் இருப்பதற்கு வழிகாட்டியாக அமையும் என்றும்' ரோம் குழுமத்தின் அறிக்கையான 'வளர்ச்சிக்கான வரம்புகள்' எனும் நூல் வெளிவருவதற்கு 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, சுட்டிக்காட்டியவர். ஆய்வகக் கண்டுபிடிப்புகளை இயற்கையின்பால் கொள்ளும் புனைவியல் சார்ந்த பெருவிருப்புடன் இணைத்துக் கூறிய பூச்சியியல் வல்லுநரான ஏ.பி.செமெனோசியாஸ்சடஸ்கியும் (Andrey Petrovich Semyonov-Tyan-Shansky, 1866–1942) முக்கியத்துவம் பெற்ற ருஷ்ய ஆராய்ச்சியாளராக உள்ளார். அவர் மாஸ்கோவிலுள்ள விலங்கியல் அருங்காட்சியகத்திற்கு ஏழு இலட்சம் பூச்சி வகைகளை அளித்தார். அவற்றுள் அவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு முதன்முதலாக விவரிக்கப்பட்ட தொள்ளாயிரம் உயிரினங்களும் அடங்கும். 'இயற்கையானது அனைத்து வகை உயிரினங்களுக்கும் விளக்கமளிக்கின்ற மாபெரும் நூல் என்றும், நம்முடைய அறிவாக்கமும் மூளைத்திறனும் மென்மேலும் மேன்மையடையச் செய்வதற்கான அருங்காட்சியகம் என்றும் அத்தகைய அருங்காட்சியகத்திற்கு அழிவு நேரிடின் மனிதனால் மீளக் கட்டியமைக்க முடியாதது என்றும்' அவர் சிந்தித்தது வியப்பொன்றுமில்லை. இயற்கை வளங்கள், பண்பாட்டியல் தொடர்பான மரபுவழிச் சின்னங்களைப் பாதுகாப்பதற்குப் பாடுபட்ட, 'தாயக இயற்கைச் சூழல் ஆய்வுக்கான மையப்படுத்தப்பட்ட பெருமன்றம்' (Central Bureau for Study of Local Lore – TsBK) ஏற்படுத்தப்பட்டது. மாநில அமைப்பான 'விலங்கினங்கள் பயிரினங்களின் பாதுகாப்பிற்கான அனைத்து உக்ரேனியக் கழகம்' (All Ukranian Society for Defends of Animals and Plants – ZhIVRAS) என்ற அமைப்பும், 'இயற்கை வளப் பாதுகாப்பிற்கான அனைத்து ருஷ்யக் கழகம்' (All Russian Society of Nature Protection – VOOP) என்ற அமைப்பும் தொடங்கப்பட்டது. 1920-களின் பிற்பகுதியில் தாயக இயற்கைச் சூழல் ஆய்வுக்கான மையப்படுத்தப்பட்ட பெருமன்றம் 2,000 கிளைகளையும், 60,000 உறுப்பினர்களையும் கொண்டிருந்ததாக பெருமைபடக் கூறியது. உக்ரேனியக் கழகம் 9,000 உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்தது. ருஷ்யக் கழகம் 1,400 சந்தாதாரர்களைக் கொண்டிருந்தது. Ohkhana Prirody எனும் 3,000 சந்தாதாரர்களைக் கொண்ட இரு வார இயற்கை இதழ் ஒன்றினையும் ருஷ்யக் கழகம் நடத்தி வந்தது. இயற்கையாளர்கள், சூழலியலாளர்கள், விஞ்ஞானிகளையும், கழகங்களையும், சூழல் அமைப்புகளையும் ருஷ்ய தலைவர் விளாடிமிர் இலீச் லெனின் (Vladimir Ilyich Ulyanov, 1870–1924) பெரிதும் ஊக்குவித்து வந்தார். 1921-ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் இயற்கையான நினைவகங்களையும், தோட்டங்களையும், பூங்காக்களையும் பாதுகாப்பதற்கான சட்டத்தில் லெனின் கையொப்பமிட்டார். அவர் புதிய காப்பிடங்கள் உருவாக்கப்படுவதை பெரிதும் ஊக்குவித்தார். 1929-ஆம் ஆண்டிற்குள் சோவியத் யூனியனில் 61 இடங்களில் 'இயற்கை வாழ் உயிரினக் காப்பிடங்கள்' நாற்பது இலட்சம் ஹெக்டேர் பரப்பளவில் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன. காப்பிடங்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் இடம் பெறாத வனங்களைக் காப்பதற்கு காடுகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் 1920-ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்டது. சோவியத் அறிவியல் வளர்ச்சிக்கும், சோவியத் சுற்றுச்சூழலியல் மேம்பாட்டிற்கும் 1920-ஆம் ஆண்டுகள் 'பொற்காலமாக' அமைந்தன. அதேவேளையில், 'சோவியத் ஆட்சியில் உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலியல் இயக்கம் குறைந்த வாழ்நாளைக் கொண்டிருந்தது' என்ற வெய்னெர் குறிப்பிட்டது பொருத்தமாக அமைந்திருந்தது. தொடர்ந்து ஆட்சிக்கு வந்த ஸ்டாலின் தலைமையிலான சோவியத் அரசு உள்நாட்டுயுத்தம், இரண்டாம்உலகப்போர்எனஇருசிக்கல்களைஎதிர்கொண்டது. சூழலியல்பார்வையைபின்னுக்குத்தள்ளப்பட்டுவரைமுறையற்றதொழில்வளர்ச்சிஊக்குவிக்கப்பட்டது. அதன்உச்சமாகசெர்னோபில்அணுஉலைவிபத்துநிகழ்ந்தது. பின்தங்கியநாடுகளில் சூழலியல் சிக்கல்களும், இயக்கங்களும் மலேசியாவில் உள்ள பெனான் என்ற சிறிய சமூகம், வேட்டைக்காரர்களையும், விவசாயிகளையும் கொண்டதாக உள்ளது. இச்சமூகம் வாழும் பகுதியில் நடைபெற்ற இயற்கை வளச்சுரண்டலுக்கெதிராக போராடுகிறது. இந்தோனேசியாவில் தனியார் மரம் வெட்டும் நிறுவனங்களால் போர்னியோ காடுகள் (Borneo) அழிக்கப்படுவதற்கு எதிராக அக்காடுகளிலுள்ள பழங்குடிச் சமூகங்கள் போராட்டத்தை முன்னெடுக்கின்றன. 1970-களில் அந்நிய செலாவணியை ஈட்ட தாய்லாந்து அரசு வனத்துறையோடு இணைந்து இயற்கை வளங்களின் பெரும் பரப்பினை ஒற்றைப் பண்பாட்டுத் தோட்டங்களாக மாற்றி ஆஸ்திரேலியாவைத் தாயகமாகக் கொண்ட யூக்லிப்டஸ் மரங்களை (Eucalyptus) நடுவதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபட்டது. வருகின்ற 2020-ஆம் ஆண்டிற்குள் 60,000 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவில் யூக்லிப்டஸ் மரங்களை வளர்த்து, பெரும்பாலும் சப்பானிய நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமான காகித ஆலைகளுக்கு மரத்துண்டுகளை விற்பதென திட்டமிட்டிருந்தது. விவசாயிகள், புத்த மதத் துறவிகள், பொதுமக்கள் என அனைவரும் இணைந்து அறவழியிலான போராட்டத்தை முன்னெடுத்து இயற்கை வளங்களைக் காக்க முற்படுகின்றனர். 