User:Namhiib/sandbox

₳ελφᾱρρδα (₳ελφᾱρρδεκ: ‎𐤮𐤱𐤠𐤭𐤣𐤠, Śfarda,, 'Αραμεκ: Lydia,, Ηλᾱδεκ: Λυδία,, Τυρκεκ: Lidya) κετ μλακη π λε Χρονο Σιδνο π ƛαρκ κ Ιυνα παλιοσε π λε 'γρος γδεδο γερβο Τυρκᾱνο ‹Uşak›, ‹Manisa›, υ ƛαρκ κ ‹Izmir›. Λε γμαȝη δεμοσνο ελε κν ιεσκενο μλακη ηεδι ιεσεμοηομ λε ₳ελφυρρδᾱ, υ λγεηομ, ιεσεμο ₳ελφᾱρρδεκ, κετ ȝατƛο π ξυλον 'Εντολνο κ λε ȝελε λογλε Ηονδε-'Εβροπε. ‹Sardis› λε μετγυπε.

Λε μλακη ₳ελφᾱρρδᾱνο κν βȝμκεν μν 1200 ΚΧΕ λ 546 ΚΧΕ. Χλελ ɼεγμο 'κβᾱρ, λε 'ιτας σιβεȝ ΚΧΕ, γατε' κελ 'Εντολ γερβο. Π 546 ΚΧΕ, τασερ 'γρος κ 'οτακρη περσνο 'Αχεμενεδνο, ιεσεμο Σπαρρδ"α Σατρραπι π περσεκ κδεμο. Π 133 ΚΧΕ, τασερ γεζ' κ 'γρος Ρρυμνο 'Ασια.

Ↄιμλε ₳ελφᾱρρδᾱνε, τσνεȝ μν αγρος, μν 'κδᾱμ π ȝμκανη, τχεμ λ 'ιτας σιβεȝ ΚΧΕ τκρεβε.

= Λγε= The Lydian language was an Indo-European language in the Anatolian language family, related to Luwian and Hittite. Due to its fragmentary attestation, the meanings of many words are unknown but much of the grammar has been determined. Similar to other Anatolian languages, it featured extensive use of prefixes and grammatical particles to chain clauses together. Lydian had also undergone extensive syncope, leading to numerous consonant clusters atypical of most Indo-European languages. Lydian finally became extinct during the 1st century BC.