1995-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 10-ஆம் நாள் நைஜீரிய நாட்டின் இராணுவ சர்வாதிகார ஆட்சி ஒன்பது அரசு எதிர்ப்பாளர்களைத் தூக்கிலிட்டது. கவிஞர், நாடகாசிரியர் கென் சரோ விவா(Kenule Beeson "Ken" Saro-Wiwa, 1941–1995) இதில் முக்கியமானவராக அறியப்படுகிறார். ராயல் ஷெல் எனும் ஆங்கிலேயே-டச்சு கூட்டு நிறுவனம் ஓகோனி மலைப் பகுதிகளில் எண்ணெய்க் கிணறுகளைத் தோண்டியதால் ஓகோனி பழங்குடியினருக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்பினை அரசுக்கு உணர்த்துவதற்கான முயற்சியே விவா உள்ளிட்டோர் செய்த குற்றமாகும். ஓகோனி வனப்பகுதிகளில் ஷெல் நிறுவனம் நாளொன்றுக்கு 25,000 பீப்பாய்கள் எண்ணெயை உறிஞ்சி எடுத்தது. இத்தகைய இயற்கை வளச்சுரண்டலுக்கெதிராக கடந்த 1991-ஆம் ஆண்டு 'ஓகோனி மக்கள் வாழ்க்கைப் பாதுகாப்பு இயக்கத்தை' கென் சரோ விவா தொடங்கினார். தொடர்ந்த போராட்டங்களுக்குப் பரிசாக கென் சரோ விவா மற்றும் அவருடைய நண்பர்களுக்கு தூக்கு தண்டனை கிடைத்தது. கடந்த 1977-ஆம் ஆண்டு சூன் 5-ஆம் தேதி உலகச் சுற்றுச்சூழல் தினத்தன்று ஏழு மரக்கன்றுகளுடன் 'கென்ய நாட்டு பசுமைப் பரப்பு இயக்கம்' (Green Belt Movement) கிழக்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் ஒன்றான கென்யாவின் பெண் சூழலியலாளரான வங்காரி மாத்தாய் (Wangarĩ Muta Maathai, 1940–2011) தலைமையில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இவ்வியக்கம் கென்யா மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள மற்ற நாடுகளில் பல்வேறு சூழலியல் இயக்கங்கள் தோன்ற காரணமாக அமைந்தது. மேலும், பெண்களின் ஆளுமையும், இயற்கையோடு அவர்களுக்கிருந்த உறவையும் பொதுவெளிக்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது. 1992-ஆம் ஆண்டிற்குள் இவ்வியக்கம் சுமார் 70,00,000 மரக்கன்றுகளை வழங்கியது. சுமார் மூன்று கோடிக்கும் அதிகமான மரங்களை வங்காரி மாத்தாய், தனது வாழ்நாளில் நட்டிருந்தார். மரம் நடும் இயக்கங்கள், ஏழைகளுக்கான சூழலியல் இயக்கங்களாக பரிணமித்தன. மொகமது அலி, இப்ராகிம் பாட்சா என்ற இரு எகிப்தியர்கள் சுமார் இரண்டு கோடிக்கும் அதிகமான மரங்களை எகிப்தில் நட்டு வளர்த்துள்ளனர். கிராமிய பொருளாதார ஆய்வாளரான லூம்ஜென் பெர்கெர் (José Antônio Kroeff Lutzenberger, 1926–2002)தலைமையில் வல்லுநர் குழுவினர் 'இயற்கைச் சூழல் பாதுகாப்பிற்கான கெளச்சோ (Goucho or AGAPAN: Associacao Gaucha de Protecao ao Ambiente Natural) கழகத்தை' நிறுவினர். இது பிரேசிலில் முதன்முதலாகத் தொடங்கப்பட்ட சூழலியல் அமைப்பாகக் கருதப்பட்டது. பிரேசில் நாட்டுச் சூழலியலாளர்கள் தமது நாட்டின் வளர்ச்சியை, 'உயிர்க்கொல்லி முன்னேற்றம்' என்றழைக்கின்றனர். பிரேசிலின் முக்கிய சூழலியல் அமைப்பான 'இரப்பர் தொழிலாளர் இயக்கத்தை'(Brazilian rubber tapper) சூழலியல்செயற்பாட்டாளாரானசிகோ மென்டெஸ் (Francisco Alves Mendes Filho, 1944–1988) உருவாக்கினார். 1960-1984-ஆம் ஆண்டிற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் 8000 மைல் நீளமுள்ள சாலைகள் அமைக்கப்பட்டு பிரேசிலின் தெற்குப் பகுதியில் குடியேறியவர்களுக்கு மிக விரைவில் செல்வம் திரட்டிக் கொள்வதற்கான வழிவகைகள் ஏற்படுத்தித் தரப்பட்டது. அமேசான் காடுகளின் இயற்கை வளங்கள், பல்லுயிரிய வளம் சீரழிக்கப்படத் தொடங்கியதுடன் பழங்குடிச் சமூகங்களின் வாழ்வு சிதையத் தொடங்கியது. இத்தகைய சூழலில், 1987-ஆம் ஆண்டு அமேசான் காடுகளில் வாழ்ந்த பழங்குடி மக்களுடன் இணைந்து, 'வனவாழ் மக்கள் கூட்டணி'யை (Forest Peoples Alliance) உருவாக்கினார். மரம் அறுக்கும் நிறுவனங்களின் கூலிப்படைகள் 1980-களில் தலைசிறந்த தொழிலாளர் அமைப்பாளரான வில்சன் பிளேரியோவைக் கொன்றனர். இச்சம்பவம் நடந்து எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1988-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 22-ஆம் நாள் சிகோ மென்டெஸ் தனது வீட்டை விட்டு வெளியில் வந்தபோது கொல்லப்பட்டார். வளர்ந்த நாடுகளில் இயற்கை வளங்களின் அழிவிற்கான போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகிற அதேவேளையில், மூன்றாம் உலக நாடுகள் அல்லது பின்தங்கிய நாடுகளில் சூழலியல் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படும் போது, சமூக நீதியோடு இணைந்து, 'சூழலியல் சமூகநீதி இயக்கமாக' உருவெடுக்கிறது. ஆப்பிரிக்கா, லத்தீன் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் இனரீதியான சிக்கல்கள் நிலவ, தெற்காசியாவில் குறிப்பாக இந்தியாவில் பல நூற்றாண்டு காலமாக நிலவிவரும் சாதியம் சூழலியல் சிக்கலோடுப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளதை நுட்பமாக அவதானிக்க வேண்டியுள்ளது. அணுஉலைவிபத்தும், அமைப்புகளும் முன்னாள்சோவியத்யூனியனின்உக்ரைனில்கீவ்நகரத்திற்குஅருகில்செயல்பட்டுவந்தசெர்னோபில் (Chernobyl) அணுசக்திஉலையில்கடந்த 1986-ஆம்ஆண்டுஏற்பட்டவிபத்துதான்மிகவும்மோசமானஅணுஉலைவிபத்தாகக்கருதப்படுகிறது.ஏப்ரல் 26-ஆம்தேதிமுன்னிரவு 1.23 மணிக்கு (சோவியத்யூனியன்நேரப்படி) உலையைக்குளிர்விக்கும்குளிர்நீர்அமைப்புசெயலிழந்தகாரணத்தால்நான்குஉலைகளில்ஒருஅணுஉலைஉருகியது. அணுஉலை ‘உருகல்’ தான்இந்தவிபத்துக்குகாரணமாககூறப்படுகிறது. மூன்றுமணிநேரத்திற்குள்உலைவெடித்துஇருபதுவகையானகதிரியக்கப்பொருட்கள்மிகுந்தவிசையுடன்வளிமண்டலத்திற்குள்வெளியேற்றப்பட்டன. விடியற்காலைக்குள்கதிரியக்கப்பொருட்கள்அருகிலுள்ளஐரோப்பியநாடுகளுக்கும், ஜப்பானின்அருகிலுள்ளநகரங்களுக்கும்பரவியது. வளிமண்டலத்திலிருந்துகதிரியக்கப்பொருட்கள்விரைவில்நிலப்பரப்பையும், நீரையும்மாசடையவைத்தன. வெளியேற்றப்பட்டகதிரியக்கப்பொருட்களின்அளவுபத்து – ஹிரோஷிமாஅணுகுண்டுகளுக்குச்சமமானதாகக்கருதப்படுகிறது.சோவியத்யூனியன்இந்தஅணுஉலைவிபத்துகுறித்து ‘சர்வதேசஅணுசக்திஆற்றல்அமைப்பிற்கு’ (International Atomic Energy) 388 பக்கங்கள்அடங்கியஒருஅறிக்கையைத்தாக்கல்செய்தது.இந்தஅறிக்கையில் 31 பேர்கள்மட்டும்விபத்தில்இறந்ததாககுறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. சுமார் 2000 பேர்கள்உடனேஇறந்துவிட்டனர். கூடியவிரைவில்இறந்தவர்களின்எண்ணிக்கை 40,000-ஆகஉயர்ந்தது.இவற்றில் 5000 பேர்கள்புற்றுநோய்தவிரமற்றநோய்ப்பாதிப்புகளாலும்இறந்தனர். கதிரியக்கஅயோடின்காரணமாக 2000 பேர்கள்முன்கழுத்துக்கழலைநோய்க்குஆளானதாகநம்பகத்தகுந்தவட்டரங்கள்செய்திகள்குறிப்பிடுகிறது. இரத்தக்கோளாறுகள், இரத்தம்உறைதல், தோல்நோய்கள் (செங்கரப்பான்நோய்), உடலுறுப்புவீக்கம், நிறம்மாறுதல், கடல்புண்கள், முடிகள்உதிர்தல், இரத்தச்சோகை, கண்படலநோய், எறும்புறுக்கிநோய், தசைகள்மென்மையாதல்போன்றபல்வேறுஉடல்பாதிப்பிற்கும்அல்லதுநோய்களுக்கும்சுற்றுவட்டாரமக்கள்ஆளாகினர். அப்பகுதியின்நீர்முழுவதும்பயன்படுத்தமுடியாதமாற்றங்களைப்பெற்றது. இதைஉணரும்முன்இந்நீரைப்பயன்படுத்திஅதனால்பலவிதபாதிப்பிற்குமக்கள்பாதிப்புகளுக்குஉள்ளாகினர். மேல்மண்கதிரியக்கப்பொருட்களால்பாதிக்கப்பட்டதால் 2500 சதுரமீட்டர்அளவுமேல்மண்அப்பகுதிகளில்இருந்துஅப்புறப்படுத்தப்பட்டுவேறுஇடத்தில்குழித்தோண்டிபுதைக்கப்பட்டது. பலதாவரங்களும், உயிரினங்களும்கதிரியக்கத்திற்குஆளாகின. அடுத்துள்ளஸ்கேண்டிநேவியநாடுகளில்இருந்தசெம்மறிஆடுகள்பாதிக்கப்பட்டதால்அவற்றைமனிதர்கள்இறைச்சிக்காகப்பயன்படுத்தமுடியாதநிலைஏற்பட்டது. பின்லாந்தில்ரெயின்டீர்கள்பாதிக்கப்பட்டன. ஆனால்இந்தவிபத்துசோவியத்யூனியனால்திறமையாக்க்கையாளப்பட்டது. அதிவேகமாகமக்கள்விபத்துப்பகுதியில்இருந்துவெளியேற்றப்பட்டனர். (1100 பேருந்துகளில்சுமார் 1,35,000மக்கள்ஒருநாளைக்குள்ஏற்றிச்செல்லப்பட்டுவேறுபகுதியில்பத்திரமாகஇறக்கப்பட்டனர்.)பாதிக்கப்பட்டமக்களுக்குஉடனடிமருத்துவவசதிகள்செய்துதரப்பட்டது. 125-க்கும்மேற்பட்டவர்கள்உடனடியாகமாஸ்கோவிற்குவிமானம்மூலம்சிகிச்சைக்காகஅழைத்துச்செல்லப்பட்டனர்.5000-க்கும்மேற்பட்டமருத்துவர்கள்தொடர்ந்துபணியில்ஈடுபட்டனர்.(கு.வி.கிருஷ்ணமூர்த்தி, 2007;179,180) செர்னோபில்அணுஉலைவிபத்தைத்தொடர்ந்துசோவியத்யூனியனில்மக்களிடையேசுற்றுச்சூழல்விழிப்புணர்வும், சூழலியல்இயக்கங்களும்தோற்றம்கொள்ளஆரம்பித்தது.அணுஉலையின்பாதிப்பைமக்கள்உணரத்தொடங்கினர். அமெரிக்காவின்மூன்றுமைல்தீவுகள், சப்பானின்புகுஷிமாஎனதொடர்ந்துஉலகின்பல்வேறுபகுதிகளில்சுமார் 22 அணுஉலைகளில்விபத்துகள்இதுவரைநிகழ்ந்துள்ளன. இதில் 15 விபத்துக்கள்கதிர்வீச்சுக்கசிவால்ஏற்பட்டது (அருண்நெடுஞ்செழியன், 2013;12) என்பதுகுறிப்பிடத்தக்கது. இந்தப்பின்புலத்தில்தான்தமிழகத்தில்அமைந்துள்ளகல்பாக்கம், கூடங்குளம்அணுஉலைகளைபார்க்கவேண்டியுள்ளது. இந்தியளவில்பல்வேறுமாநிலங்களில்உள்ளஅணுஉலைகளையும், அவற்றின்செயல்பாடுகளையும்மக்கள்அச்சத்துடன்பார்க்கத்தொடங்கியுள்ளனர்.கூடங்குளம்அணுஉலைக்கெதிராகமூன்றாண்டுகளுக்கும்மேலாகநடைபெற்றுவரும்மக்கள்போராட்டங்கள்சர்வதேசக்கவனத்தைபெற்றுள்ளது. இந்தியாவில் சூழலியல் இயக்கங்கள், போராட்டங்கள் உலகின் மிகப்பெரிய சனநாயக நாடாக (!) அறியப்படும் இந்தியாவில், ஆதிக்கச் சாதியினர் வசிக்கும் குடியிருப்புகளில் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினர் வசிப்பதற்கு அனுமதியில்லை. மேலும், சாலைகளில் நடமாட, நல்ல உடை உடுத்த, இடுப்புக்கு மேல் ஆடை அணிய, கோவில்களில் நுழைய, செருப்பணிய எனப் பல தடைகளைத் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினர் பல நூற்றாண்டுகாலமாக எதிர்கொண்டு வருகின்றனர். குறிப்பாக, பொதுக் கிணறுகளில், நீர்நிலைகளில் தண்ணீர் எடுப்பதற்கு தடை விதித்தல், அரிசிசோறு சாப்பிட தடை, நல்ல உணவு உண்ணத் தடை எனப் பல தடைகளை எதிர்கொண்டு வந்தனர். தற்போதும் பல்வேறு சிக்கல்களை எதிர்கொண்டு வருகின்றனர். இந்நாட்டில் பெரும்பான்மையினராக இருக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை சக மனிதனாக ஏற்றுக் கொள்வதற்கே தயாராக இல்லாத நிலைதான் இந்திய சமூகத்தில் நீண்ட நெடுங்காலமாக இருந்து வருகிறது. 'பிறப்பால் தீட்டு' அதிலும் 'மூச்சுக்காற்றுப் பட்டால் தீட்டு' என்ற கொடூரமான தீண்டாமைக் கொடுமையால் மனிதனாக பார்க்க மறுத்த இந்துத்துவ சாதிய படிநிலை சமூக அமைப்பில், அனைத்து நிலைகளிலும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தினர் அழுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தனர். அத்தகைய நிலையில், இயற்கை வளங்களை அனுபவிப்பதற்கும், பயன்படுத்துவதற்கும் வாய்ப்புக் கிட்டாமல்ஒடுக்கப்பட்டசமூகத்தினர் இருந்துள்ள நிலையைக் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டியுள்ளது. இச்சூழலில் வட இந்தியாவில்புரட்சியாளர் அம்பேத்கரும்(Bhimrao Ramji Ambedkar, 1891–1956), தென்னிந்தியாவில் தந்தைபெரியார்(1879-1973), அயோத்திதாச பண்டிதர்(1845–1914), தாத்தா இரட்டை மலை சீனிவாசன் (1859-1945), ஜோதிராவ் பூலே (1827-1890) என இன்னும் பல சமூக ஆளுமைகளும் இத்தகைய தீண்டாமைக் கொடுமைகளுக்கு எதிராக போராடி பல உரிமைகளைப் பெற்றுத் தந்துள்ளனர். இன்றளவும் பெரியளவில் மாற்றமில்லையென்றாலும், ஒப்பீட்டளவில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தலைநிமிர்ந்துள்ளனர். இத்தகைய 'சாதிய' பின்புலத்தின் அடிப்படையிலேயே, இந்தியச் சூழலியல் போராட்ட, இயக்க வரலாற்றை அணுக வேண்டியுள்ளது. இந்தியாவில் இயற்கை வள ஆதாரங்களுக்கான மிகப் பெரியதும், செல்வாக்கு மிக்கதும், அதிகாரத்தைக் கொண்டதுமான இந்திய வனத்துறையை 1864-ஆம் ஆண்டு ஜெர்மானிய தாவரவியலாளரான டையெட்ரிச் பிராண்டிஸ் (Sir Dietrich Brandis, 1824–1907) உருவாக்கி, முதல் இருபது ஆண்டுகாலம் வழி நடத்தினார். இத்துறை 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் இந்தியாவின் ஐந்தில் ஒரு பங்கு நிலத்தைத் தன்வசமாக்கிக் கொண்டது. டையாட்ரிச் பிராண்டிஸ், வில்ஹெம், ஸ்லிட்ச், பெர்த்தோல்டு வோன் ரிப்பன்றாப் ஆகிய மூன்று ஜெர்மானிய வனவியல் ஆளுமைகளால் முதல் 50 ஆண்டுகள் இந்திய வனத்துறை வழிநடத்தப்பட்டது. இந்தியசூழலியல்வரலாற்றில்பிஷ்னோவ் இயக்கம், சிப்கோ இயக்கம், அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு இயக்கம், அபிகோ இயக்கம், நர்மதா பள்ளத்தாக்கு பாதுகாப்பு இயக்கம் போன்றவைகள் உலகளவில் சூழலியல் போராட்டங்களாக பரிணமித்துள்ளன.போபால்நச்சுவாயுவிபத்துபின்னர்சூழலியல்போராட்டமாகமாறியது. ’புதர்களாலும், புல்வெளிகளாலும் மூடப்பட்டிருக்கும் வரை மண் வளம் வெள்ளத்தால் அடித்துச் செல்லப்படுவதில்லை’ என்பது உலகெங்கிலும் உள்ள தொல்குடிகளின் முதுமொழியாக உள்ளது. 'இந்தியா ஏழு இலட்சம் கிராமங்களைக் கொண்ட நாடு' என வர்ணித்த காந்தி, 'அனைத்திந்திய கிராமியத் தொழில்கள் கூட்டமைப்பு', ’அனைத்திந்திய நூல் நூற்போர் கூட்டமைப்பு' என்ற இரு அமைப்புகளை உருவாக்கினார். இந்தியாவிலுள்ளமத்தியப்பிரதேசமாநிலத்தின்போபாலில் 1984-ஆம்ஆண்டுடிசம்பர் 3-ஆம்தேதிபோபாலில்செயல்பட்டுவந்தUnion Carbide India Limited (UCIL) என்றநிறுவனத்தில்இருந்துநச்சுவாயுகசிந்தது.சுமார் 40 டன்methyl isocyanate (MIC)என்றவாயுவெளியேறியது. உடனடியாகசுமார் 2,259 பேர்இறந்தனர். சுமார் 700,000 பேர்பாதிக்கப்பட்டனர். அப்பகுதியிலுள்ளநீர்நிலைகள், நிலத்தடிநீர்முற்றிலும்மாசடைந்தது.மண்வளம்பாதிக்கப்பட்டது. அடுத்ததலைமுறைகுழந்தைகள்ஊனத்துடன்பிறந்தனர். முப்பத்தைந்துஆண்டுகளைக்கடந்தநிலையிலும், அம்மக்களுக்குஉரியஇழப்பீட்டிற்கும், அப்பகுதியிலுள்ளகழிவுகளைஅகற்றுவதற்கும்நாளதுவரைஅப்பகுதிமக்கள்போராடிக்கொண்டிருக்கின்றனர். 1700-களில்இராஜஸ்தான்மாநிலத்திலுள்ளமார்வார்பகுதியிலுள்ள கேஜர்லி கிராமத்தில் மரங்களை வெட்ட முயன்ற அரசுக்கு எதிராக 363 பிஷ்னோய் மக்கள்மரங்களைக்கட்டிஅணைத்து போராடி பலியானதில் இருந்து சூழலைக் (மரங்களைக்)காப்பதற்கானபோராட்டம்தொடங்கியது.இது ‘பிஷ்னோய்இயக்கமாக’ (Bishnoi Movement) உருவெடுத்தது. இப்போராட்டத்தில்அமிர்தாதேவிமற்றும்பிஷ்னோவ், கேஜார்கிராமமக்கள்இப்போராட்டத்தில்பங்கெடுத்தனர். மரங்கள், உயிரினங்களைக்கொல்லக்கூடாதுஎன்பதுடன்அவற்றைபாதுகாக்கவேண்டும்என்பதையும்கொள்கையாகக்கொண்டுள்ளனர். கடந்த 1973-ஆம்ஆண்டுஉத்தரகாண்ட்மாநிலத்தில்சாமோலிமற்றும்தெஹ்ரி-கார்வால்மாவட்டங்களில்சிப்கோஇயக்கம் (Chipko Movement) உருவெடுத்தது.’மரங்களைக்கட்டித்தழுவுதல்’ என்றபொருள்படும்சிப்கோஇயக்கம்இந்தியசூழலியல்வரலாற்றில்முதன்மையானதாகக்கருதப்படுகிறது.சூழலியலாளர்சுந்தர்லால்பகுகுணா (Sundarlal Bahuguna) தலைமையில்கெளராதேவி, சுதேசாதேவி, பாச்சினிதேவி, சண்டிபிரசாத்பட் (Chandi Prasad Bhatt), கோவிந்தசிங்ராவத், தூம்சிங்நேகி, சியாம்சுந்தர்சிங்பிஷ்ட், ஞானசியாம்ராத்தாரிஎனஇப்போராட்டத்தில்பெரும்பாலும்பெண்கள்முன்னிலைவகித்தனர்.இமயமலைச்சரிவுகளில்இயற்கையாகவளர்ந்திருந்தசால் (Sal Trees) மரங்களைவெட்டமரவணிகர்கள் (Tree Merchants), தனியார்மரம்அறுப்புநிறுவனங்களுக்குஅளிக்கப்பட்டஅனுமதிக்கெதிராகஇப்போராட்டம்தொடங்கப்பட்டது.’மரம்சாய்த்தல்’ என்றஇயற்கைக்குஎதிரானசெயல்பாடுபெண்கள், பொதுமக்கள், விவசாயிகளால்முற்றாகமுறியடிக்கப்பட்டது.1970-களில் நிலவிய காட்டு வளம், மீன் வளம், மேய்ச்சல் நிலப்பகுதிகள் ஆகியவற்றிற்கு எதிரான போக்குகளையும், பெரும் அணைகள் கட்டப்படுவதால் மக்களின் வாழ்வாதாரமாக உள்ள நிலங்களுக்கு ஏற்படுத்தப்பட்ட பாதிப்புகளையும், சுரங்கங்களால் ஏற்படக்கூடிய சூழலியல், சமூகச் சிக்கல்களையும் எதிர்த்து பரந்துபட்ட நோக்கங்களைக் கொண்ட அமைப்பாக சிப்கோ தொடங்கப்பட்டதுடன், அதனை நோக்கி செயலாற்றத் தொடங்கியது. கேரள மாநிலத்தின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் இடங்களில் ஒன்றாக அறியப்படும் ‘அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு’ இயற்கை வளங்கள், காட்டுயிர் வளம் நிறைந்த பல்லுயிர்த்தன்மை கொண்ட பகுதியாக இருந்து வருகிறது. கடந்த 1978-ஆம் ஆண்டு இப்பகுதியில் ஓடும் குன்னம்புழா ஆற்றை மையப்படுத்தி கேரள அரசின் மின்சார வாரியம் முன்னெடுத்த அணைக்கட்டுமானம், நீர்மின் திட்டத்தை எதிர்த்து ‘அமைதிப் பள்ளத்தாக்கை காப்போம்’ (Save Silent Valley Movement) என்ற இயக்கம் உருவானது.கேரளசாஸ்த்ராசாகித்தியபரிஷத் (Kerala Sastra Sahitya Parishad (KSSP) என்றதன்னார்வஅமைப்புஇப்போராட்டத்தைமுன்னெடுத்தது. இந்தஅமைப்புடன்கேரளாவின்புகழ்பெற்றகவிஞரும், செயற்பாட்டாளருமானசுகந்தாகுமாரி (Sughathakumari) மற்றும்அறிவுஜீவிகள், சூழலியலாளர்கள், அறிவியலாளர்கள், பொதுமக்கள், பெண்கள்எனஅனைவரும்ஒருகுடையின்கீழ்அணிதிரண்டனர்.போராட்டத்தின்தீவிரத்தன்மையைகணக்கில்கொண்டு 1985-ஆம்ஆண்டுஇத்திட்டம்கைவிடப்பட்டது. பின்னர்இப்பகுதிஅமைதிப்பள்ளத்தாக்குதேசியப்பூங்காவாக (Silent Valley National Park) அறிவிக்கப்பட்டது. பீகார்மாநிலத்தின்சிங்ஃபூம் (Singhbhum) மாவட்டத்தில்இயற்கையாகவளர்ந்திருந்தசால்மரக்காடுகளைஅழித்துவிட்டு, ‘ஒருமரக்கூட்டமாக’ தேக்கைநடுவதாக1982-ஆம்ஆண்டுஅரசுஅறிவித்தது.இதற்குஎதிராகபழங்குடிமக்களின்வீரஞ்செறிந்தபோராட்டமாக ‘Jungle Bachao Andhalan’ அறியப்பட்டது. பின்னர்இந்தஇயக்கம்சார்கண்ட்மற்றும்ஒடிசாவிற்கும்பரவியது. கர்நாடகமாநிலத்தின்உத்தரகன்னடாபகுதியின்சிமோகாமாவட்டத்தில்கடந்த 1983-ஆம்ஆண்டுஅபிகோஇயக்கம் (Appiko Movement) தோற்றம்கொண்டது. சிப்கோஇயக்கத்தின்தொடர்ச்சியாகவேஇப்போராட்டம்அமைந்தது. காடுகளிலுள்ளமரங்களைவெட்டதனியாருக்குவனத்துறைகுத்தகைவிட்டதற்குஎதிராக, இப்போராட்டம்வெடித்தது.பாண்டுரங்கஹெக்டே (Pandurang Hegde) என்றஇளைஞர்தலைமையில்இப்போராட்டம்நடைபெற்றது. சூழலியலாளர்சுந்தர்லால்பகுகுணாஇப்போராட்டத்தில்பங்கேற்றுள்ளார். தெருவிளையாட்டு, நாட்டார்நடனம், படக்காட்சிகள், நடைப்பயணங்கள்எனப்பல்வேறுஉத்திகள்போராட்டவடிவங்களாகமுன்னெடுக்கப்பட்டன. ‘அபிகோசலுவாலி’ என்றவட்டாரபெயரைக்கொண்டஇப்போராட்டம்கர்நாடகத்தின்பலபகுதிகளுக்கும்பரவியது. கங்கை நதியைப் பாதுகாக்க, நிலையான செயல் திட்டத்தை அரசு உருவாக்குவதற்கான கட்டாயத்தை பனாரசைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் துறவியொருவர் ஏற்படுத்தினார். 1980-ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு 'சுற்றுச்சூழல் துறையை' நிறுவியது. மத்திய இந்தியாவில்குறிப்பாககுசராத், மத்தியப்பிரதேசம், மகாராட்டிராஉள்ளிட்டமாநிலங்களில்பாயும்நர்மதாஆற்றின்குறுக்கேகடந்த 1985-ஆம்ஆண்டு ‘சர்தார் சரோவர் அணைத்திட்டம்’ உருவானது.இந்தஅணை கட்டப்படுவதால் ஏற்படும் பாதிப்புகள், பல இலட்சம் மக்கள் வாழ்விடத்தை இழந்து வெளியேறுதல் போன்றவற்றை முன்வைத்து'நர்மதா பள்ளத்தாக்குப் பாதுகாப்பு இயக்கம்' (Narmada Bachao Andolon) மேதா பட்கர் தலைமையில்தொடங்கப்பட்டது. பாபாஆம்தே (Baba Amte) மற்றும்அப்பகுதியிலுள்ளபழங்குடிமக்கள்இணைந்துபோராட்டத்தைமுன்னெடுத்தனர்.அணையால்வாழ்விடத்தைஇழப்பவர்கள், பாதிக்கப்படுபவர்களுக்குஉரியஇழப்பீடு, மாற்றுஇடம்தரமறுத்ததால்போராட்டம்வலுவடையத்தொடங்கியது. அதுபோலவே, உத்தரகாண்ட்மாநிலத்தின்தெஹ்ரிபகுதியில்அமைந்துள்ளபாகீரதிஆற்றில் (Bhagirathi River) ’தெஹ்ரிஅணைத்திட்டம்’ உருவாக்கப்பட்டது. பெரும்அணையால்காடுகள்அழிவு, அப்பகுதியின்மக்கள்வாழ்விடஇழப்பிற்கெதிராகசூழலியலாளர்சுந்தர்லால்பகுகுணாதலைமையில்போராட்டம்வெடித்தது. உலகமயத்திற்குஎதிராக, பெண்கள்உரிமைக்காகஉரத்துகுரலெழுப்பிய ‘நவதானியஇயக்கம்’ (Navdanya Movement) பெண்சூழலியலாளர்வந்தனாசிவாதலைமையில்திரண்டெழுந்தது. மரபணுமாற்றப்பட்டவிதைகள், நஞ்சாக்கப்பட்டநிலம், உயிர்க்கொல்லிகளுக்குஎதிராகவும், ஆரோக்கியமானவாழ்வு, மரபுவழிகாய்கறிகள், ஆரோக்கியமானஉணவுத்தேவையைமுன்னிறுத்தியும்போராட்டம்தொடங்கப்பட்டது. இப்போராட்டத்தில்பெண்கள், விவசாயிகள், பழங்குடிகள், பொதுமக்கள்எனஅனைத்துதரப்பினரும்பங்கெடுத்துக்கொண்டனர். கடந்த 1983-ஆம்ஆண்டில் ‘மாற்றுவளர்ச்சி’ (Development Alternatives) என்றதன்னார்வஅமைப்பொன்றும்தொடங்கப்பட்டது. ‘இந்தியாவின்தண்ணீர்மனிதனாக’ அறியப்படும்ரஜிந்தர்சிங் (Rajinder singh) கடந்த 1985-ஆம்ஆண்டு ‘தருண்பாரத்சங்கம் (Tarun Bharat Sangh) என்றஅமைப்பைஉருவாக்கினார்.இந்தஅமைப்பின்வழியேஇராஜஸ்தான்மாநிலத்தில்வறண்டநிலப்பரப்பாகக்கருதப்பட்டசுமார்850 கிராமங்களுக்குமழைநீர்சேகரிப்பைத் ‘தடுப்புஅணைகள்’ (Check Dam) மூலம்ரஜிந்தர்சிங்உருவாக்கிக்காட்டினார்.அதன்வழியேவறண்டகிராமங்களில்சிறுசிறுகுட்டைகள், குளங்கள்தோன்றஆரம்பித்தன.‘இறந்தஆறுகள்’ பலவும்மீண்டும்உயிர்கொள்ளத்தொடங்கின. இதன்வழியேநிலத்தடிநீராதாரம்உயரத்தொடங்கியது.கடந்தஇருபதாண்டுகளாகதொடரும்ரஜிந்தர்சிங்கின்இந்தநெடும் ‘நீர்ப்பயணத்திற்கு’ கடந்த 2001-ஆம்ஆண்டுராமன்மகசேசேவிருதுமகுடமாகஅமைந்தது.இறந்தஆறுகளைஉயிர்ப்பிக்கமுடியும்என்பதை’இந்தியாவின்தண்ணீர்மனிதன்’பொதுமக்கள்ஒத்துழைப்புடன்நடைமுறைப்படுத்திக்காட்டினார். தென்னிந்தியமாநிலங்களுக்குஇயற்கைபாதுகாப்புஅரணாக ‘மேற்குத்தொடர்ச்சிமலை’ அமைந்துள்ளது. மேற்குத்தொடர்ச்சிமலைஅமைந்துள்ளமாநிலங்களில்பல்வேறுவளர்ச்சிப்பணிகள்கடந்தசிலபத்தாண்டுகளாகமுன்னெடுக்கப்பட்டுவருகிறது. கர்நாடகமாநிலத்திலுள்ளபந்திப்பூர், நாகர்ஹோலேஎன்றஇருதேசியப்பூங்காக்களின்பாதுகாப்பைஉறுதிபடுத்த ‘மேற்குத்தொடர்ச்சிமலைபாதுகாப்புஇயக்கம்’ (Saving the Western Ghats) கடந்த 1988-ஆம்ஆண்டுதொடங்கப்பட்டது.கடந்தசிலபத்தாண்டுகளில்சுமார் 4.5 மில்லியன்ஹெக்டேர்நிலப்பரப்புகாடுகள்அழிக்கப்பட்டதாக 1982-ஆம்ஆண்டுஇந்தியாடுடேஇதழ்கட்டுரையொன்றைவெளியிட்டிருந்தது.அதன்தொடர்ச்சியாக, கைலாஷ்மல்ஹோத்ரா (Kailash Malhotra) தலைமையில்மேற்குத்தொடர்ச்சிமலையின்பாதுகாப்பைவலியுறுத்தி 100 நாட்கள்நடைபயணம்மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந்தநடைபயணத்தில்சூழலியலாளர்கள், அறிவியலாளர்கள், பொதுமக்கள்எனதிரளானமக்கள்கலந்துகொண்டனர். 1970 – 1980-களில் அனில் அகர்வால், பாரத் தோக்ரா, கல்பனா சர்மா, தேரில் டிமோன்டே, உஷா ராய், சேகர் பதக், நாகேஷ் ஹெக்டே போன்ற செய்தியாளர்கள் காடுகள் அழிப்பு, உயிரினங்களின் அழிவு, நீராதாரங்கள் மாசுபடுதல் அல்லது அழிவிற்குள்ளாதல், நீடித்த நிலையான எரிசக்திக் கொள்கை போன்றவற்றை முன்னிறுத்தி விரிவாககட்டுரைகள் எழுதி வந்தனர். 1990-களின் பிற்பகுதியில் பன்னாட்டு மென்பானங்களான கோக்கா கோலா, பெப்சி கோலாவிற்கெதிரான போராட்டங்கள் இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் நடைபெற்றது.சுனிதாநாராயண் (Sunita Narain) அவர்களைதலைவராக்க்கொண்ட ‘அறிவியல்சுற்றுச்சூழல்மையம்’ (Centre for Science and Environment (CSE) ஒருஆய்வைவெளியிட்டது. இந்தியாவில்விற்பனையாகிக்கொண்டிருந்தபன்னாட்டுமென்பானங்களானகோக்காகோலா, பெப்சிகோலாஉள்ளிட்ட 12 முதன்மையானகுளிர்பானநிறுவனங்களின்தயாரிப்புகளில்உயிர்குடிக்கும்பூச்சிக்கொல்லிகளின்அளவுஅங்கீகரிக்கப்பட்டஅளவைவிட 15 விழுக்காடுமுதல் 87 விழுக்காடுவரைஅதிகமாகஇருப்பதாகஅந்தஆய்வறிக்கைகூறியது. அதனடிப்படையில்நாடுமுழுவதும்பன்னாட்டுகுளிர்பானங்களுக்குஎதிரானபோராட்டத்தில்பல்வேறுஅமைப்புகள்போராட்டங்களைமுன்னெடுத்தன. கடந்த 2008-ஆம் ஆண்டு அவுரங்காபாத் பகுதியில் Eco Needs Foundation என்ற அமைப்பு காலநிலை மாற்றம், கடல் மட்டம் உயர்தல் போன்ற சர்வதேச சூழலியல் சிக்கல்களை மையப்படுத்தி தொடங்கப்பட்டது. பேராசிரியர் பிரியானந்த அகாலே (Prof.Priyanand Agale) என்பவர் தொடங்கினார். சுமார் 20,000 இளைஞர்கள் ஆர்வத்துடன் இந்த அமைப்பில் இணைந்து சூழலியலுக்காக குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்தனர். கடந்த 2011-ஆம் ஆண்டு Eco Revoluttion என்ற முழக்கம் முன்வைக்கப்பட்டது. இதில் இளைஞர்கள், அறிவியலாளர்கள், சூழலியலாளர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் மட்டுமின்றி சிறுவர்களும் பங்கெடுத்தனர். 2011 மற்றும் 2012-ஆம் ஆண்டுகளில் காலநிலை மாற்றம், ஆற்று நீர்ப்பாதுகாப்பிற்கான கருத்தரங்களை நடத்தி அறிக்கைகளை வெளியிட்டனர். இது உலகின் முதல் சமூக சூழலியல் இயக்கமாகவும், வலைதளமாகவும் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் உருவெடுத்தது. 'பிரித்தானிய, அமெரிக்க தொழிலாக்க முன் மாதிரிகளை இந்தியா கைக்கொள்ளுமானால் வெட்டுக்கிளிகள் மேய்ந்த விளைநிலமாக உலகமே சீரழிக்கப்பட்டுவிடும். மேற்கத்திய நாடுகள் ஐரோப்பாவிற்கு வெளியில் வாழ்ந்த மனித இனங்கள் அனைத்தையும் தம்முடைய சுரண்டல் நோக்கங்களுக்காக ஏற்கனவே கூறுபோட்டுவிட்டன. புதிதாகக் கண்டறிவதற்கென்று நாடு எதுவும் இல்லை' என்று கூறியமோகன்தாஸ்கரம்சந்த காந்தி குறிப்பாக ஒரு கேள்வியை எழுப்பினார்; 'மேற்கத்திய நாடுகளை கண்மூடித்தனமாக இந்தியா பின்பற்றுமேயானால் அதனுடைய எதிர்காலம் என்னவாகும்?' என வினவினார். தொடர்ந்து'இந்தியர்களாகிய நாம் உயிரின வாழ்க்கைச் சூழலில் கவனமற்ற அகந்தைக் காலம் என்று சொல்லத்தக்க காலத்தின் மத்தியில் வாழ்கிறோம்' என்றராமச்சந்திர குஹா குறிப்பிடுவதற்கேற்பஇந்தியநிலப்பரப்பில்இயற்கைவளச்சுரண்டலும், அதற்கெதிரானபோராட்டங்களும், இயக்கங்களும்கட்டமைக்கப்படுகின்றன. அந்தவகையில், உலகிலேயே சீன நகரங்களில்தான் காற்றின் மாசு வீதம் உச்சநிலையை அடைந்துள்ளதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. கங்கை, யமுனை மட்டுமின்றி தென்னிந்தியாவின் பெரு நகரங்களில் ஒன்றான சென்னையின் மையத்தில் பல்லாண்டுகளாக ஒடிக்கொண்டிருந்த கூவம், கொற்றலை, அடையாறு, செம்பரம்பாக்கம் போன்ற ஆறுகளும் மாசடைந்துள்ளன. இந்தியாவும், சீனாவும் நிலத்தடி நீர்வளம் வெகுவாகக் குன்றிப் போனதையும், உயிரினப் பல்வகைமை இழப்பையும், வளங்கள் அழிக்கப்பட்டதையும், மீன் வளம் குறைந்து போனதையும் மக்கள் உணர்ந்துள்ளனர். இந்தியாவின் தலைசிறந்த இதழ்களில் ஒன்றான Economic and Political Weekly இதழ் 'இந்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் பெருந்தொழில் நிறுவனங்களுடைய நலன்களை முழுமையாக ஆதரிக்கின்ற போக்கினைக் கைக்கொண்டுள்ளது' என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. மாநிலங்களின் நிலைமை அதனினும் மோசமாக உள்ளது. இன்றைக்கு உலகளவில் இந்தியநிலப்பரப்புபன்னாட்டுநிறுவனங்களின்குப்பைத் தொட்டியாகிப் போனது.சூழலியல், இயற்கைவளங்கள்யாவும்சந்தைக்கானதாகமாற்றமடைந்துக்கொண்டுவருவதுஆபத்தானப்போக்காகஉள்ளது. கர்நாடகப் பகுதியில் மரங்களைத் தொடர்ந்து வளர்த்தும், காப்பாற்றியும் வருகின்ற சாலு மரத்திம்மக்கா, சென்னையின் புறநகரப் பகுதியான எர்ணாவூரில் மரங்களை வளர்த்து வரும் பகதூர் ராணா மற்றும் ஆந்திராவின் கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் கிருஷ்ணா நதியோரம் அழிவின் விளம்பிலுள்ள அலையாத்திக் காடுகளையும், மீன்பிடி பூனைகளின் (Fishing Cat) வாழ்விடங்களையும் அருகிலுள்ள கிராம மக்களின் துணையோடு காப்பாற்றி வரும் அப்பா ராவ் போன்றோரும் சூழலியல் வரலாற்றில் முதன்மையானவர்களாக உள்ளனர். தமிழகத்தில் சூழலியல் இயக்கங்களும், போராட்டங்களும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளும், கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளும், நீளமான கடற்கரையும் தமிழகத்திற்கு இயற்கையான பாதுகாப்பு அரண்களாக இருந்து வருகின்றன. அத்தகைய இயற்கை அரண்களுக்கான ஆபத்து 'இயற்கை வளச்சுரண்டலாக' கடந்த 1990-களுக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் தொடங்கியது. அந்தவகையில், இந்தியளவில் சூழலியல் போராட்டங்கள் அதிகமாக நடைபெறும் மாநிலமாக தமிழகம் அறியப்பட்டுள்ளது. திருநெல்வேலி, கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களின் கடற்கரைப் பகுதிகளில் கடற்கரை தாதுமணல், ஆற்று மணல் கொள்ளைக்கு எதிரான போராட்டங்களும், அப்பகுதியில் புதிதாக தொடங்கவிருக்கும் இனயம் துறைமுகத்திற்கெதிரான போராட்டங்களும் நடைபெற்று வருகின்றன. நியூட்ரினோ திட்டத்திற்கெதிராக தேனி பகுதியில் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. கொடைக்கானலில் இந்துஸ்தான் லீவர் கம்பெனியின் பாதரசக் கழிவை எதிர்த்தும், தோல் பதப்படுத்தும் ஆலைகளுக்கு எதிராக திண்டுக்கலிலும், காவிரி, அமராவதி ஆறுகளை மாசுப்படுத்தும் சாயப்பட்டறைகளை எதிர்த்து ஈரோடு, கரூர், வாணியம்பாடி பகுதிகளிலும் போராட்டங்கள் அப்பகுதியிலுள்ளசூழலியல் அமைப்புகள், சிலதனிநபர்களாலும் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. அரியலூரில் சிமெண்ட் ஆலைகளின் மாசுபாட்டிற்கு எதிரான குரல்கள் வெளிப்படுகின்றன. தருமபுரி, கிருஷ்ணகிரி மற்றும் மதுரையை சுற்றியுள்ள மலைகளைக் காப்பதற்கான குரல்களும், நீலகிரி, கோயம்புத்தூர் பகுதிகளில் காடுகள் உள்ளிட்ட இயற்கை வளங்களைக் காப்பதற்கான போராட்டங்களும் நடைபெறுகின்றன. கோயம்புத்தூரின் தண்ணீர் விநியோகம் தனியாரிடம் அளிக்கப்பட்டதை எதிர்த்த குரல்களும் ஒலிக்கின்றன. சுரங்கத் தொழில்களால் சேலம் பகுதியைச் சுற்றியுள்ள மலைகளும், அதிலுள்ள தொல்லெச்சங்களும் அழிவதைக் கண்டித்தான போராட்டம் நடைபெறுகின்றன. நொய்யலைக்காப்பதற்கானபோராட்டமும்நடைபெறுகிறது. கடலூரில் சிப்காட்டிற்கு எதிராகவும், தஞ்சை, புதுக்கோட்டை பகுதிகளில் ஹைட்ரோ கார்பன், மீத்தேன், பெட்ரோலியக் கிணறுகளுக்கு எதிராகவும் போராட்டங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. கடற்கரையோர மாவட்டங்களான நாகப்பட்டினம், திருவாரூர் பகுதிகளில் கடல் வளத்தையும், மண் வளத்தையும் சீரழிக்கும் இறால் பண்ணைகளுக்கு எதிராகவும், தமிழகத்தின் நீளமான கடற்கரை நெடுகிலும் புதிதாக துவங்கவிருக்கின்ற தனியார் அனல்மின் நிலையங்களுக்கு எதிராகவும் போராட்டங்கள் அந்தந்த பகுதிகளில் நடைபெறுகின்றன. வேலூர், வாணியம்பாடி, ஆம்பூர் பகுதிகளில் இயங்கி வரும் தோல் தொழிற்சாலைகளுக்கு எதிராகவும், பாலாற்றைக் காப்பதற்கான போராட்டங்களும் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் முதல் சாக்கடைக் கழிவுகளுக்கு எதிராகவும், கூவம், அடையாறு மற்றும் அடையாறு முகத்துவாரம், கொற்றலை, செம்பரம்பாக்கம் போன்ற நீர்நிலைகளைக் காப்பதற்கான போராட்டங்களும் சென்னையின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் ஊர்வலங்களாகவும், சைக்கிள் பேரணிகளாகவும் மக்களால் தன்னெழுச்சியாக முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. இவை தவிர, சேலம் எட்டு வழிச்சாலை, சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள், இரசாயன உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகளின் பயன்பாடு அதிகரிப்பு, கல்பாக்கம், கூடங்குளம் அணுஉலைகள் எனப் பல்வேறு திட்டங்களுக்கெதிரான போராட்டங்களும் சூழலியல்இயக்கங்களாலும், மக்களாலும் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆற்று மணல் கொள்ளை, கடற்கரையோர தாது மணல் கொள்ளை, ஞெகிழிக் கழிவுகளின் தேக்கம், நீர்நிலைகளின் அழிவு, விளைநிலங்கள் வீட்டு மனைகள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளாக மாறுவதற்கெதிராக என நிலங்களை, இயற்கை வளங்களை, காட்டுயிர்களைக் காப்பதற்கான போராட்டங்கள் தமிழ்கத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களில் தன்னெழுச்சியாக நடைபெற்று வருகின்றது. தமிழகத்தில் எழுந்துள்ள பல போராட்டங்கள் மக்களின் தன்னெழுச்சியால் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கடந்த ஆண்டு (2017) சென்னையில் நடைபெற்ற 'மெரினா எழுச்சி' என்றழைக்கப்படும் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் இதற்கொரு உதாரணமாகும். இப்போராட்டம் தமிழகமெங்கும் மக்களால் தன்னெழுச்சியாக முன்னெடுக்கப்பட்டது. தமிழகளவில் பூவுலகின் நண்பர்கள், தமிழக பசுமை இயக்கம், கிழக்கு மலைத் தொடர் பாதுகாப்பு இயக்கம், இறால் பண்ணை எதிர்ப்பு இயக்கம், பசுமைத் தாயகம், நாணல் நண்பர்கள் போன்ற பல அமைப்புகள் தன்னலமின்றி இயற்கை வளங்களைக் காக்க போராடி வருகின்றன. இயற்கை வேளாண் அறிஞர் காலம் சென்ற நம்மாழ்வார் வழியில் பல தனி நபர்களும் போராட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றனர். இறுதியாக இயற்கைவளங்களைஒருவரைமுறைக்குஉட்பட்டுபயன்படுத்தவேண்டும். இல்லையெனில்எதிர்விளைவுகள்நிகழும்எனஎங்கெல்ஸ்உணர்ந்திருந்தார்.இதனை ‘மனிதக்குரங்கிலிருந்துமனிதனாகமாறியஇடைநிலைப்படியில்உழைப்பின்பாத்திரம்’ நூலில்விரிவாகக்குறிப்பிடுகிறார். ‘இருந்தபோதிலும், இயற்கையின்மீதுநமதுமானுடவெற்றிகளைவைத்துக்கொண்டுநம்மைநாம்அளவுகடந்துதற்புகழ்ச்சிசெய்துகொள்ளவேண்டியதில்லை.ஏனெனில்இப்படிப்பட்டவெற்றிஒவ்வொன்றுக்கும்இயற்கைநம்மைப்பழிவாங்குகிறது. ஒவ்வொருவெற்றியும்முதலாவதாகநாம்எதிர்பார்க்கிறவிளைவுகளைநிகழ்த்துகிறதுஎன்பதுஉண்மையேயாயினும், இரண்டாவது, மூன்றாவதுநிலைகளாகநாம்எதிர்பார்க்காத, முற்றிலும்வேறுபட்டபலன்களையும்அளிக்கிறது; இவைபலதடவைகளிலும்முதலில்சொன்னதை, நீக்கிவிடுகின்றன’. என்பதுடன்மேலும்விவரிக்கிறார்… ‘மெசொபொடோமியா, கிரிஸ், ஆசியாமைனர், இன்னும்இதரஇடங்களிலும்சாகுபடிநிலங்களைப்பெறுவதற்காகக்காடுகளைஅழித்தமக்கள், காடுகளைஅழித்ததுடன்கூடவேநீர்த்தேக்கங்களையும், அவைஒருங்குசேரும்இடங்களையும், ஒழித்ததினால், அவர்கள்அந்தநாடுகளின்தற்போதையதிக்கற்றநிலைக்குஅடிகோலியதாகக்கனவும்கூடக்காணவில்லை.ஆல்ப்ஸ்மலைகளில்குடியுள்ளஇத்தாலியர்கள்வடபுறச்சரவுகளில்அவ்வளவுபரிவுடன்பேசிக்காக்கப்பட்டபைன்மரக்காடுகளைத்தென்புறச்சரிவுகளில்பூரணமாகவெட்டிப்பயன்படுத்திவிட்டபொழுது, அவ்விதம்செய்ததின்மூலம்அப்பிரதேசத்துப்பால்பண்ணைத்தொழிலின்அடிவேர்களையேவெட்டிவிட்டதின்குறிப்பையும்கூடக்காணவில்லை; அதன்மூலம், வருடத்தின்பெரும்பகுதியில்மலைச்சுனைகளுக்குத்தண்ணீர்இல்லாமல்செய்துவிட்டதைப்பற்றியும், மழைக்காலங்களில்கூடுதலானவெள்ளப்பெருக்குடன்அவைசமவெளிகளில்பாய்வதற்குவகைசெய்யப்பட்டதுபற்றியுமோஅந்தஅளவுசூசகமும்கூடக்காணவில்லை. ஐரோப்பாவில்உருளைக்கிழங்கையார்பரவவைத்தனரோஅவர்கள்அந்தமாச்சத்துள்ளகிழங்குகளுடன்அதேசமயத்தில் ‘கண்டமாலை’ என்றவியாதியையும்கூடப்பரப்பஏதுவாயினர்என்பதைஅவர்கள்அறியவில்லை’. என்றநீண்டமேற்கோள்சமகாலத்தில்பின்தங்கியநாடுகளில்நடத்தப்பட்டுவரும்பெருநிறுவனங்களின்இயற்கைவளச்சுரண்டலின்எதிர்விளைவாகத்தோன்றும்’இயற்கைபேரழிவு’களின்பாதிப்பைசுமார்100ஆண்டுகளுக்குமுன்பேஎங்கெல்ஸ்நுட்பமாககணித்துள்ளார். இத்தகையசூழலியல்இயக்கவரலாற்றின்அடிப்படையில்இன்றுபின்தங்கிய நாடுகளில் நடைபெற்று வரும் சூழலியல் போராட்டங்களைமுன்னெடுத்துவரும் ’சூழலியல் போராளி’களை கொல்வதுஎன்பது கடந்த பத்தாண்டுகளில் அதிகரித்துக் கொண்டு வருகிறது. கென் சரோ விவா, சிகோ மென்டிஸ், டையான் ஃபாஸி, பெர்த்தோ காசிரீஸ் உள்ளிட்ட பல சூழலியல் போராளிகள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். இதுபோன்ற சம்பவங்கள் மெக்சிகோ, பிலிப்பைன்ஸ், கொலம்பியா, இந்தியா, பிரேசில், நைஜிரியா போன்றபின்தங்கியநாடுகளில்தொடர்ச்சியாகநடைபெற்றுவருகிறது. கடந்த 2015-ஆம் ஆண்டில் மட்டும் சுமார் 185 சூழலியல் போராளிகள் கொல்லப்பட்டுள்ளதாக 'டவுன் டூ எர்த்' இதழ் குறிப்பிடுகிறது. உலகம் முழுவதும் வாரத்துக்கு நான்கு சூழலியல் போராளிகள் கொல்லப்படுகிறார்கள் என கார்டியன் இதழ் தெரிவிக்கிறது. அந்தவகையில்,'இந்த உலகம் அனைவருடைய தேவைகளையும் நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கான வளங்களைப் பெற்றுள்ளது. ஆனால், தனியொருவனுடைய பேராசையை நிறைவேற்றுவதற்குப் போதாது' என்ற காந்தியின் வரிகள் பொருத்தப்பாடாக அமைகிறது. 'சுற்றுச்சூழல் மாசுப்படுத்தப்பட்டு, பொருளாதாரமும் நலிவடைந்திருந்தால் இவ்விரண்டிற்கும் காரணமான நோய்க்கிருமியை உற்பத்தி அமைப்பில் கண்டுபிடிக்கலாம்' என முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் (இயற்கைவளச்) சுரண்டல் வடிவத்தை பேரி காமனர் (Barry Commoner, 1917–2012) தோலுரிக்கும்போது, 'நிலவுகிற நவீன தாராளமயமாக்கல் சூழலில் முதலாளித்துவத்தின் இலாபநோக்க உற்பத்தி முறைக்கும், சூழல் சிதைவுக்குமான உறவு குறித்த விஞ்ஞானபூர்வமான பகுப்பாய்வு முயற்சி தமிழ்ச்சூழலில் பெரும் இடைவெளியாகவே உள்ளது' என்ற எழுத்தாளர் அருண் நெடுஞ்செழியனின் பார்வையும் நேர்கோட்டில் பொருந்தி வருகிறது. அந்தவகையில், இயற்கைக்கும், பொருளாதாரத்திற்குமான உறவை, வரலாற்றுப்பொருள்முதல்வாதப்பார்வையில், அறிவியல்பூர்வமாக முன்னெக்க வேண்டிய தேவையை’சூழலியல்போராட்டவரலாறு’உணர்த்துகிறது. வங்காரி மாத்தாய், சிகோ மென்டிஸ், கென் சரோ விவா, பெர்த்தோ காசிரீஸ் போன்றவர்கள் விட்டுச் சென்ற வழிகள் நம்முன் வரலாறாய் விரிந்துள்ளது. வரலாற்றை உணர்ந்தவர்களாக, நாம்இரசித்து, அனுபவித்தஇயற்கை வளங்கள், காட்டுயிர்களைப் பாதுகாக்க, அடுத்ததலைமுறைக்குகையளிக்க,‘சூழலியல்’ என்ற ஒற்றைச் சொல்மட்டும் போதாது. சூழலியலை கைக்கொண்டு இடதின் திசைவழியில் பயணிப்போம். நன்றிக்குரிய தரவுகள் அருண்நெடுஞ்செழியன், மார்க்சியசூழலியல்; ஓர்அறிமுகம், பூவுலகின்நண்பர்கள், 2013. அருண் நெடுஞ்செழியன், பேரி காமனரும் சூழலியலின் நான்கு விதிகளும், பூவுலகு – மே சூன் 2014. அருண் நெடுஞ்செழியன் – புவி வெப்பமடைதல்; விளைவுகளும் மாநாடுகளும்– இளைஞர் முழக்கம். அருண் நெடுஞ்செழியன், சுற்றுச்சூழல் பற்றிய சோவியத் சிந்தனைகள், சஞ்சிகை, நவம்பர் 2017. மக்சிம் கார்க்கி – லெனின் சொற்சித்திரம் – கீழைக்காற்று – மே 2016. கிருஷ்ணமூர்த்தி,கு.வி., அறிவியலின்வரலாறு, பாரதிதாசன்பல்கலைக்கழகம், நவம்பர் 2007. சிவசுப்பிரமணியன்,ஆ., வரலாற்றுப்பொருள்முதல்வாதம், நியூசெஞ்சுரிபுக்ஹவுஸ், சனவரி 2009. ராமச்சந்திர குஹா, தமிழில் பொன்.சின்னத்தம்பி முருகேசன், சுற்றுச்சூழலியல் உலகம் தழுவிய வரலாறு, எதிர் வெளியீடு, சூன் 2016. ஜான் பெல்லார்மி பாஸ்டர், தமிழில் மு.வசந்தகுமார், மார்க்சும் சூழலியலும், விடியல் பதிப்பகம், அக்டோபர் 2012. பாமயன், உயிர்ப்பலி கேட்கும் வளர்ச்சிப் பேய்; சுற்றுச்சூழல் போராட்டங்கள் நேற்றும் இன்றும், தி இந்து, உயிர் மூச்சு, சனி, சூன் 2, 2018. பூமியில்தனிமைக்கென்றுஓர்இடம்இல்லை, துவாமிஷ்சியாட்டில்செவ்வியந்தியத்தலைவர், பால்சக்காரியாவின்மலையாளமொழிபெயர்ப்பின்தமிழ்வடிவம்; யூமாவாசுகி, பூவுலகின்நண்பர்கள், செப்டம்பர் 2014.